|
• آقای رئيس جمهوری در جمع نمايندگان مجلس و هيأت دولت اشاره كرده بودند كه با توجه به تهديدات خارجی و تحولات منطقه بايد كاری كرد كه در زمستان امسال 30 ميليون تن از مردم در انتخابات دور هشتم مجلس به پای صندوق های رای بيايند تا مشروعيت نظام حفظ شود، شما فكر می كنيد چگونه اين هدف تحقق می يابد و يا چه موانعی بر سر راه تحقق اين هدف وجود دارد.
اصل اين است كه به هر حال همه بايد تلاش كنند كه مشاركت مردم در انتخابات امسال بالا و قابل قبول باشد. علت طرح چنين نظريه ای عمدتا به تهديد دشمن خارجی باز می گردد. . . مبنای اين نظريه هم برمی گردد به همان سياست معروف بازدارنگی از طريق حضور گسترده مردم. آمريكا به خاطر منافع خود و اسرائيل به منطقه آمده است. اين نكته ای است كه همه جناح ها بدان واقف اند. ابزار و سلاحی كه آمريكا به دست گرفته و به منطقه آمده، دموكراسی است. با اين ابزار فريبنده سعی می كند منافع خود را پيش ببرد. اينكه چرا آمريكا چنين سلاحی را اختيار كرده است بازمی گردد به ارزش و جايگاه دموكراسی در افكار عمومی جهانيان. بنابراين هر شرايطی كه بتواند نماد دموكراسی برتر در جامعه ايران را نشان دهد، به همين نسبت آمريكا بيشتر خلع سلاح می شود و تهديد كاهش می يابد. اين نكته مهمی است. در واقع اگر در همين انتخابات شورا هم از قبل شرايط كشور به گونه ای پيش می رفت كه حضور عظيم و چشمگير مردم تحقق می يافت، بسياری از مشكلات كه اكنون با آمريكا داريم، اصلا مطرح نمی شد چرا كه آمريكا درمی يافت باكشوری روبه رو است كه مردم حضور گسترده ای در صحنه دارند و مشروعيت و اقتدار نظام بالا است. طبيعی است كه اين پيام در افكار عمومی دنيا بازتاب مثبتی دارد و آمريكا را خود به خود خلع سلاح می كند. البته بايد اشاره كنم كه مشاركت مردم در انتخابات شوراهای محلی و شهری در كل دنيا نسبت به ساير انتخابات ديگر كمتر است و انتخابات مجلس اهميت بالايی دارد. بنابراين ميزان مشاركت مردم در انتخابات مجلس هفتم يك سازوكار قاطع و مهم برای دفع خطر آمريكا است. بايد از يكسو با ديپلماسی سازنده، از دادن بهانه به آمريكا خودداری كرد و از سوی ديگر اعتماد عمومی را بالا برد. اينها اقدام های مكملی است كه برای دفع خطر آمريكا بايد انجام داد. افزايش اعتماد عمومی هم جز با رعايت قواعد دموكراسی و خدمت به مردم و تحمل مخالفان قانونی و به كارگيری روش های احترام آميز و صادقانه با مردم و به حداقل رساندن دخالت حكومت در امور جامعه و بسترسازی برای حضور موثر مردم در عرصه های مختلف و امثال اينها حاصل نمی شود.
