• مترو خارج از خط
• پخش آگهی های مدهبی در مدارس
• اساطير يونان با کودکان سخن می گويند
• نامه سنديكاهای كارگری به وزير كار
• دزدی دريايی

مينا شهنی: پايتخت رشد كرده، توسعه يافته و روز به روز بزرگ تر شده است. تهران امروز با «طهران قديم» انگار هيچ نسبتی ندارد. توسعه روز به روز شهر بر ازدحامش افزوده و نياز به امكانات شهری بيش از پيش خودنمايی می كند. رشد امكانات شهرنشينی در كلان شهری مانند تهران همگام با نياز شهروندان پيش نيامده است. در دنيای امروز با تبديل شهرهای كوچك به بزرگ و تبديل برخی شهرها به كلان شهر كيفيت زندگی شهروندان بستگی كاملی به ارائه امكانات شهرنشينی از سوی دولت دارد. هر چه تلاش دولت ها برای ارائه امكانات بهتر و به واقع تسهيل زندگی شهروندان موفق تر باشد، زندگی در شهرهای بزرگ با دردسرهای كمتری ادامه خواهد يافت. از جمله مشكلات شهرهای بزرگ بسترسازی مناسب برای دسترسی آسان به تسهيلات است. هر گاه اين بسترسازی با برنامه ريزی دقيق و واقعی صورت گيرد شهروندان با دغدغه كمتری زندگی خواهند كرد. مشكلاتی مانند طی مسافت های طولانی برای انجام كارهای روزانه، ترافيك سنگين شهر، آلودگی زيست محيطی كه مهمترين آن آلودگی هواست و نيز آلودگی های صوتی، عدم توزيع امكانات در شهر و غيره است. اين مشكلات مانند كلاف سردرگمی است كه به زندگی همه تنيده می شود و روز به روز زندگی را مشكل تر می كند. مردم عموما همه روزه برای انجام كارهای روزانه خود نيازمند بيرون آمدن از خانه و آيند و روند در شهر هستند.

آيند و روند

آيند و روند مردمان تماشا دارد. يكی با شتاب می آيد، ديگری با همان شتاب از مقابلش می رود. يكی خسته است، ديگری مستاصل، همه اما يك حس مشترك دارند؛ شتاب. همه كارهايشان به تعويق افتاده و دير شده است. جمعيت متمركز شده در تهران هميشه از كمبود وقت گله مندند و گروهی نيز كه برای انجام برخی كارهای خود ناچار از شهرهای ديگر به تهران می آيند برای تنظيم وقت خود به دردسر می افتند. مشكل حمل و نقل شهری تهران، ديگر به يكی از بزرگترين مشكلات شهری تبديل شده كه آزار روزانه اش روح ساكنين شهر را كلافه می كند. به كارگيری روش های هدفمند در حل مشكل حمل و نقل درون شهری از يك مشكل فراتر رفته و به يك ضرورت عمومی تبديل شده است. ترافيك سنگين هر روزه خيابان ها، ناگزير ما را به انتخاب ديگری برای حل مشكل می كشاند. حمل و نقل همگانی شهری در دسته تاسيسات زيربنايی شهری است هر چند كه به نظر می رسد در تهران، پديده حمل و نقل همگانی ناديده گرفته شده است. تهران كنونی ظرفيت گسترش خطوط حمل و نقل عمومی را در خود ندارد. همين امر نياز به يك برنامه ريزی دقيق را برای حل اين مشكل گوشزد می كند.

استفاده از حمل و نقل های ريلی زيرزمينی سال هاست كه در سراسر دنيا مورد استفاده قرار گرفته است. در بسياری كشورهای جهان مترو عمری طولانی و گاه نزديك به يك قرن دارد. اما در كشور ما اين پديده نوظهور است و آنقدر مختصر و جمع و جور در دسترس قرار گرفته كه هنوز گره چندانی را از مشكل شهروندان نگشوده است. يك محقق و استاد معماری دانشگاه می گويد: «بافت و معماری شهر تهران چندان هماهنگ با گسترش خطوط مترو نيست در نتيجه نيازمند بسترسازی و تغييراتی هستيم كه در عين حال به بافت كلی شهر از لحاظ فرهنگی آسيب وارد نشود و از سويی امكان توسعه حمل و نقل عمومی و ريلی برای دسترسی سهل تر و استفاده بيشتر شهروندان فراهم شود. » استناد به شبكه حمل و نقل ريلی (مترو) كنونی در تهران برای كاهش آلودگی هوا و ترافيك شهری، به مثابه صحبت كردن از يك سد خاكی دست ساز در مقابل يك اقيانوس است. دكتر رشيدی با بيان اين مطلب می گويد: «متروی تهران از لحاظ كاركرد و ميزان پاسخ گويی به معضل ترافيك مانند استفاده از يك نمونه كوچك برای آزمايش برخی مسيرها در راستای كنترل ترافيك و ارائه سرويس مطلوب به شهروندان است. »

