|

اميرحسين ناصری:
• وضعيت درسی ات چطور است؟
معمولا خوب. آنهايی كه شطرنج بازی می كنند اگر بخواهند درس را ادامه بدهند حتما نتايج فوق العاده ای كسب می كنند.
• خودت چطور؟
من متاسفانه نتوانستم برای رتبه های اول كنكور تلاش كنم اما علی رغم اينكه 6 تا 7 ماه از سال تحصيلی را نيستم الان جزو شاگردهای اول دانشگاه هستم.
• معدل ات چند است؟
معمولا بالاي5/17.
• چه رشته ای؟
حقوق قضايی. سال دوم را دارم تمام می كنم.
• چه ارتباطی بين شطرنج و حقوق قضايی است؟
شباهت زيادی دارند زيرا بسياری از بحث های حقوق استدلالی است. شطرنج هم با منطق سروكار زيادی دارد. البته مادرم در سطح بالای اين رشته در حال فارغ التحصيلی و عمويم نيز وكيل دادگستری هستند. جاذبه هايش در خانواده هم وجود داشت. فكر می كردم بتوانم در اين رشته موفق شوم كه البته اين طور هم بوده، چون بسياری از مطالب را به طور حسی دريافت می كنم.
• بيشتر علاقه خانوادگی به اين رشته در انتخابش موثر بود يا ارتباط اش با شطرنج؟
خب اين می توانست فقط يك پيشنهاد از طرف خانواده باشد. از طرفی با توجه به اينكه ديپلم من رياضی بود قاعدتا بايد در رشته های فنی ادامه تحصيل می دادم اما از آنجايی كه من اول خودم را يك شطرنج باز می دانم و بعد دانشجو، فكر می كنم انتخابم خوب بوده. برای اين رشته احتياج مبرم به حضور مداوم بر سر كلاس ها وجود ندارد، البته اگر دانشگاه همكاری كند. به همين دليل دانشگاه آزاد را انتخاب كردم. چون تربيت بدنی دانشگاه آزاد به دليل سطح فعاليت گسترده اش جايگاه مناسبی برای ورزشكاران بوده و هست. دانشگاه آزاد هم حمايت می كند و هم در جنبه وسيع تر ورزشكاران را به سمت درس می كشاند. در اين صورت سطح علمی ورزش ايران بالا می رود كه در كسب اعتبار جهانی هم موثر است.
• در اين مدت پيش آمده كه در درسی به دليل غيبت حذفت كنند؟
هيچ وقت. فقط گاهی اوقات برخی از اساتيد همكاری نمی كنند.
• چطور؟
می گويند كه شما قهرمان هستی درست ولی ما هم الكی دكتر نشده ايم.
• يك طور انتقام گيری ساده؟
بله. نمی دانم چه منافاتی بين ورزش و درس است. اين مشكل فرهنگی ماست كه چون من نمی توانم حضور دائمی بر سر كلاس ها داشته باشم اين طور بايد برخورد شود. هرگاه ايران هستم تمام كلاس ها را می روم. شده كه بعد از 15 روز سفر، ساعت 8 صبح رسيده ام تهران و ساعت 11 صبح سر كلاس دانشگاه بوده ام. من كه برای تفريح اين كار را انجام نمی دهم، برای ايران است.
• فكر می كنی چه دليلی برای اين رفتار وجود دارد؟
به نظرم مشكل فرهنگی است البته من در ذهن آن فرد نيستم. شايد بحث های شخصی است، شايد خوب فكر نكردن، شايد خستگی از كار و شايدهای ديگر.
• كلا چند بار با اين مشكل مواجه شده ای؟
من برای اين ترم در 2 درس اين مشكل را دارم كه البته در كميسيون سازمان مركزی دانشگاه در حال بررسی است. نمره ام را پايين داده اند. من برای 25 نوشتم ولی نمره ام شده 13. البته راضی ام به خاطر اينكه حذف نشود. هر چند سعی می كنم بی سواد بالا نروم.
• به نظرت محصل خوبی هستی يا شطرنج باز خوب؟
هيچ كدام.
• به نظر خودت.
در هر دو هستم. شطرنج را بيشتر دوست دارم چون شطرنج برای من بيشتر اهميت دارد. برايم جاذبه ها و پيچيدگی های بيشتری دارد. البته توانسته ام ارتباط خوبی بين درس و شطرنج برقرار كنم. خيلی از مواقع شطرنج به درسم كمك كرده.
• اصولا شطرنج برای تو كار است، تفريح و يا...
