• از دل ويرانه ها
• پس لرزه های قهرمانی ميلان
• غروب آرزوها
• تختی آبادان مثل آزادی
• آزمايش های جديد دوپينگ در آتن
• معاهده سقف قرارداد
• سفارت قهرمانی

علی فولادی

•••

سامپدوريا در آن روزها، بازيكنان ارزشمندی چون پاليوكا، لومباردو، سرزو، مانچينی و ويالی را در تركيب خود می ديد و با اتكا بر هنر آنها حتی تا بازی نهايی جام باشگاه های اروپا در سال 92 نيز پيش رفت كه عاقبت مغلوب بارسلونا و آن شوت به يادماندنی رونالدكومان در ورزشگاه ويمبلی شد. اما مثل هميشه روزهای خيلی خوب، خيلی زود تبديل شد به روزهای خيلی بد. پائولو مانتووانی، رئيس پير و دوست داشتنی باشگاه كه به لطف رفتار پدرانه و سرمايه های بی پايانش، سامپدوريا نظم و نسقی يافته بود، در سال 93 از دنيا رفت تا شك و ترديد آينده تيم را در بر بگيرد و حتی قهرمانی جام حذفی ايتاليا در سال 94 كه برای چهارمين بار در تاريخ باشگاه تكرار می شد، نتواند اندكی از ابهام به وجود آمده بكاهد.

لطمه جبران ناپذير ديگر، جدايی اسون گوران اريكسون بود كه در مدت هدايت سه ساله او، باشگاه كمتر دچار نوسان می شد. از دست دادن مربی سوئدی با سقوط تيم به دسته دوم در فصل بعد از آن يعنی 99 ـ 1998 همراه شد تا گرفتاری ها به اوج برسد. البته پس از رفتن اريكسون، لوچيانو اسپالتی و ديويد پلات امور را در دست گرفتند كه به هيچ وجه موفق نبودند. اسپالتی به شكلی مفتضحانه اخراج شد و پلات نيز كه طعنه و كنايه های مربيان ديگر چون كارلو ماتزونه مبنی بر نداشتن مجوز لازم برای مربيگری در كالچو را مداوم تحمل می كرد، نتوانست روزهای درخشانش در خط حمله اين تيم در سال های گذشته را تكرار نمايد و از اين رو كنار رفت. رفت وآمد مربيان برای مديريت باشگاه كه در آن هنگام برعهده انريكو بود و مرتبا به بهانه خساست هايش مورد انتقاد شديد هواداران قرار می گرفت گران تمام شد. آنچنان كه رئيسی جاه طلب و البته ثروتمند به نام ريكاردو گارونه، مالك كمپانی های نفتی به جای انريكو بر مسند كار تكيه زد. گارونه شصت و شش ساله در ابتدا مجبور به پرداخت سی و چهار ميليون يورو شد تا باشگاه از شر قيد و بندهای اقتصادی به وجود آمده رها شود و مانند فيورنتينا، سايه شوم ورشكستگی بر سر اين تيم سنگينی نكند.

گره ها كور نمی مانند

تلاش های رئيس، پيش درآمدی به كندی پيش رونده بود و حتی بيم سقوط از دسته دوم نيز سامپدوريا را رها نكرد ولی سرانجام با وجود تمام كاستی ها، تيم از اين ورطه بيرون جست تا فصل بعد در رقابت های امسال، ورق برگردد و حتی رويای چهار ساله صعود به سری A جامه عمل به خود بگيرد و در چند هفته واپسين سری B، ورزشگاه اختصاصی «فراريس» غرق در شور چهل هزار دل سپرده ای شود كه از حضور دوباره در جمع بزرگان به خود می بالند.