توسعه مترو

رئيس كميسيون عمران مجلس شورای اسلامی چندی پيش خبر از گسترش جدی خطوط متروی تهران داد. حبيب الله اسماعيل زاده معتقد است: «در صورت تصويب نهايی طرح توسعه حمل و نقل ريلی در مجلس، دولت 3 ميليارد دلار به صورت فاينانس برای گسترش قطار شهری اختصاص خواهد داد. » از اين مبلغ دو ميليارد دلار به توسعه و تكميل متروی تهران و يك ميليارد دلار نيز در شهرهای اصفهان، شيراز، اهواز، مشهد و كرج سرمايه گذاری خواهد شد. اسماعيل زاده توسعه قطار درون شهری را يكی از راهكارهای كاهش آلودگی محيط زيست و ترافيك سنگين موجود در تهران و ساير شهرهای بزرگ كشور می داند و به اين باور است: «اعتبارات عمومی از محل بودجه سنواتی كه قرار است به قطار درون شهری اختصاص يابد، توسط دولت و مجلس در بودجه سال جاری 50 درصد افزايش يافته است.» از سوی ديگر معاون وزير راه و ترابری سياست كلی حمل و نقل در برنامه سوم را همواره بر مبنای گسترش و توسعه اين بخش می داند.

سعيدنژاد می افزايد: «با توجه به امكانات مناسب مانند بافت جمعيتی و شرايط مناسب جغرافيايی متاسفانه شاهد بهره وری مناسب در اكثر بخش ها به ويژه حمل و نقل كشور نيستيم. ضمن اينكه توجه به گسترش حمل و نقل ريلی می تواند آثار خود را در بهره وری ملی و كلان كشور نشان دهد. » از نظر زيست محيطی حمل و نقل ريلی آثار سوء كمتری را بر محيط پيرامون خويش بر جای خواهد گذاشت. با توجه به مصرف پايين انرژی يكی از ويژگی های مهم حمل و نقل ريلی ايجاد آلودگی كمتر و سازگاری آن با محيط زيست است. آلودگی كمتر محيط زيست به خصوص آلودگی هوا يكی از مزيت های استفاده از مترو در كلان شهرهايی است كه مشكل آلودگی هوا دارند. از جمله سياست هايی كه برای توسعه مترو مورد توجه مسئولان قرار دارد اجازه فعاليت به شركت های خصوصی و ايجاد امكانات و تسهيلات لازم در اين زمينه و ايجاد يك فضای رقابتی سازنده و مفيد است. حضور بخش خصوصی می تواند به افزايش توليد و بهبود كيفيت ختم شود و نيز به سرعت بخشيدن به توسعه اين شبكه كمك خواهد كرد.

متروی كنونی

شبكه حمل و نقل ريلی كه هم اكنون در تهران فعاليت دارد با نياز شهروندان همخوانی چندانی ندارد. ازدحام دائمی واگن های در حال عبور گويای ناهمخوانی خدمات ارائه شده با نياز مردم است. هر چند كه در ابتدای راه اندازی مترو با اقبال عمومی روبه رو نشد و هنوز هم به دلايل متعدد استفاده از مترو برای بخش عمده ای از شهروندان ممكن نيست. دكتر رشيدی محدود بودن ورودی ايستگاه های مترو را برای ورود به مركز شهر يكی از دلايل غيرقابل استفاده بودن مترو دانسته و می گويد: «به عبارتی درصد بسياری از شهروندان تهرانی ناچارند برای ورود به مركز شهر از معدود مبادی و ايستگاه های مترو استفاده كنند همين محدوديت، منجر به عدم رغبت در استفاده از مترو می شود.» ورودی های ايستگاه مترو عموما در خيابان ها و ميدان های مركزی شهر واقع نشده اند و همين امر باعث شده كه مردم انگيزه كمتری نسبت به استفاده از ساير وسايل حمل و نقل داشته باشند. متروی تهران تنها با دو خط در مسيرهای شمال به جنوب و شرق به غرب فعاليت دارد و همين دو خط نيز كامل مسيرها را پوشش نداده اند. از شمال خط مترو فقط تا بزرگراه حقانی قابل بهره برداری است در حالی كه عمده مراكز اداری و كاری در خارج از اين مسير قرار دارند. با اين وصف و با توجه به اينكه مترو شهر را به طور كامل پوشش نمی دهد ازدحام در واگن های مترو آنچنان زياد است كه آدم را كلافه می كند به دليل ازدحام بيش از حد هوای درون واگن ها تنفس را مشكل می كند تا آنجا كه در ايستگاه های بين راه مردم سعی می كنند از هوای درون ايستگاه تنفس كنند.

