• پولدارها هم انتقاد می كنند
• يورو اتوبوسی در انتظار بلر
• مخابرات
• گرايشات سنتی در انتخاب
• شركت های نفتی در عراق
• اقتصاد دو تكه اروپا
• هم گرانی بد است هم ارزانی
• قيمت نفت پايين نمی آيد
• صداوسيما مشترك پرمصرف برق

ترجمه عباس فتاح زاده: جورج سورس، سرمايه گذار مشهور آمريكايی، به گفته خودش ديگر دلار می فروشد و به جای آن ساير ارزهای معتبر را می خرد. اين ميلياردر آمريكايی كه مجاری الاصل است و در سال 1930 به دنيا آمد درگذشته سرمايه گذاری های متعددی در جهان هماهنگ با سياست های ايالات متحده داشت. حالا رويگردانی وی از دلار شايد يك اتفاق سمبليك هم محسوب بشود. اظهارات سورس خود به تنهايی نقش به سزايی در افزايش بی سابقه ارزش يورو در قبال دلار داشت. سورس در گفت وگويی با شبكه آمريكايی CNBC اظهار داشت: «بايد اين موضوع را اعلام كنم كه اكنون موضع صريحی را در قبال فروش دلار اتخاذ كرده ام. علت آن است كه من هر چيزی را كه وزير خزانه داری به من بگويد اجرا می كنم.» سورس به اظهارات اخير جان اسناو، وزير خزانه داری ايالات متحده استناد كرد. اسناو گفته بود كه آمريكا از سياست «دلار قوی» روی می گرداند. سورس می گويد اظهارات اخير اسناو را اشتباه می داند، اما از آنها پيروی می كند. به اعتقاد وی سخنان جديد اسناو نوعی تلاش سرسختانه برای تحريك اقتصاد آمريكا به بهای ضرر ساير كشورهاست: «اين سياست درواقع پيروی از اصل سنت فلوريان1 محسوب می شود. عملكرد اسناو غيرمسئولانه است.» پس از پخش مصاحبه سورس قيمت يورو به سطح مربوط به ژانويه سال 1999 يعنی زمان اولين ارزش گذاری رسمی يورو رسيد. سورس در سال 1992 عليه پوند انگلستان اقدام كرد و اين واحد پولی را با هدايت خريد و فروش های ارز تحت فشار قرار داد. از آن زمان به بعد سورس لقب «مردی كه بانك مركزی انگلستان را متلاشی می كند» به خود گرفت. اگر چه اكنون نفوذ سورس در بازارهای ارز نسبت به گذشته كاهش يافته است اما هنوز هم بسياری از دلالان ارز و سرمايه گذاران جرأت نمی كنند با نظرات وی مخالفت كنند.

البته اين تنها سورس نيست كه از سياست های اقتصادی ايالات متحده انتقاد می كند، بسياری از ثروتمندان ديگر نيز معتقدند روش موجود اشتباه است. وارن بوفت كه مجله فوربس وی را در ليست جديد خويش به عنوان دومين مرد ثروتمند دنيا مطرح كرده، از جمله چنين افرادی است. او كه خود يكی از بزرگترين نفع برندگان از برنامه های دولت بوش برای كاهش ماليات ها محسوب می شود، در مقاله ای در واشنگتن پست به انتقاد شديد از عملكرد اقتصادی كاخ سفيد می پردازد. بوفت در مقاله خود به شيوه خاص خويش يادآوری می كند كه شرايط جديد موجب می شود تا او و خانم منشی وی هر دو يك اندازه به صندوق دولت پول واريز كنند. اين ميلياردر آمريكايی در بخشی ديگر از مقاله خويش می نويسد: «پس از اتمام اصلاحات ميزان ماليات تنها به 3 درصد می رسد. اين رقم كم است. در آن زمان ديگر حتی منشی من ده برابر بيش از خودم ماليات خواهد پرداخت و اين واقعا غيرعادلانه است.» پيشگوی اهل شهر اوماها (شهری در آمريكا) اين استدلال را كه كاهش ماليات بر سود سهام می تواند موجب تحرك اقتصاد شود، «بی معنی» می داند. بوفت در ادامه مقاله خود می نويسد: «جورج بوش پدر در دوران رياست جمهوری خود سياست های اقتصادی ای شبيه عملكرد فعلی دولت را اقتصاد مبتنی بر تفكرات ودو2 می ناميد.» وارن بوفت و جورج سورس هر دو معتقدند دولت بوش به لحاظ اقتصادی هيچ ثمری ندارد. جورج سورس در تاييد ديدگاه بوفت می گويد: «برنامه اقتصادی دولت تنها موجب عقبگرد اقتصادی و تقسيم درآمدها بين ثروتمندان می شود.» خيلی ها می گويند جان اسناو، وزير خزانه داری آمريكا، و هانس آيشل، وزير دارايی آلمان، در هنگام گفت وگو با يكديگر می توانند به سرعت به موضوع مشتركی دست پيدا كنند: موضوع كاهش ماليات ها.