رئيس جديد نيز از اين موفقيت بزرگ خوشحال به نظر می رسد و با چشمانی باز كه گويی از خوابی چندين ساله بيدار شده، در برابر خبرنگار ايتاليايی يوفا، پائولو منيكوچی، قرار می گيرد و برای آنكه صدايش در ميان فريادهای طرفداران و سروصدای منورها به گوش برسد، فرياد می زند: «محشره! هوادارانمان پس از سال ها، شبی خاطره انگيز را تجربه می كنند. همه به سختی می توانند روی زمين بند شوند. اما بگذاريد هشدار دهم برای ادامه اين پايكوبی ها بايد بيشتر تلاش كنيم و تمام جنبه های حضور در سری A را ارزيابی نماييم.»ريكاردو گارونه از مارس ،2002 رياست سامپا را پذيرفته، اما در اين مدت نيز موفق كار كرده. هر چند به هر اندازه پيروز شود، لورا با پائولو مانتووانی پرافتخار قياس می كنند كه سال هايی طلايی را برای مردم شهر جنوا به ارمغان آورد. گارونه با شنيدن نام مانتووانی بزرگ، لبخند می زند و پس از صاف كردن صدايش می گويد: «با تمام دلسوزی های او، سه فصل به درازا كشيد تا سامپدوريا توانست در سال 82 به دسته اول بازگردد. اما خوشبختانه اقبال من بلند بوده، چون در اولين فصل رياستم، اين موفقيت حاصل شده. البته نبايد فراموش كرد او اسكودتو را فتح كرد و حتی تا نائب قهرمانی اروپا نيز پيش رفت كه تكرار يكی از آنها نيز بسيار توان فرسا است.»

در كنار رئيس، سرمربی آبی پوشان شهر جنوا يعنی والتر نوولينوی پنجاه ساله نيز نقشی بسزا در اين موفقيت داشت. اين مربی پيش از سامپدوريا، ناپولی، ونتزيا و پياچنتزا را از شر دسته دوم نجات داده بود و از اين سو كالچو او را متخصص بازگرداندن تيم ها به سری A می داند. او در كنار مانچو، ويالی و وويادين بوسكوف، سر مربی سابق سامپا ايستاده و به پائولو منيكوچی خبرنگار چنين می گويد: «مربيگری در اينجا دشوارترين تجربه ای بوده كه از سرگذرانده ام. در چنين باشگاه بزرگ و معتبری فقط بايد پيروز شد. اين محكوميت به پيروزی، فشار روحی وحشتناكی وارد می كرد.»

چشم اندازی روشن

در مجموعه تحت امر نوولينو، نگرانی خاصی از بابت كمبود تجربه ديده نمی شود. چرا كه فابيو باتزانی در خط آتش آن قرار دارد كه فصل گذشته در جامه پروجا توانست ده گل به ثمر رساند و يا در درون چارچوب لوئيجی تورچی، دروازه بان سابق اودينزه ديده می شود كه به نوبه خود وزنه محكمی است. نبض بازی های تيم نيز در دست بازی سازی مجرب به نام سرجيو ولپی است كه در كنار او سه ستاره جوان مانند موريتزيو دوميزی و آندره گاسبارونی كه اين يكی عضو تيم ملی زير بيست و يك ساله های ايتاليا نيز هست، تيمی بالقوه قدرتمند را برای فصل آتی تشكيل داده اند. سرمربی يادآوری می كند: «اين تيم بهتر از اين هم می شود. از اين سو به موفقيت های بعدی خودمان نيز اطمينان دارم.» نوولينو می داند برای سال آينده وظيفه دشواری را برای شاد نگاه داشتن مردم جنوا كه در ايتاليا به «حريص و البته بی ادب» شهرت يافته اند، پيش رو دارد. مردمانی كه چهار سال برای تجديد ديدار با آن دشمنان آشنا در دسته اول روزشماری كرده اند. منورها به هوا می روند و آسمان را با رنگ های خود زينت می دهند. با اين همه رنگ تا كجا كه می شود پيش رفت!

آرمين کوثری

غيرقابل هضم

يك بازی ديگر و جامی ديگر برای ميلان (لطفا نگوييد آث ميلان، هيچ كس در ايتاليا آنها را با نام آث ميلان خطاب نمی كند. در ايتاليا فقط ميلان و اينتر وجود دارند. ) ولی الان زمان مناسبی برای ادامه دادن اين بحث های گرامری نيست. و فوتبال ايتاليا پس از چهارشنبه هفته گذشته دوباره جريان عادی خود را پی گرفته است. اين درست است كه فينال ليگ قهرمانان كه چند روز قبل برگزار شد، شبی به يادماندنی برای طرفداران فوتبال ايتاليا به وجود آورد ولی تاثير اين مسابقه بر ساير كشورها قابل بحث است. تلويزيون ايتاليا به جديت تمام از اين شب، به عنوان شبی به يادماندنی ياد كرد و حتی مفسر كانال 5 اين مسابقه را مهم ترين مسابقه قرن دانست، كه البته می توان آن را به عنوان مهم ترين بازی قرن جديد به حساب آورد، ولی به هيچ وجه به برزيلی ها و آلمان ها نگوييد كه از مسابقه فينال جام جهانی ،2002 جذاب تر بوده است.

