هاله ارعاب هنوز هم بر قلمرو سياه حكمفرماست. در 30 كيلومتری غرب بغداد به فضايی باز و بزرگ در مجموعه ای به اضلاع تقريبا يك كيلومتر كه ساختمان هايی با ديوارهای بلند حداقل آن را به پنج ناحيه محصور می كنند وارد می شوم و از كنار برج های عظيم كه ديوارهای پنج متری قطور آن را در بر گرفته اند عبور می كنم. گام هايم را آرام و شمرده روی زمين می گذارم؛ خاك زير پايم گويی با من زمزمه می كند: «به «ابوغريب»، عالم نسيان خوش آمدی!» از سال 1968 به اين سو هيچ كس جرأت نزديك شدن به اين مكان را نداشته است. وسط محوطه می ايستم. در ميدان ديدم پنج ساختمان عظيم در محيط دايره ای قرار گرفته اند. ساختمان هايی مخصوص برای زندانيان محكوم به مرگ، زندانيان ويژه، زندانيان حبس های طولانی (محلقه)، زندانيان حبس های كوتاه و زندانيان خارجی مجموعه ای عظيم به گنجايش پانصد هزار نفر را تشكيل می دهند. دوباره به راه می افتم. زوزه سگ های گرسنه و ولگردی كه زمانی خوراكشان از لاشه های انسان های محبوس پشت اين ديوارها تأمين می شد لحظه ای قطع نمی شود. راهنما از پشت سر هشدار می دهد و مرا از پيش رفتن برحذر می دارد. به عقب می چرخم. تندی نگاهم باقی حرفش را در ميانه راه گلويش می خشكاند...

فيليپ راث [شناخته شده به عنوان پيامبر ادبيات پست مدرن] هم مثل همه نويسندگان بزرگ آمريكا، درباره آمريكا می نويسد. در چند سال گذشته سه رمان (تريلوژی) نوشته است كه در آن فريبندگی و فريب «رويای آمريكايی» را به نقد می كشد. او از فريب رويای آمريكايی به مثابه «مبارزه ای غم انگيز و نوميدانه در برابر هستی طبيعت انسانی» پرده برمی دارد. فيليپ راث نويسنده آمريكايی تاكنون 24 كتاب منتشر كرده است. در آغاز نويسندگی و در 26 سالگی جايزه ادبی ملی آمريكا را دريافت كرده است. او تا امروز (70 سالگی) به يك موضوع در كارهايش پرداخته است: ناممكنی معصوميت. راث به عنوان نويسنده پركار و كثيف نويس شهرت يافته است. برای درهم شكستن قداست خانه محابا ندارد. به عمد برمی انگيزاند، مرزهای مجاز را لمس می كند و تابو را می شكند و گاه به برانگيختن دشمنی ها می رسد. جدايی و پاره پارگی بشر را پيش رو می آورد و بی رحمانه نيشتر می زند به هر چه كه متظاهرانه و جعلی است. قهرمان او يهودی سرگردان و ناكاملی است كه با خود و محيطش درگير است. زودخشم و عصبی كه ابايی ندارد در برابر همه چيز علامت سوال بگذارد. همه آثار راث نشان از اين درگيری با اسطوره های جعلی را دارند. بزرگ ترين خوبی قهرمانان او صداقت روشنفكرانه شان است. چيزی را پنهان نمی كنند، ترجيح می دهند به مشكل ترين جاها پای بگذارند، جاهايی كه با خشن ترين شكل زندگی روبه رو شوند تا به تصوير روشن اما گيج و دلخوركننده اش برسند...