زمان بين حركت های مترو عموما 8 يا 10 دقيقه است و همين زمان طولانی نيز بر تعداد مسافران هر قطار می افزايد. كاهش زمان بين حركت قطارهای مترو می تواند از ازدحام مسافران كاسته و سرويس دهی مطلوب تری را برای آنان به ارمغان آورد. دكتر رشيدی می گويد: «محدوديت زمان برای ارائه سرويس و زمان حمل و نقل، جا نيفتادن فرهنگ استفاده از مترو، تنوع خودروها و واقعی نبودن قيمت بنزين، گرايش نسل جوان به استفاده از خودرو و تردد خودروهای شخصی و تك سرنشين در محدوده مركزی شهر، كنترل ناقص بر تردد خودروهای غيرمجاز همگی دست به دست هم می دهند تا فرهنگ استفاده از مترو ريشه ای نشود. » برنامه ريزی دقيق و موشكافانه برای ايجاد و گسترش مترو می تواند راهگشای مشكل حمل و نقل شهری باشد. وجود نقائص موجود در سيستم طراحی شده شهری مترو نياز روزافزون حضور متخصصان برنامه ريزی شهری را گوشزد می كند، برنامه ريزی كه بتواند پاسخ مناسبی را به مردم بدهد و در كوتاهترين زمان ممكن به نحو مطلوبی گسترش خطوط مترو را به همراه داشته باشد. چرا كه با طولانی شدن زمان فاصله شهر ما با شهرهای بزرگ جهان كه متروشان قريب به يك قرن عمر دارد بيشتر و بيشتر می شود.

اداره آموزش مدارس دولتی در منطقه فيرفاكس كانتی اجازه پخش آگهی های مذهبی بين دانش آموزان را برای گروه های مذهبی صادر خواهد كرد. در گذشته صرفا سازمان های غيرمذهبی و غيرانتفاعی اجازه داشتند آگهی های خود را در تابلوی اعلانات مدارس نصب كنند و يا آن را بين دانش آموزان توزيع كنند. اما هفته گذشته هيأت مديره به طور يكپارچه رأی به تغيير اين سياست داد. مقامات مدرسه گفتند كه با خواندن برخی تصميمات اخير دادگاه فدرال مبنی بر اينكه مدارس بايد با همه گروه های غيرانتفاعی مذهبی و سكولار يك نوع رفتار كنند راهی جز اتخاذ اين تصميم نداشتند. اين تصميم مقامات آموزشی در منطقه فيرفاكس كانتی تأثير سريعی را در ساير مناطق به همراه داشت. مقامات مدارس در پرنس ويليام كانتی، آرلينگتون كانتی و آلكساندريا اظهار كردند كه آنها نيز تمايل دارند سياست جديد فيرفاكس كانتی را امتحان كنند. در يك دعوای حقوقی كه سال گذشته در نتيجه پخش يك سری آگهی های مذهبی در يكی از مدارس فيرفاكس صورت گرفته بود در نهايت مقامات مدرسه متقاعد شدند كه گروه های مذهبی نيز همانند ساير گروه ها از جمله گروه بويزاسكات حق پخش آگهی های خود را در مدارس داشته باشند.

اين موضوع نشان دهنده تلاشی است كه مدارس برای حفظ يك فضای تكثرگرا به خرج می دهند و دانش آموزان را به حفظ باورها و عقايدشان تشويق می كنند. در حال حاضر به عنوان مثال گروه های مذهبی اجازه پخش آگهی های خود را در مدارس منطقه پرنس ويليام كانتی ندارند. يكی از مسئولين آموزش اين منطقه می گويد: «من مستمرا با تقاضاهايی مواجه می شوم كه در آن برای پخش آگهی های تجاری اجازه خواسته شده است، جواب به اين تقاضاها منفی است. اين جواب بسيار ساده است زيرا قرار نيست در مدارس كار تجاری صورت گيرد. اما در خصوص آگهی های مذهبی مسئله به اين سادگی نيست. در هر حال اصول كلی دين صحيح است. . . ». او می گويد «مسئله اصلی در اين خصوص مسئله جدايی دين از سياست نيست بلكه برخورداری همه گروه ها از حقوق برابر مسئله اصلی است.