با اينكه ايتاليايی ها به شدت ميلان را تشويق كردند، اما روزنامه های اسپانيايی به انتقادات بچه گانه از فوتبال ايتاليا پرداختند و حتی مدعی شدند كه بعضی از طرفداران ايتاليايی به جای شركت در شادی قهرمانی تيمشان به درگيری با طرفداران حريف می پردازند. از طرفی رفتار طرفداران ايتاليايی در منچستر، به اندازه خود بازی، جالب بود. من به شخصه از اينكه شاهد حتی يك مورد درگيری در مركز شهر در طول روزی كه بازی انجام شد، نبودم، تعجب كردم. هيچ مشكلی در استاديوم نيز به وجود نيامد. ولی اينكه مفسر RAI اعلام می كند كه 40 هزار ايتاليايی به انگليسی ها درس متمدن بودن دادند، قابل بحث است، و بايد توجه كرد كه اين مفسر، عضو شبكه RAI مقيم تورين است، نه يك كارشناس بين المللی فوتبال.

از همه مهم تر اينكه، از چهارشنبه در وب سايت ها و چت روم ها اين سوال مطرح شده كه چرا ايتاليايی ها در خانه به آشوبگری می پردازند و در «اولدترافورد» كاملا آرام رفتار می كنند. مسلما من اعتقاد دارم كه شما هرگونه با تماشاچی ها رفتار كنيد، بايد انتظار عكس العملی متناسب با رفتارتان را داشته باشيد. اگر آنها را مثل حيوانات در قفس قرار دهيد، آنها هم مثل حيوان رفتار خواهند كرد. اگر شما توری های فلزی را برداريد، مسلما آنها نيز دست از ايجاد درگيری با تماشاچيان مقابل برخواهند داشت. واقعيت اين است كه هيچ كس علاقه ای به خراب كردن شب قهرمانی ندارد. نكته قابل توجه برای افرادی مثل من و كسانی كه بيش از بيست سال است كه از نزديك مسابقات فوتبال در انگلستان را مشاهده می كنند، اين است كه اولدترافورد (و به طور كلی استاديوم های انگليسی) آن قدر تكميل و خوب هستند كه قابليت برگزاری فينال ليگ قهرمانان را داشته باشند.

حال اگر به خود مسابقه بپردازيم، قطعا اين بازی، يك مسابقه خاطره انگيز و سرشار از گل و موقعيت های گلزنی نبود، ولی من به شخصه اين مسابقه را به علت ارائه استانداردهای بالای فوتبال از سوی دو تيم می پسندم. اين مسابقه، جدالی بود بين دو تيمی كه به خوبی از نقاط ضعف و قدرت يكديگر اطلاع داشتند و به اين نكته واقف بودند كه هر لحظه و هر نقطه از زمين ارزش زيادی دارد. در يك سوی ميدان سرمربی ميلان، يعنی كارلو آنچلوتی حضور داشت كه مدت زمان زيادی را در حسرت انتقام گرفتن از يوونتوس صبر كرده بود. يوونتوسی كه سه سال قبل وی را بيرون كرد و طرفدارانش او را «خوك» خطاب كردند. اين نبرد بيش از آنكه تحت تاثير موقعيت های به وجود آمده در مسابقه باشد، در واقع نبردی بين دو مربی يعنی آنچلوتی و ليپی و قوه تشخيص و طرز تفكر اين دو بود.