گفته می شود كه در سال ميلادی جاری خلاء بودجه آمريكا به ركورد 300 ميليارد دلار خواهد رسيد. بوش و دولت وی از كنگره خواسته اند تا سقف مجاز بدهی دولت را افزايش دهد. اگرچه پارلمان سقف مذكور را در ژوئن 2002 به 4/6 تريليون دلار افزايش داد، اما باز هم اين رقم كافی نيست. هفته هاست كه كارمندان اسناو هر ترفندی به كار می بندند تا شرايط دولت را با چارچوب های موجود برای بدهی ها همچنان هماهنگ نگه دارند. مجلس نمايندگان حداكثر بدهی را 984 ميليارد دلار ديگر افزايش داده است؛ با اين حال تصميم مذكور بايد به تاييد سنا برسد.

عادت به دلار ارزان

البته اين روزها حرف های زيادی زده می شود مبنی بر اينكه دولت آمريكا عمدا ارزش دلار را پايين نگه می دارد تا بدين ترتيب صادرات خويش را تقويت كند. بسياری می گويند كه چنين چيزی درست است، زيرا در ماه های آينده بوش مبارزات انتخاباتی را در پيش دارد و طبعا برای وی رشد اقتصادی بسيار بسيار مهمتر از دلار قوی خواهد بود. امروز هر حرفی كه سياستمداران می زنند جو موجود عليه دلار را دامن می زند (چنين شرايطی دو سال و نيم پيش در مورد يورو وجود داشت.) اگرچه يك دولت می تواند با انتشار بيانيه ای مطبوعاتی در كوتاه مدت تغييراتی را در ارزش دلار ايجاد كرده و روند كلی را متوقف ساخته يا تسريع كند، اما هيچگاه نمی تواند كل روند موجود را تغيير دهد. زيرا ارقام اساسی و كلی همگی در جهت حركت به سوی دلار ارزان هستند و بانك های مركزی كشورها نيز با نحوه خريدهای انبوه خويش آن را تقويت می كنند. مدت هاست كه «منطق اقتصاد» در جهت دلار ضعيف است. خلاء تجارت خارجی در آمريكا طی سال جاری به رقم سرسام آور چهار تا پنج درصد بازده اقتصادی كشور خواهد رسيد.

اواخر دهه نود بازيگران بازارهای مالی موضوع بيلان بازده آمريكا را به فراموشی سپردند. آنها اميدوار به «انفجار سود» توسط شركت های آمريكايی بودند و با طيب خاطر پولشان را در نيويورك و سواحل غربی خرج می كردند. گران شدن دلار را درواقع بايد بخشی از رشد حباب گونه اقتصاد آمريكا دانست. اكنون حباب تركيده است و بازارهای ارز به حالت عادی باز می گردد. تنها نكته تعجب آور آن است كه چطور شرايط بعضی مواقع خيلی دير و بعضی مواقع خيلی زود نرمال می شود. جهان و به خصوص اروپا بايد شرايط موجود را همانطور كه هست ببيند: صرفا روند نرمال و طبيعی شدن. اگرچه ارزش دلار امروز كم است، اما در مقام يك مقايسه تاريخی نمی توان آن را خيلی ارزان دانست. حتی رسيدن يورو به سطح 40/1 دلار هم در چارچوب مقتضيات اقتصادی چيز غريبی نيست. اگر بخواهيم چيزی را غيرطبيعی بدانيم آن چيز می تواند جمع شدن دلار گران و خلاء تجاری بالا در آمريكا باشد.

پی نوشت ها:

۱- سنت فلوريان: ناحيه ای تجاری است در ايالت «اتريش عليا» واقع در كشور اتريش كه به لحاظ سياست های اقتصادی دارای پيشينه ای تاريخی است.
۲- vodoo نام فرقه ای در كشور هائيتی كه دارای تفكرات مذهبی و ايدئولوژيك خاصی بودند. تفكرات آنها ملهم از تركيب انديشه های مسيحی با تصورات دينی رايج در آفريقا بود. بسياری آنان را دارای عقايدی شبه جادويی می دانند.