تصميم مقامات فيرفاكس كانتی يك پيروزی برای كليه والدين دانش آموزان بود. در گذشته مدارس اجازه پخش آگهی های مذهبی را نمی دادند در حالی كه اين حق والدين بود كه تصميم بگيرند بچه هايشان با چه چيز سروكار داشته باشند. » اگرچه خانواده های دانش آموزان هيچ گاه به طور متفق در اين خصوص اقامه دعوا نكردند اما اين نگرش وجود داشت كه مدارس بايد سياست خود را در اين زمينه تغيير دهند.سال گذشته وقتی اريك دوازده ساله يك سری آگهی مذهبی را كه بچه ها را به يك نشست مذهبی دعوت می كرد در سرويس مدرسه پخش كرد مسئله شكل حقوقی به خود گرفت. اگرچه والدين اريك خواهان حل و فصل مسئله و توافق با مسئولين مدرسه بودند اما مسئولين اريك را از ادامه تحصيل در مدرسه منع كردند. اكنون والدين اريك از تصميم هيأت مديره آموزشی منطقه مبنی بر مجاز دانستن پخش آگهی های مذهبی در مدارس خشنودند. اين تصميم گام بزرگی در راستای برخورداری همگان از حقوق برابر است و نه تنها برای گروه های مذهبی بلكه برای كليه گروه های غيرانتفاعی اين فايده را به همراه داشت.

اتخاذ اين تصميم در مدارس را به طور يكسان به روی همه گروه های غيرانتفاعی باز كرد و اكنون همه می توانند آزادانه به مدارس دسترسی صحيح داشته باشند. اين واقعا همان چيزی است كه آمريكا را شكل داده است. استوارت گيبسون عضو هيأت مديره يكی از مدارس می گويد اگرچه او به تصميم مقامات آموزشی فيرفاكس كانتی رأی مثبت داده است اما نگران آن است كه تقاضاهای پخش آگهی های مذهبی به شدت وقت مديران را بگيرد و حجم كار آنان را زياد كند. او می گويد: «قرار نيست ما در مدارس دين، بويز و اسكات و يا هر چيز ديگر دادوستد كنيم. ما حداكثر تلاش خود را خواهيم كرد تا نوجوانان و جوانان را به نحو صحيح تربيت كنيم و در اين زمينه با گروه هايی كه رسالت مشابهی را انجام می دهند همكاری خواهيم كرد.

ترجمه مصعود رجبی: يك آدمك اسباب بازی نقش اديسه جنگجو را برای كودك بازی می كند. كودك يك كشتی پلاستيكی اسباب بازی نيز دارد. يك گلدان نيز به عنوان جزيره ای است كه پری دريايی از آن آواز سر داده و اديسه را به سوی صخره ها فرا می خواند. پسر پنج ساله من پس از مطالعه شبانه يك كتاب كودكان درباره اساطير يونان آماده بود كه بخش های هيجان انگيز اديسه را بازی كند. من می دانستم كه داستان با غول های خيالی و پيكارهای خونين آن به او چسبيده است اما برايم غيرمنتظره بود كه كودكم تا اين اندازه جذب اين كتاب شده باشد. پاتريك كيندل يكی از نويسندگان داستان های اساطير يونان برای كودكان است. او از اينكه اين اساطير تا اين اندازه برای كودكان جذاب هستند متعجب نمی شود. آخرين كتاب او كه برای نوجوانان نگاشته شده است، گم شده در ماز the labyrinth) (lost in نام دارد. كيندل می گويد اسطوره های يونان استمرار می يابند زيرا آنها خوب بيان شده اند و تخيل بسيار قوی ای در آنها موجود است و مهم تر اينكه آنها در حد بالايی سرشار از حادثه، ماجراجويی و فانتزی هستند.