اين مسابقه گلی در برنداشت و تنها دو موقعيت مسلم گلزنی به وجود آمد كه بهترين آنها ضربه سر شيرجه وار فيليپو اينتزاگی در نيمه اول بود كه با يك واكنش فوق تصور توسط جان لوئيجی بوفون دفع شد. ولی بايد قبول كرد كه در نيمه اول يوونتوس تنها به دنبال ميلانی ها حركت می كرد و فقط داويدز بود كه هرگاه پا به توپ می شد با حركات سريع خود مدافعان حريف را جا می گذاشت و تيم را به جلو می راند. در مورد شكست يوونتوس بايد به نحوه انتخاب پنالتی زنان اين تيم و همچنين بازی ضعيف كامورانزی نيز اشاره كنيم. همچنين ليپی در انتخاب مونترو جهت مهار شوچنكو آماده نيز دچار اشتباه شد.

البته بايد به اين موضوع نيز توجه كنيد كه يكی از معدود موقعيت های يوونتوس در نيمه اول روی حركت خوب كامورانزی صورت گرفت كه پس از به هم ريختن خط دفاعی ميلان، با بيرون پای راست توپ را برای دل پيرو ارسال كرد كه ضربه اين بازيكن توسط ديدا دفع شد. آث ميلان فتح ليگ قهرمانان اروپا و جام حذفی ايتاليا را جشن گرفت و اكثر كارشناسان از احيای مجدد ايتاليايی ها در فوتبال اروپا سخن می گويند. البته در پشت صحنه می توان نارضايتی طرفداران ساير تيم ها را شنيد كه معتقدند، ميلان لياقت كافی جهت فتح جام را نداشته و آنها در سه مسابقه آخرشان موفق به كسب پيروزی نشده اند و حتی آخرين بردشان نيز در برابر آژاكس در آخرين لحظات بازی به دست آمده است. و يوونتوسی ها نيز بار ديگر در يك فينال بزرگ شكست خوردند و دل پيرو نيز همچنان به كم فروغ بودن خود در ديدارهای بزرگ ادامه داد.

روبرتو گوتا درس هايی برای انگليسی ها

در حالی كه ايتاليايی ها پس از قهرمانی ميلان در ليگ قهرمانان اروپا به ايتاليا بازگشتند تا از قهرمانی خود لذت ببرند، گروهی نيز هستند كه معتقدند اين بازی بدون گل به هيچ وجه جذابيت های لازم را نداشت و هيچ انگيزه ای در تماشاگران برای مشاهده بازی ايجاد نمی كرد.

اين گونه ديدگاه ها با اينكه قابل درك است ولی اصلا منصفانه نيست. در مورد يوونتوس اين واقعيت وجود دارد كه آنها نتوانستند با غيبت پاول ندود كنار بيايند و حتی شخصيت قهرمانی خود در سری A را در اين مسابقه نيز به نمايش بگذارند. آنها با توجه به حملات شديد ميلانی ها در آغاز مسابقه از نظر روانی با مشكل مواجه شدند و تا انتها نيز قادر نشدند خود را از جو حاكم خارج كنند و در نهايت نيز به اميد درخشش لوئيجی بوفون در ضربات پنالتی بازی را به پايان بردند.

عليرغم اينكه مهار دو ضربه پنالتی از سوی سنگربان شماره يك ايتاليا می توانست زمينه ساز پيروزی اين تيم شود، ولی بازيكنان يوونتوس در نواختن ضربات پنالتی نيز از آرامش روانی كافی برخوردار نبودند و ضربات خود را به بدترين نحو ممكن نواختند. با وجود اينكه ميلان فاتح اين نبرد شد ولی به نظر می رسيد با حضور احتمالی ريوالدو در زمين (در حالی كه سرعت بازی بسيار پايين آمده بود) وی قادر می بود تا كفه ترازو را به نفع ميلان سنگين تر كند.

در اين بين بايد به اين نكته نيز توجه داشت كه عليرغم حضور آندره شوچنكوی پرقدرت، تهديد فيليپو اينتزاگی و حيله گری روی كاستا، اين خط دفاعی ميلان بود كه قهرمانی را برای اين تيم به ارمغان آورد. طی نه بازی در ليگ قهرمانان پس از تعطيلات زمستانی ميلان در حالی كه از فرم عالی ابتدای فصل نود دور شده بود، تنها توانست هفت گل به ثمر برساند و البته در مقابل تنها هفت گل نيز دريافت كرد كه سه گل آن را در مقابل رئال مادريد و در برنابئو دريافت شد، كه از قدرت دفاعی اين تيم حكايت دارد. اين درسی است كه باشگاه های انگليسی حاضر در ليگ قهرمانان فصل آينده، بايد به آن توجه كنند. دفاع خوب يكی از ملزومات قهرمانی است. در مورد آرسنال بايد به اين نكته اشاره كرد كه خط دفاعی اين تيم در طول 90 دقيقه بازی تمركز كافی ندارد. هم آرسنالی ها و هم منچستری ها بايد در فصل نقل و انتقالات تابستان به فكر تقويت خط دفاعی خود باشند.

