|

انتخابات هيأت رئيسه مجلس دارای ويژگی های يك مبارزه انتخاباتی در اندازه كوچك تر است اما از همان قواعد كلی پيروی می كند. اين انتخابات هر ساله در خردادماه و در سالروز تشكيل نخستين دوره مجلس شورای اسلامی برگزار می شود. انتخاب اعضای هيأت رئيسه به ويژه رئيس آن در نخستين سال تشكيل مجلس ششم از حساسيت خاصی برخوردار بود و به مسائلی نظير انتخاب يك رئيس غير روحانی متفاوت از پنج دوره گذشته مجلس (اكبر هاشمی رفسنجانی، مهدی كروبی، علی اكبر ناطق نوری) و محك ميزان آرای گروه های سياسی پيروز در انتخابات ششمين دوره، از علل حساسيت اين انتخابات بود. جبهه مشاركت كه حزب پيروز ميدان انتخابات مجلس ششم بود به دليل نوپايی و نداشتن فرصت و تشكيلات ارائه ليست های منسجم انتخاباتی در سراسر كشور و گنجاندن نام كانديداهای كاملا حزبی در آنها، هنوز نمی دانست كه چند درصد نمايندگان وارد شده به مجلس، از مواضع حزب پشتيبانی خواهند كرد. بسياری از نمايندگان فكر می كردند كه رئيس حزب پيروز در انتخابات و نفر اول شهر تهران يعنی رضا خاتمی قاعدتا بايد به عنوان رئيس مجلس برگزيده شود اما رياست بر قوای جمهوری اسلامی ايران سازوكارهای ديگری غير از موارد ذكر شده را می طلبيد. كسانی كه اكثريت مجلس را به دست گرفته بودند تجربه ای در اداره آن نداشتند و نمی دانستند كه اگر جوانی مانند رضا خاتمی را به عنوان رئيس برگزينند، آيا او قادر به اداره 290 نماينده خواهد بود يا خير و مهم تر اينكه آيا او قادر است با ساير دستگاه های نظام كه قطعا با مجلس ششم چالش های جدی تری خواهند داشت وارد تعامل و مذاكره شود يا خير؟ وجود اين سوال ها و نداشتن پاسخ برای آنها موجب شد كه همه تا انتخابات تعيين هيأت رئيسه موقت و سپس دائم صبر كنند تا بخشی از پاسخ ها را بيابند... |