اين موارد برای من آشكار بود در عين حال من كنجكاو بودم بدانم كه اين داستان های متعلق به دو هزار و هشتصد سال گذشته حاوی چه ارزش هايی برای پسرم بودند. همچنين برای من اين سوال مطرح بود كه چرا ساير داستان های كودكان همانند افسانه های ايزوپ - در دل خود آشكارا پيام اخلاقی دارند و همين پيام اخلاقی آنها را مقبول بزرگسالان قرار داده است - در جذب چنين علاقه ای شكست خورده اند. برونوبتلم كه يك روانشناس كودكان است در خصوص تاثير قصه های پريان بر رشد اخلاقی و اجتماعی كودكان مطالبی نگاشته است. اگر چه اثر بتلم به خاطر وفاداری به ايده های فرويد مورد انتقاد واقع شده است اما برخی از مطالبی كه در اثر او با عنوان «فوايد سحر و جادو» آمده است در خصوص همه اساطير و افسانه های مردمی كاربرد دارد. او اظهار می كند كه جنبه تخيلی اين حكايت ها و حوادث هراس انگيز آن يك آزمايشگاه سرشار از تخيل و ماجراجويی برای كودكان فراهم می كند كه به كمك آن كودكان مشكلات سنين رشد را حل می كنند.

در خانواده من مسئله ای كه مكررا مورد توجه قرار می گيرد، مسئله قدرت است. پسرم فكر می كند كه كاملا فاقد قدرت است. چون او تنها كودك خانه است حس می كند مانند يك بچه غريبه است كه مدام به او گفته می شود كه چه كار بكند و چه كار نكند، اين وضعيت اصلا برای او جالب نيست. «بن» در دنيای تخيلی خود به جای اينكه يك كوچولو باشد، يك پسر بچه قوی است كه به تنهايی تصميم می گيرد. به عنوان مثال هركول را در نظر بگيريد؛ كاراكتر هركول اين قدرت را دارد كه سرنوشت خود را تغيير دهد و يا اديسه آنقدر زيرك بود كه خود را از خطر نجات داد. من پی بردم كه پسرم با تقليد از اين شخصيت های افسانه ای به دنبال آن است كه اختيار زندگی خود را خود به دست گيرد. در نگاه اول اساطير يونان سرشار از درگيری های خانوادگی به نظر می آيند. زئوس هم به عنوان يك پدر و هم يك پهلوان متزلزل نشان داده شده است. «هرا» همسر بدخلق و كينه جوی او است كه دسيسه او توسط الهه مهربانی بی اثر می شود. در اينجا اين سوال پيش می آيد كه آيا كودكان نيز گاه والدين خود را به همين صورت می بينند؟ می توان همه اين مسائل را در ارتباط با كودكان بازتحليل كرد. گاه به نظر می رسد كه يك اسطوره صرفا يك اسطوره است اما می توان گفت كه اغلب مسائل عميق تری در ميان است.

كيندل نويسنده كتاب های برگرفته از اساطير برای كودكان می گويد نكته ديگری كه می توان از اساطير يونان استخراج كرد اين است كه هر يك از شخصيت های اساطيری نقشی حياتی دارند كه بايد آن را به طور كامل انجام دهند. او می گويد كودكان امروزی خود را مهم نمی بينند زيرا بسياری از والدين كاملا مرفه اند و كودكان ضرورتی نمی بينند كه همانند كودكان نسل های گذشته به سختی تلاش كنند. امروزه از كودكان انتظار زيادی نمی رود در نتيجه آنها از درك ارزش خود برای جامعه دور مانده اند. در هر حال كودكان در فضای اسطوره ها خود را مفيد می بينند و از يك سفر تخيلی - به خصوص در اسطوره هايی كه خمير مايه كاراكتر اسطوره در اثر مشقات و ماجراها آزموده می شود - لذت می برند. البته اين ايده در ادبيات داستانی مدرن و همچنين فيلم های جديد همانند هری پاتر و جنگ ستارگان تكرار شده است، سبك تخيل - ماجراجويی هنوز كهنه نشده است.