مسلما يكی از دلايل اصلی حذف منچستر يونايتد در ليگ قهرمانان اين فصل ضعف خط دفاعی اين تيم بود كه طی دو ديدار شش گل در مقابل رئال مادريد دريافت كرد. تيم های ايتاليايی از حالا می توانند بر روی تيم های خود سرمايه گذاری كنند، زيرا سه تيم يوونتوس، ميلان و اينتر از حالا جای خود را در مرحله گروهی اول تضمين شده می بينند. چلسی و نيوكاسل می بايستی از مراحل مقدماتی كار خود را آغاز كنند و بازی های سختی در مقابل تيم هايی چون سلتيك، پارتيزان بلگراد با دينامو زاگراب خواهند داشت. چلسی كه احتمال رويارويی اش با فلورا تالين استونی يا پيونيك ايروان ارمنستان می رود به نظر وضعيت بهتری جهت حضور در رقابت های اروپايی دارد، ضمن اينكه بايد بازيكنانی چون ويليام گالاس، مارسل دزايی و فرانكو زولا را نيز حفظ نمايد. نيوكاسل با كمبود تجربه مواجه است، به خصوص در خط دفاع. بنابراين بايد منتظر ادامه حضور گری ساوت گيت كه دوباره شكوفا شده است نيز در خط دفاعی نيوكاسل باشيم.

چه كسی می تواند نماينده فوتبال انگلستان در فينال سال آينده در گلزن كرشن باشد؟ با وجود عملكرد قابل توجه آژاكس و ديگر رقيبش يعنی آيندهوون، مهارت پورتو و پتانسيل موجود در تيم های گلاسكو و رشد كيفيت بازی ترك ها و يونانی ها، خطر از سمت تيم های سه كشور ايتاليا، آلمان و اسپانيا احساس می شود. حدود هفت سال از آخرين حضور تيمی غير از چهار كشور برتر اروپا (ايتاليا، آلمان، اسپانيا و انگليس) در فينال ليگ قهرمانان و هشت سال از قهرمانی آژاكس كه از كشوری كوچك است، می گذرد و اين نشان دهنده سلطه اين چهار كشور بر فوتبال باشگاهی اروپا است.

مطمئنا ايتاليايی ها بار ديگر به جمع مدعيان خواهند پيوست ولی يك فصل موفقيت تضمين كافی برای تكرار قهرمانی نخواهد بود. ضمن اينكه بايد مد نظر داشت كه هر دو تيم فيناليست در مسير رسيدن خود به فينال از شانس كافی نيز برخوردار بودند. به هر صورت اين موضوع واضح است كه تيم های ايتاليايی دوباره به حدی رسيده اند كه شكست دادن آنها مشكل به نظر می رسد. در حالی كه تيم های آلمانی در اين فصل با حذف زودهنگام مواجه شدند و هيچ كدام به مرحله حذفی نرسيدند، بايد مسائل مالی را يكی از دلايل اين حذف ها دانست كه حتی باعث شد بايرن مونيخ نيز نتواند در حد استاندارد خود در رقابت ها حاضر شود. به طور حتم رئال مادريد، فصل آينده نيز يكی از مدعيان اصلی خواهد بود، ولی در مورد رئال سوسيه داد اين شك و ترديد وجود دارد كه آنها حتی در صورت فتح لاليگا نيز، از استحكام كافی جهت مبارزه در ليگ قهرمانان برخوردار خواهند بود يا خير؟