بالاتر از كار و تفريح. پيچيدگی اش بسيار جذاب است. نمی توانم اسم خاصی برايش بگذارم. الان آقای كاسپاروف 17 سال در بالاترين سطح شطرنج دنيا هستند. ايشان حالا 8 ساعت در روز شطرنج كار می كنند. با اين بار علمی روزی 8 ساعت كار می كنند. البته تبعيض هم وجود دارد. با اين همه تلاش و كار بازتاب و نتيجه اش به نسبت ديگر رشته ها كم است.
• نتايج مالی؟
هم مالی و هم معنوی. البته در بسياری از جوامع اين معضل حل شده. تحقيقی در سوئد و يكی دو كشور اروپايی انجام شده كه نشان می دهد كسانی كه شطرنج بازی می كنند 50 تا 60 درصد بيشتر از ديگر افراد جامعه در زندگی موفق اند.
• منابع مالی آنها چگونه است؟
در تمام دنيا فوتبال يك رشته اقتصادی و تجاری است و جنبه های تبليغاتی فراوانی دارد. حتی می توان آن را فراتر از ورزش ناميد اما بقيه رشته ها هم جايگاه خود را دارند. شرايط طوری است كه ورزشكاران ديگر رشته ها می توانند به مدارج عالی در رشته مورد علاقه خود دست يابند. متاسفانه در كشور ما وجود ندارد. كسی كه ورزشكار است اگر تخصص ديگری نداشته باشد روزی مجبور می شود حتی كارهای خارج از شأنش انجام دهد.
• برای تو بار مالی اين رشته چقدر بوده؟
شايد برای من بد نبوده ولی در مقايسه با بقيه شطرنج بازان ايران. در واقع می توانم بگويم در مجموع از شطرنج حتی يك ريال هم بدست نياورده ام چون خرجی كه از طريق خانواده، فدراسيون و... شده به مراتب بيشتر از درآمدهايی بود كه به طريقی به دست آورده ام. اگر 5 سال ديگر نتوانستم شطرنج بازی كنم چه كار بايد بكنم. نمی توانم فقط به شطرنج تكيه كنم. آن هم در كشوری كه هيچ چيز حرفه ای نيست.
• بزرگ ترين دريافت مالی ات چقدر بود؟
مثلا در يك دوره مسابقات قهرمانی آسيا، نايب قهرمان بزرگسالان شدم - بدون باخت - كاری كه تصورش تا چند سال پيش در ايران مثل رويا بود، 10 هزار دلار جايزه گرفتيم. يعنی 8 ميليون.
• اين هم جايزه ای بوده كه آن طرف داده اند؟
بله. اين طرف، داخل كشور خودمان حتی يك ريال هم نگرفتم. دوست ندارم اينها را منعكس كنی.
• شايد هم بايد منعكس شود.
شايد، چون خيلی ناراحت كننده است. من نمی خواهم ارزش كار ديگر ورزشكاران را پايين بياورم ولی مثلا در بازی های آسيايی بوسان، رشته كشتی را در نظر بگيريد. در هر وزن مثلا 14 نفر شركت می كنند. كشتی گير با 3 يا 4 برد در 20 تا 30 دقيقه در 3 روز می تواند اول شود. ولی ما در شطرنج نه وزن داريم و نه شاخه در همان دوره مسابقات 56 نفر شركت كردند كه 20 نفرشان مربی سطح اول دنيا داشتند، بنده بايد تنهايی می رفتم به مسابقات، روزی 5 يا 6 ساعت فقط برای بازی وقت می گذاشتم ولی كوچك ترين توجهی نمی شود. من حتی يك ريال هم از طرف سازمان تربيت بدنی نگرفته ام. وقتی كه من انتظار داشتم ورزشكار برتر سال شوم آن طور شد. اولين استاد بزرگ شطرنج ايران در سن 18 سالگی بودم يك پله پايين تر از اين رده يعنی استاد بين المللی ما فقط 4 نفر را تا پيش از من داشته ايم، در طول تاريخ شطرنج ايران. اين برای ما رويا نبود؟ 5 سال پيش وقتی كه يك استاد بزرگ خارجی می آمد سالن به آرزويمان رسيده بوديم. در ميان 180 كشور عضو فدراسيون جهانی شطرنج 110 كشور هنوز استاد بزرگ ندارند. چرا من نبايد برترين ورزشكار سال باشم؟ چون تبليغ نشده است؟ كار آقای رضازاده واقعا ارزشمند است ولی در عرض ايشان نمی توانست كس ديگری مطرح باشد؟
• وقتی كارشناسان ورزشی اين مسئله را بررسی می كنند شايد روابط عمومی نقش چندانی نداشته باشد.
يك سال قرار بود من جزو چند ورزشكار برتر سال قرار بگيرم. ولی متاسفانه با نامه ای كه در سيستم غلط فدراسيون جعل شده بود از دور خارج شدم. اينكه نوشته بودند ايشان استحقاق اين جايگاه را ندارد. اصلا استاد بزرگی مهم نيست.