يكی از همكارانم كه او نيز قصه های اساطيری را به شاگردان كلاس ششمی خود آموزش می دهد پی برد كه آنچه بچه ها را به شدت جذب اساطير يونان می كند سادگی و روشنی آنها است. در اين اساطير همه عناصر يا سياهند يا سفيد و به لحاظ اخلاقی هيچ حيطه ابهامی وجود ندارد. شخصيت های اين اساطير مجبور نيستند مصلحت سنجی هايی را كه اغلب افراد بالغ در زندگی واقعی مجبور به انجام آن هستند در نظر گيرند. كودكان با اين دنيای روشن و بدون ابهام اخلاقی به طور كامل خو می گيرند. به هنگام اجرای نمايشنامه اديسه من از پسرم پرسيدم با «آدم بدا» بايد چه كار كنيم، پاسخ او اين بود: «بايد آنها را بكشيم. » من و مادر او به عنوان والدينی كه صلح دوست هستيم دوست نداشتيم پسرمان اين جواب را بدهد اما در چارچوب بازی او و اساطيری كه خوانده بود اين پاسخ تنها انتخاب ممكن بود. يكی از ارزش های مهم اساطير يونان آن است كه اين اساطير به كودكان اجازه می دهند كه به شيوه ای بدون خطر به جست وجو و اكتشاف مكان های وحشتناك و شرايط رعب آور بپردازند. اساطير كودكان را در نزاع بين خوبی و بدی وارد می كنند. كيندل می گويد كودكان عاشق ترس و هيجان هستند در عين حال می خواهند از اين نعمت برخوردار باشند كه هر وقت بخواهند بتوانند كتاب را ببندند.

هيأت های موسس انجمن ها و سنديكاهای كارگری نامه سرگشاده ای را خطاب به وزير كار و امور اجتماعی ارسال كرده اند. در قسمت هايی از اين نامه آمده است: امروز شاهديم كه وزارت كار خوشبختانه و هر چند با تأخير حدود 24 ساله در اعلام حقانيت تشكيلات اتحاديه ای ـ سنديكايی اين مهم را پذيرفته است. اما خود اين تأخير 24 ساله و عواقبی كه در پی داشت و متأسفانه بديل سازی بيهوده ای كه مدت ها، گرايشات موجود در جامعه كارگری ايران بر آن پای فشردند موجب شد سنديكاها از فعاليت بازداشته شوند. اما امروز ما كارگران اعضای سنديكاهای سابق، فعالين سنديكايی كارگری و شما وظايف بس سنگينی را در پيشبرد، تصويب و اجرای قانون به نفع ايجاد سنديكاها برعهده داريم. جسارتا بايد اذعان داشت كه وظايف شما به عنوان وزير كار، در اين مرحله بنا به تعهدی كه از سويی نسبت به كارگران كشور، از طرفی به سازمان های جهانی سنديكايی و سازمان جهانی كار داريد، بسيارسنگين تر است. ما بر آنيم كه با نقد مسئولانه اقدامات آن وزارتخانه محترم در پيشبرد وظايفی كه به عهده داريد اين سنگينی را كاهش دهيم. در قسمتی ديگر از اين نامه آمده است: تصور عمومی جامعه كارگری بر اين است كه وزارت كار در پيشبرد وظايفش بايد نقش بی طرفانه ای داشته باشد و از هيچ گروه سياسی و بلوك قدرتی پيروی نكند. اين بی طرفی قطعا زمانی به اثبات خواهد رسيد كه لوايح پيشنهادی كه در اصلاح قانون كار به تصويب می رسد با منافع كارگران مغاير نباشد. متأسفانه مواردی چون اقدام به حذف كارگاه های دارنده تا 10 كارگر از شمول قانون كار از مصاديق بی طرفی نيست و اصولا وجود ماده 191 قانون كار در اساس مغاير روح حاكم بر اين قانون است. ما در همين جا اعلام می داريم كه حذف كارگران كارگاه های دارنده تا 10 كارگر از شمول قانون كار پذيرفتنی نيست و كارگران خواهان لغو فوری مصوبه هيأت دولت در اين زمينه هستند. آقای وزير: خواست عمومی جامعه كارگری ايران از برقراری سنديكاها نيز توجه به اين امور است.

يك لنج ايرانی كه از كويت به سمت ايران در حال حركت بوده، به وسيله يك قايق عراقی مورد حمله قرار گرفت. به گزارش خبرنگار «بازتاب» از آبادان، در اين حادثه كه حوالی نيمه شب روی داد، سرنشينان مسلح قايق عراقی، با شليك تير هوايی، مسافران لنج را ترسانده و سپس به ضرب و شتم ناخدا و ملوانان پرداختند. آنها در پايان همه اموال مسافران از جمله بی سيم و دوربين آنها را به سرقت برده و گريختند. پيش از اين نيز اخباری از حمله به ماهيگيران ايرانی به وسيله عراقی ها داده شده بود كه كارشناسان، علت بروز چنين حوادثی را فقر و بيكاری شديد در عراق پس از جنگ، عنوان می كنند.