گلن مور

سهيلا قاسمی: هفته گذشته مسابقات دوچرخه سواری تور ايتاليا، جيرو، به پايان رسيد. به نظر می رسد كه با پايان اين تور دوران ماريو چيپولينی نيز به سر رسيده باشد. در مجموع، تعداد پيروزی های ماريو همان عدد 42 ماند. حداقل اين رقم برای امسال ثابت خواهد ماند. اين قهرمان جهان در دوری كنار رفت كه خودش آن را بهترين مرحله و اصلی ترين هدفش در سال جاری ذكر كرده بود. از اين پس برای او چه چيزی باقی خواهد ماند؟ تيم او به تور دوفرانس دعوت نشده و او با سی و شش سال سن، علی رغم دو موفقيتی كه در گذشته در تور ايتاليا به دست آورده، فرصت چندانی برای ادامه كار ندارد. چيپولينی ايتاليايی نسبت به سال های پيش بسيار ضعيف تر به نظر می رسد. اين گونه كه از ظاهر امر پيداست زمان بازنشستگی او نزديك است...

مرحله بيست و يكم تور ايتاليا يعنی جيرو 2003 با پيروزی گيلبرتو سيمونی به پايان رسيد. او برای دومين بار موفق به قهرمانی در اين تور شد. گيلبرتو 31 سال سن دارد و دو سال پس از اولين قهرمانی اش دوباره توانست قهرمان هشتاد و ششمين دوره جيرو شود. سال گذشته او از مسابقات كنار گذاشته شد، چرا كه آزمايش دوپينگ او مثبت اعلام شده بود. پزشكان معتقد بودند كه او كوكائين مصرف كرده، اما پس از مدتی دادگاه او را بی گناه شناخت. در اين سال های گذشته دوپينگ تمامی عرصه های دوچرخه سواری را به لرزه در آورده بود، اما امسال مسئولان تمام تلاش خود را كردند و اجازه ندادند هيچ رسوايی ای به بار آيد.

هر چند پيش از مسابقات و حتی در دورهای نخست، بيشتر مردم به چيپولينی اميد زيادی بسته بودند، او هيچ كاری از پيش نبرد. چيپو حتی در مراحل ميانی جيرو ركوردشكنی هم كرد. اما گويی سرنوشت او چنين بود كه از پيروزی فاصله زيادی بگيرد. سيمونی برتری خود را در مناطق كوهستانی نشان داد و از همان مراحل بود كه از سايرين پيشی گرفت. آلساندرو پتاكی قهرمان شش مرحله اين رقابت ها نيز بسيار تاثيرگذار بود. او به ماريو چيپولينی امكان داد تا دو بار از بقيه جلو بيفتد و به اين ترتيب در مجموع 42 پيروزی در مراحل مختلف را به نام خود ثبت كند. اين ركورد از ركورد آلفردو بيندا كه پيش از جنگ جهانی به دست آمده بود، بهتر است.

در مرحله آخر، هونچار كه سال 2000 قهرمان شده بود (امسال او به مقام هشتم رسيد) با سرعتی بيش از 52 كيلومتر بر ساعت ركاب زد، اما كاری از پيش نبرد. ماركو پانتانی (نفر چهاردهم) از او جا ماند و سيمونی با 7 ثانيه و 6 صدم ثانيه اختلاف از استفانو گارزلی (نفر دوم) و 7 ثانيه و 11 صدم ثانيه از ياروسلاو پوپويچ اوكراينی (نفر سوم) پيشی گرفت. سيمونی در نهايت قهرمان جيرو شد. او در سال های 1999 و 2000 نيز بر سكوی سوم ايستاده بود. سيمونی پس از قهرمانی اعلام كرد كه به شدت علاقه مند به شركت در تور دوفرانس است و قصد دارد هر چه در توان دارد برای آماده سازی و نبرد در اين رقابت ها بگذارد. او تا به حال به عنوان ليدر در تور دوفرانس ركاب نزده و اين مسئله برايش بسيار هيجان انگيز است.

بزرگ ترين محروم در عرضه دوچرخه سواری جهانی امسال كسی نبود جز همان ماريو چيپولينی خودمان كه از مسابقات تور دوفرانس هم محروم شد. او درست چند روز پس از شكستن ركورد در مرحله نهم جيرو با تعجب متوجه شد كه نامش در ليست دعوت شدگان نيست. اين مسئله بزرگ ترين محروميت برای يك ورزشكار پا به سن گذاشته است. او تمام اميد و دلبستگی اش همين تور بود و حالا...