• اكنون اين نگرانی مطرح است كه بسياری از نمايندگان مجلس هفتم در انتخابات آينده رد صلاحيت شوند و از رقابت باز بمانند. به اين ترتيب فضا در انتخابات آينده سردتر خواهد شد. برای جلوگيری از اين نگرانی وزارت كشور چه خواهد كرد؟ برگزاری چنين انتخاباتی چه دشواری هايی را برای دولت و برگزاركنندگان انتخابات به دنبال خواهد داشت؟
البته برخی شايعه های مطرح شده در حذف گسترده از نمايندگان در انتخابات آينده تاييد نشده و ظاهرا تكذيب شده است. اما تنها پاسخی كه می توانم به اين سوال بدهم اين است كه دولت و به ويژه ما به عنوان وزارت كشور، از تمام توان خود و سازوكارهای ممكن و قانونی استفاده می كنيم كه خلاف قانون عمل نشود و حقوق مردم مخدوش نگردد. من قاطعانه اعلام می كنم در صورت مواجهه با چنين وضعی به عنوان رئيس ستاد انتخاباتی كشور اگر در آن زمان نيز در اين موقعيت باشم به هيچ وجه اجازه نمی دهم كه چنين اتفاقی بيفتد و از تمام توان قانونی تحت هر شرايطی استفاده می كنم. گرچه همه ما تلاش مان اين است كه اين لوايح به منظور پيش بينی شده برسد تا نگرانی هايی كه برشمردم برطرف گردد و فضای شفاف و روشن و قانونمند ايجاد شود، اما در عين حال اصل برای ما دفاع از حقوق مردم است و اگر به هر شكل مبنای تحقق حاكميت مردم به نوعی مخدوش شود به نوبه خود به هيچ وجه در اين زمينه هيچ نوع مماشات و كوتاهی نخواهيم داشت.
• بحث ديگری مطرح است كه چرا در مورد تجمع ها و راهپيمايی ها وزارت كشور مدت هاست مجوز نداده است. حتی راهپيمايی سالانه كارگران هم با مشكلاتی برگزار شد و در نهايت در آن مسيری كه اعلام كرده بودند تائيد نشد بلكه در ساختمان خودشان تجمع كردند. چه مقوله ای باعث شده تا صدور مجوز برای اجتماع ها متوقف شود؟
اين طور نيست كه صدور مجوز متوقف شده باشد. شرايط سياسی و اجتماعی در ميزان درخواست گروه های سياسی موثر هستند. گاهی شرايط سياسی و اجتماعی به گونه ای است كه اقتضا می كند تا راهپيمايی های بيشتری انجام گيرد ولی گاهی اين اقتضا رقيق تر است. اما آنچه كه به وزارت كشور مربوط می شود، مجوز راهپيمايی را طبق قانون، كميسيون ماده 10 احزاب می دهد و مجوز تجمعات از سوی وزارت كشور و استانداری ها صادر می شود. در مورد خانه كارگر، مجوز راهپيمايی داده شد، منتهی بر سر مسير راهپيمايی بحث بود و به آنان گفته شد مسير مناسب تری را در نظر بگيرند. شما توجه كنيد كه تعداد زيادی كارگر، مراسم دارند و مراسم هم نسبتا طولانی است، در پر ترافيك ترين نقاط تهران می خواهند راهپيمايی كنند. مهمترين نكته ای كه در دادن مجوز در نظر گرفته می شود جنبه های مربوط به نظم عمومی است، ترافيك در تهران بسيار زياد است، با يك راهپيمايی در نقاط پرترافيك اختلال ايجاد می شود.
• سال های گذشته مجوز داده شده بود. بعضا در همان مسيرها هم بود.
به خاطر تجارب گذشته تصميم جديد گرفته می شود. استانداری در مجموع تدبيرش اين بود كه مراسم راهپيمايی در مكانی خلوت تر و نزديك تر به خانه كارگر انجام شود. منتهی استانداری هم متوجه نشد كه چرا اينها گفتند اصلا ما راهپيمايی نمی خواهيم. ظاهرا بعضی از مسائل درونی خودشان بود. به هر حال نفی راهپيمايی هيچ وقت مطرح نبوده است. فقط بحث بر سر مسير آن بود كه آن هم وظيفه دولت و استانداری است كه رعايت مسائل مردم را بكند.
• به هر حال ترافيك در تهران وجود دارد. اگر به اين صورت باشد، يك حالت محدودكننده پيش می آيد.
گاهی موضوعی است كه جنبه حاد سياسی دارد و در مورد آن صحبت می شود كه آن بحث ديگری است ولی در مورد امر طبيعی يعنی خانه كارگر، روز جهانی كارگر، نه تنها وزارت كشور هيچ منعی ندارد، بلكه وزارت كشور، دولت و حكومت مدافع اين روز جهانی هستند. دولت ها به خاطر نظم و استقرار نظم سعی می كنند تحركاتی را صورت دهند و مسئله ديگری در اين قضيه نبوده است.