• چه كسی جعل كرده بود؟ چه زمانی بوده؟
دو دوره قبل. اصلا خوب نيست كه درج شود چون مسئولان شبكه 3 خواهش كردند كه انعكاس نداشته باشد.
• اين قضيه چرا نبايد مطرح شود؟ اگر آنها معتقد بودند كه اشتباه شده، سال بعدش جبران كردند؟ پس كارشناسان آنها چكار می كنند؟ يعنی اگر من نامه بنويسم كه فلان ورزشكار خوب نيست آنها حرف گوش می كنند؟
چطور می توانستند جبران كنند؟ بدنام كردن ديگران كار من نيست. من نمی خواهم كسی ناراحت شود.
• نه بحث بدنام كردن نيست. اگر فكر می كنيم اين روش اشتباه است بايد بيان كنيم. مخفی كردنش جز ضرر هيچ چيز ديگری ندارد.
دو سال پيش بود. من در طول سال به طور طبيعی در 50 تا 60 مسابقه بين المللی شركت می كنم. آن موقع هم در سفر خارجی برای مسابقه ای بودم. آن وقت انتظار داشتم به عنوان ورزشكار برتر انتخاب شوم كه نشدم. اما جديدا متوجه شده ام كه آن روزها قرار شده بود نماينده ای از سوی فدراسيون معرفی شود كه كارهای ابتدايی برای روز مراسم انجام شود هم عنوان تشريح شود، هم مراحل كارشناسی آن. متاسفانه نامه ای جعل شد با امضای رياست فدراسيون. وقتی به رئيس فدراسيون گفتيم، گفتند برويد سوابق را دربياوريد، بايد يك نسخه هم در فدراسيون باشد. رفتيم ولی ديديم نيست.
• چه كسی نامه را جعل كرده بود؟
نمی توانم كسانی را كه اسمشان در فهرست مظنونان است، اعلام كنم.
• در بطن شطرنج هستند؟
بله. كسانی كه مشكوك هستند را نمی توانم بگويم زيرا اين كار هيچ گاه پيگيری نشد.
• چه خصومتی وجود داشت؟
عده ای فكر می كردند كه امكانات اضافی در اختيار من قرار داده شده است. در صورتی كه من در تمامی مسابقات داخلی شركت می كنم هميشه مسابقات انتخابی را فتح كرده و بعد عضو تيم ملی شده ام. اگر 10 مسابقه در طول سال در ايران برگزار می شود يك بار هم دوم نمی شوم.
• در انتخابات تيم ملی شركت می كنی؟ مثل كاری كه سال های گذشته در كشتی می شد.
نه. من هميشه حضور داشته ام. كسانی كه اين كار را كرده اند به شطرنج ضربه زده اند. وقتی هر 2 سال يك بار به يك نفر می بازم سالن پر از هياهو می شود. همه متعجب می شوند. من هم آدمی نيستم كه به حاشيه بپردازم. فكر می كنم اگر فدراسيون روابط عمومی خوبی داشته باشد اين مسائل حل شود. ما هيچ گاه نتوانسته ايم اهالی مطبوعات را جذب كنيم. چرا بايد در كل مطبوعات ورزشی فقط يك نفر شطرنج نويس داشته باشيم؟ اين طور اگر آن فرد با كسی خوب يا بد باشد افكار عمومی با قلم او حركت خواهند كرد. انتظارم از رئيس فدراسيون بعدی روابط عمومی خوب است. از طرف ديگر بسياری از شطرنج بازان شهرستانی ما به دليل عدم استطاعت مالی قادر به حضور در مسابقاتی كه در تهران برگزار می شود نيستند. شطرنج بايد ورزش عمومی ايران باشد. مهد شطرنج ايران بوده. می تواند مثل كشتی مطرح باشد. خانه های شطرنج توسط خيام سياه و سفيد شده. اينها را چه كسی می داند؟ چند هزار بيت در مورد شطرنج داريم.
• در مورد انتخابات رياست فدراسيون چه نظری داری؟
حركت شطرنج ايران در دوره آقای كامبوزيا خوب بود. تا قبل از ايشان هيچ حركت جدی صورت نگرفته بود. كارهايی انجام شد كه تا پيش از آن معمول نبود. اگر نيمه پر ليوان را ببينيم شايد 60 تا 70 درصد، فدراسيون ايشان موفق عمل كرد. ما زمينه اين را داريم كه 10 تا 15 سال آينده در سطح اول دنيا قرار بگيريم. الان تيم ما در رده هفتم آسيا است. بد نيست زيرا شطرنج فعاليت مجددش را 13 يا 14 سال است كه آغاز كرده. بايد فردی انتخاب شود كه چهره شناخته شده ای در جامعه باشد. |