پس از گذشت چند روز و در ادامه مراحل جيرو، اعضای تيم چيپولينی متوجه شدند كه ليدرشان مصدوم شده و ديگر به كار ادامه نخواهد داد. مربی او در اين مورد اعلام كرد: «چيپولينی شب نخوابيده بود. او پس از سقوط بسيار درد می كشيد. شانه اش هم به شدت متورم شده است.» پزشك او هم دستور اكيد داده بود كه ديگر كار را دنبال نكند. اما حقيقت اين بود كه اتفاق چندان مهمی روی نداده بود. عكس های گرفته شده نشان می دادند كه شانه او كوچك ترين شكستگی ای ندارد و كاملا سالم است. مسلما اين سقوط تعادل روحی چيپو را به هم زده بود، اما به نظر می رسيد كه مسئله كنار گذاشته شدن او از تور دوفرانس بيش از مصدوميتش روح او را از توازن خارج كرده باشد... از همان روز بود كه شايعه بازنشستگی او در همه جا پيچيد. اما بچه های تيم او را همچنان به ادامه كار تشويق می كردند.

به هر حال او از هر دو تور محروم ماند و از اين پس آينده او نيز در پرده ای از ابهام باقی می ماند. ديگر چه چيز می تواند به او انگيزه دهد؟ او در مصاحبه ای كه در ابتدای فصل داشت اعلام كرده بود كه ديگر سه هدف بيشتر ندارد: ميلان ـ سان رمو، جيرو و تور دوفرانس. دو هدف اول او به شكست انجاميد و در مورد سومی نيز حتی فرصت نبرد نيافت. مسئولين تمام تلاش خود را كردند و در تماس با برگزاركنندگان تور دوفرانس خواستار تجديد نظر در مورد چيپو شدند. اما اين كار هم نتيجه ای نداشت. گويی سرنوشت چيپو بر اين محور قرار گرفته كه هر چه زودتر بازنشسته شود. آيا سال آينده و در سن 37 سالگی او قادر خواهد بود اين اهداف را دنبال كند؟

• تختی آبادان مثل آزادی

مسئول امور ورزش شركت پالايش نفت آبادان گفت: عمليات بازسازی ورزشگاه تختی آبادان تا آذرماه سال 82 به اتمام خواهد رسيد. عمليات مرمت ضلع غربی ورزشگاه تختی كه از خرداد ماه سال 81 آغاز شده، به مراحل پايانی خود نزديك می شود اما طرح تعبيه حدود هفت هزار صندلی در ضلع غربی با ترديدهايی روبه رو شده است. او اضافه كرد فوتبال در آبادان با برون فكنی های احساساتی تماشاگران همراه است، لذا بايد مطمئن شويم كه اين صندلی ها در كوتاه مدت تخريب نخواهد شد. مختاری افزود: قرار بود در شهريورماه سال 82 عمليات مرمت ورزشگاه تختی به اتمام رسد اما به دليل برخی مشكلات و استفاده از بتون غيراستاندارد، اين مهم به تاخير افتاد. مسئول امور ورزش شركت پالايش نفت آبادان همچنين پيش بينی كرد كه ضلع غربی اين ورزشگاه آذرماه امسال به بهره برداری كامل برسد كه در آن صورت امكان ارائه خدمات بهتر به تماشاگران فراهم خواهد شد. مختاری تصريح كرد: در طرح ترميم ورزشگاه تختی مواردی چون احداث سايت اداری باشگاه صنعت نفت شامل اتاق های سمعی، بصری و انتظار ديده شده و علاوه بر آن ايجاد يك جايگاه جديد برای خبرنگاران و مدعوين نيز در دستور كار قرار دارد. وی با اشاره به اينكه برای انجام اين عمليات 3/5 ميليارد ريال برآورد هزينه شده، افزود: طبق بررسی كارشناسان عمر مفيد ضلع غربی ورزشگاه تختی آبادان پس از انجام عمليات مرمت حداقل 50 سال خواهد بود.