• برخی می گويند چون كارگرها به وضع معيشتی شان انتقاد دارند و ممكن است مثل سال های قبل، كاسه دستشان بگيرند و... به نظر می آيد كه دولت از اين قضيه چندان استقبال نمی كند.
البته اينكه در دوره قبل تعداد كمی از راهپيمايان كارهای اشتباهی انجام دادند، و دست به خشونت و تخريب زدند مسلما شيوه غلطی بوده است و تذكر هم داده شد و بايد با متخلفان هم برخورد شود. امسال هم ما تذكرات لازم را داده بوديم. وقتی گروهی برای تظاهرات مجوز قانونی می گيرد كه ديگر قرار نيست، بزند، بشكند و راهبندان ايجاد و نقض قانون كند، اما به هرحال اين امر مانع صدور مجوز برای امسال و سال های بعد نشده و نمی شود.
• در بعضی موارد، راهپيمايی ها و تجمعاتی برگزار می شود كه هيچگونه مجوز هم ندارند. گه گاهی هم بعضی معترض می شوند كه چطور است در اين مورد كه بدون مجوز راهپيمايی صورت گرفته، برخوردی نشده است. در اين مورد گزارشی وجود دارد؟ وزارت كشور پيگير اين موارد هست؟
اين موضوع برمی گردد به عوامل خودسر و گروه های فشار كه در جامعه وجود دارد و متأسفانه به دليل عدم برخورد لازم با آنان از يك حاشيه امن برخوردار شده و جسور و جسورتر شده اند. وزارت كشور يا نيروی انتظامی اگر اطلاع پيدا كنند، جلوی آنها را می گيرند و عوامل مخل نظم را هم دستگير می كنند. حالا اين كه گاهی اقدامی نمی شود و برخورد لازمه صورت نمی گيرد، برمی گردد به نقش نهادهای ديگر. وزارت كشور طبق قانون وظايف و اختياراتی دارد آنهايی كه مخل نظم و قانون شكنی هستند را شناسايی و به قوه قضاييه معرفی می كند. بعد دستگاه قضاييه است كه بايد با آنها برخورد كند. مواردی بوده كه در آن افراد مشخص و شناسايی شدند، عكس و مشخصات كامل داده شد ولی پيگيری نشد. خب وزارت كشور ديگر از نظر قانونی چنين اختياری را ندارد كه برود و افراد را دستگير، و محاكمه و زندانی كند. ما به نوبه خودمان نامه نوشتيم، صحبت كرديم ولی اگر مراجع ديگر پيگير نيستند، خودشان بايد پاسخگو باشند. در مورد راهپيمايی ها قانون صراحت دارد كه بدون مجوز خلاف است، منتهی وزارت كشور براساس اختيار اگر گروهی درخواست كند طبق ضوابط مجوز می دهد. اگر گروهی خلاف كرد با آن برخورد می كند، يعنی نيروی انتظامی می رود و جلوی آنها را و متخلفين شناسايی و به قوه قضاييه معرفی می شوند و اين قوه بايد بررسی و بعد حكم صادر كند. ما وظايف خود را در اين زمينه فكر می كنم به نحو احسن انجام می دهيم. حالا اگر بعضی از دستگاه ها وظايفشان را انجام نمی دهند، مسئوليت آن بر گردن خودشان است. متاسفانه ما همچنان شاهد بعضی از راهپيمايی های خودسرانه هستيم كه مخل نظم هستند و با رفتارهايی كه توسط عوامل خودسر انجام می گيرد، بذر كينه و دشمنی در جامعه پاشيده می شود و به اساس نظام آسيب وارد می شود.
• يعنی اگر دنبال مجوز بيايند شما به آنها مجوز می دهيد.
بله. قطعا. ما بارها اعلام كرده ايم كه مجوز می دهيم. به نفع خودشان است كه مجوز بگيرند. منتهی مجوز كه می گيرند، متعهد هستند كه طبق ضوابط و مقررات عمل كنند. به نظر می رسد علت آنكه مجوز نمی گيرند آن است كه می خواهند نقض قانون كنند. | 