در زمانه كاهش وزن و تناسب اندام، حتی خود وزن هم نگران وزن خود است. دانشمندان می گويند كيلوگرم استاندارد سبك تر می شود و اين امر می تواند باعث ايجاد اشتباهات بالقوه ای در بسياری از تحقيقات علمی شود. كيلوگرم به وسيله استوانه ای از جنس پلاتين ـ ايريديم كه در سال 1889 در انگلستان ساخته شده است، تعريف می شود. هيچ كس نمی داند دليل اين كاهش وزن چيست، يا حداقل چرا وزن اين استوانه در مقايسه با ساير وزنه های مرجع كاهش می يابد، اما در هر صورت اين تغيير وزن عاملی شد تا يك جست وجوی بين المللی برای يافتن تعريف دقيق تری از وزن صورت گيرد. پيتر بيكر يكی از دانشمندان آزمايشگاه استانداردهای فدرال، كه موسسه ای با 1500 محقق است و كارش اختصاصا توسعه روش های جديد برای اندازه گيری هرچه دقيق تر كميت هاست، در اين مورد می گويد: «مطمئنا داشتن استانداردی كه به طور مرتب در حال تغيير است، مفيد نخواهد بود. » حتی تغييری به اندازه 50 ميكروگرم ـ كمتر از وزن يك دانه نمك ـ در يك كيلوگرم برای ايجاد خطا در محاسبات دقيق علمی كافی است...

هلموت پانكه از ماه می سال 2002 رياست شركت خودروسازی بی ام و را بر عهده دارد. او جانشين يواخيم ميلبرگ شد، كسی كه در دوران مديريت سه ساله وی هلموت پانكه همكاری نزديكی با او داشت. پانكه كه 55 سال دارد سال ها است در اين شركت مشغول به كار است. او از سال 1982 به صورت ثابت در بی ام و حضور داشته است. پانكه دارای مدرك دكترای فيزيك است. او ابتدا مدتی را به تحقيقات علمی در موسسه پژوهش های هسته ای ژنو در سوئيس پرداخت. پس از آن يعنی در سال 1978 با كار در شركت مشاوره ای مك كنزی دوران رشد خود را آغاز كرد. پس از ورود به بی ام و مدت سه سال مديريت «دفتر مركزی برنامه ريزی و كنترل در زمينه تحقيقات و توسعه» را عهده دار بود. بعد از آن سمت های مختلفی را در بخش برنامه ريزی و سازماندهی بر عهده گرفت. در سال 1993 پانكه به آمريكا رفت تا در آنجا برای بی ام و تاسيس كارخانه توليد مدل Z-3 را سازماندهی كند. در كارخانه مذكور برخلاف شعبه هايی نظير شعبه آفريقای جنوبی خودروی ياد شده نه به صورت مونتاژ بلكه به صورت كامل توليد می شود. مدتی بعد برند پيشتز ريدر، رئيس هيأت مديره، او را به مونيخ (مقر اصلی شركت) باز گرداند. وی با بازگشت به مونيخ به عنوان مسئول بخش «پرسنلی و اجتماعی» به عضويت هيأت مديره درآمد. بعدها با دستور ميلبرگ، پانكه مسئوليت امور مالی را عهده دار شد. پس از امور مالی نيز همان گونه كه اشاره شد در مه 2002 مديريت كل شركت به او رسيد. به مناسبت يك ساله شدن دوران مديريت هلموت پانكه، او مصاحبه ای را با مجله آلمانی اشپيگل انجام داد. وی در اين مصاحبه به برنامه های خويش، فشار فزاينده ناشی از ركود اقتصاد جهان و بحث های موجود پيرامون حقوق مديران پرداخت. متن مصاحبه او در زير از نظرتان می گذرد...

خوان كارلوس فررو پس از راهيابی به مراحل نيمه نهايی رولان گاروس در سال های 2000 و 2001 و شكست در فينال سال ،2002 سرانجام موفق شد كه قهرمان مسابقات جهانی تنيس فرانسه شود. روز يكشنبه فررو اسپانيايی به شكلی غيرمنتظره و به راحتی مارتين فركرك را با نتايج 1-6 ، 3-6 و 2-6 مغلوب خود كرد و به اين ترتيب توانست برای اولين بار عنوان قهرمانی گران شلم را از آن خود كند. فرروی 23 ساله ـ بهترين تنيسور حال حاضر زمين خاك رس كوبيده ـ ششمين فرد اسپانيايی است كه موفق شده جام پورت دوتوی را بالای سر ببرد. حالا شكست دردناك سال گذشته او در فينال همين جام و در برابر آلبرت كوستا كاملا فراموش شده است. در مرحله نيمه نهايی كارلوس به راحتی كوستا را از ميدان به در كرد و انتقام خود را گرفت...