• آزمايش های جديد دوپينگ در آتن

از كميته مبارزه با دوپينگ تشكيلات جهانی المپيك خبرهايی مبنی بر تشديد مبارزه با مواد نيروزا در المپيك آتن می رسد. مسئولان كميته بين المللی المپيك آزمايشگاه جديدی را در پاريس تجهيز خواهند كرد كه قبل از آغاز بازی ها مراقبت های جدی و بسيار دقيقی برای كنترل مواد نيروزا به عمل آيد. اين لابراتوار كه زيرنظر پروفسور ژاك دوكوريز اداره می شود بی شك مجهزترين نمونه در تمام دنياست. پروفسور دوكريز برای تشخيص دقيق و بی ترديد مواد نيروزايی چون استروئيدها، روش جديدی را ايجاد كرده كه بر مبنای آن گلبول های قرمز خون و ميزان اكسيژن ذخيره شده در آن مورد ارزيابی قرار می گيرد. علاوه بر گلبول های قرمز شاخص های ديگری چون اريتروپويتين هم بررسی می شود تا كمترين ميزان خطا در تعيين مواد نيروزا به وجود آيد. اين روش جديد سرعت بالايی در به دست آوردن نتايج نهايی دارد و باز هم عرصه را برای بهانه جويی و ايراد گرفتن ورزشكاران خطاكار تنگ تر خواهد كرد.

• معاهده سقف قرارداد

دستمزد بالای بازيكنان در فوتبال ايران كماكان از دغدغه های مربيان، مديران و گردانندگان ليگ به شمار می رود. پس از نمايش ضعيف بازيكنان چند ده ميليونی استقلال و پرسپوليس و افت چشمگير اين دو تيم و در مقابل بازی خوب جوانان نه چندان گران قيمت در بعضی از تيم های شهرستانی به نظر می آيد كه مديران باشگاه ها در فكر تعيين سقف برای قراردادهای بازيكنان شاغل در تيم ها هستند. اولين اقدام موثر و قابل اعتنا در اين مورد از سوی تيم های تحت پوشش صنايع كشور انجام گرفته است. خبر می رسد كه مديران باشگاه های صنايع معدنی مثل فولاد خوزستان، فولاد سپاهان اصفهان و ذوب آهن به اضافه تيم های صنعت خودروسازی مثل پيكان و سايپا در حال تدوين آيين نامه ای صنفی برای نقل و انتقال بازيكنان اين مجموعه هستند.در اين آيين نامه بازيكنان به چند درجه كيفی تقسيم شده اند و برای هريك از درجات نيز سقف پرداخت مشخص شده است. در ضمن اين باشگاه ها قرار گذاشته اند كه بازيكنان همديگر را به صورت مذاكرات پنهانی و مخفی تطميع و جذب نكنند. ظاهرا در مرحله بعدی اين طرح نيز قرار است تيم های وابسته به ارگان های نظامی به اين معاهده بپيوندند. با اين اوصاف و با گسترش احتمالی امضأكنندگان اين قرارداد پرسپوليس و استقلال كه وابستگی خاصی به اين ارگان ها ندارند تنها خواهند ماند و می توانند بازيكنان يكديگر را با قيمت های بالا خريد و فروش كنند. لازم به ذكر است كه در صورت بخشنامه ای شدن اين قرارداد امكانات بازخواست متخلفان نيز وجود خواهد داشت. چرا كه در صورت پديدار شدن شائبه در ترازهای مالی باشگاه ها پای سازمان بازرسی كل كشور هم به ميان خواهد آمد.

• سفارت قهرمانی

تيم فوتبال سفارت جمهوری اسلامی ايران در اسلام آباد به مقام قهرمانی مسابقات فوتبال جام ديپلماتيك پاكستان رسيد. تيم فوتبال سفارت ايران در مسابقه نهايی موفق شد، تيم ايتاليا را با نتيجه 5 بر 2 شكست دهد و به مقام قهرمانی برسد. در اين دوره از مسابقات ديپلماتيك پاكستان كه از سوی كميسيون حقوق بشر برگزار شد، علاوه بر ايران و ايتاليا تيم های انگليس، ژاپن، عربستان سعودی، بنگلادش، اندونزی، امارات متحده عربی، هلند، تايلند و قزاقستان نيز شركت داشتند. «هومن شكاری» از تيم سفارت ايران به عنوان بهترين بازيكن اين مسابقات و دروازه بان تيم تايلند به عنوان بهترين دروازه بان انتخاب شدند و جوايز ويژه ای از مسئولان برگزاری مسابقات دريافت كردند.