منابع: اشپيگل - زود دويچه سايتونگ

ترجمه حميدرضا فتاحی: تصميم بريتانيا، در بيرون ماندن از جرگه پول واحد اروپايی منجر به بروز لطماتی هر چند محدود، در روابط اين كشور با اتحاديه اروپا شده است. در تاريخ 31 دسامبر سال 2001 - شب قبل از به گردش افتادن پول واحد اروپايی - رومانو پرودی، رئيس كميسيون اروپا، در مصاحبه ای با شبكه بی بی سی شركت كرد. او در كمال متانت و ادب، و با اشاره به وضعيت بريتانيا گفت: بريتانيا ترجيح داده است تا از كنار گود شاهد اتحاد 12 كشور اروپايی كه دست در دست هم به سوی ناشناخته ها می روند، باشد. پرودی مواردی تكراری و پيش پا افتاده را درباره اهميت نقش يورو يادآورشد و در ادامه افزود: به گردش افتادن يورو، حادثه ای بزرگ در امور سياسی اروپا خواهد بود. در اين حين، مصاحبه گر انگليسی، همچون يك بازرس تسليحاتی سازمان ملل كه موشك مسلح به كلاهك شيميايی را كشف كرده باشد، كمی خود را جلوتر كشيد و گفت: «آها»، پس اين يك معاهده سياسی است. پرودی، استاد سابق دانشگاه و سياستمدار امروز، در حالی كه به نظر می رسيد قصد دارد جمله ای سرزنش آميز را خطاب به يك دانشجوی نادان ادا كند، لحظه ای تأمل كرد و بعد به آرامی گفت: بله اين يك رخداد سياسی است.

از ديدگاه بروكسلی ها، همواره اين ديدگاه بريتانيايی ها كه يورو، بيش از هر چيز يك معاهده اقتصادی است عجيب به نظر می رسد. در حالی كه ساير اروپاييان هرگز سياسی بودن يورو را كتمان نكرده اند. برخی افراد، وسواس بريتانيا را ناشی از نگرانی های اقتصادی اين كشور و متاثر از روح پراگماتيستی و بازرگانی، حاكم بر اين كشور می دانند. برخی از صاحبنظران از اين موضوع تحت عنوان ديرفهمی بريتانيايی نام می برند و برخی ديگر نيز يورو را پوششی عوام فريبانه برای پنهان كردن يك تصميم اساسا سياسی می دانند. تقريبا هيچ كس قبول ندارد كه مسئله الحاق بريتانيا به اتحاديه يورو با «پنج آزمايش اقتصادی» معروفی كه دولت تونی بلر آن را ارائه كرده است به سرانجام برسد. و در واقع ممكن است، نتايج همين پنج آزمايش در اواخر ماه جاری، منجر به تغيير عقيده بريتانيا درباره موضوع مهم پيوستن و يا دور ماندن از نظام پول واحد اروپايی شود.

ما درك می كنيم

از طرفی ممكن است شكاف نگرش بين بريتانيايی های اقتصادنگر و اروپايی های سياست گرا، در حال كاهش باشد. از آنجا كه اشكالات اوليه يورو آشكار شده است - كاهش رشد اقتصادی منطقه يورو و افزايش كشورهای عضو، ناقض قوانين و مقررات بودجه ای (رعايت قوانين بودجه ای از ابزارهای اصلی همگرايی اقتصادی كشورهای اتحاديه است) - اكنون، اعتراض سرسختانه بريتانيايی ها درباره غير اقتصادی بودن اين پيمان قابل درك تر از گذشته است. حتی يكی از مقامات بلندپايه اتحاديه اروپا نيز با اشاره به اين موضوع گفت: «بريتانيايی ها حداقل، در مقايسه با ساير اعضای اتحاديه پولی، مباحثات قابل قبول بيشتری داشته اند.» تونی بلر، به نوبه خود بارها به اين واقعيت اعتراف كرده است كه عضويت در اتحاديه پولی «يورو» چشم اندازهای بسيار مهمی را در پی خواهد داشت. در روش فعلی مذاكرات بلر دلايل سياسی غيرقابل اغماضی وجود دارد كه ملحق شدن به اتحاديه پولی را موجه جلوه می دهد، تنها موانع پيش رو همان پنج آزمايش مزاحم هستند. ديدگاه منتسب به بلر كه نظر مساعدی درباره نقش سياسی يورو دارد، در بريتانيا موجب بروز خشم مخالفان و مظنونين به اروپا شده است. اين افراد ملحق شدن به يورو را از نظر سياسی عملی بسيار مضر می دانند زيرا در نتيجه آن بريتانيا بخش بزرگی از اقتدار سياسی خود را از دست خواهد داد. اما در مقابل تونی بلر، همواره نقش سياسی يورو را وسيله ای برای نفوذ دانسته نه اقتدار. آرزوی بلر، حركت به سوی اروپاست و به همين دليل هواداران وی همواره می گويند: اگر بريتانيا به روش كنونی خود كه همانا دور ماندن از اتحاديه پولی است، ادامه دهد چنين آرزويی هرگز محقق نخواهد شد.

هر چند بلرگرايان (Blairites) در رويای خود اتحاديه اروپا را بر اساس دستور كاری كه تونی بلر پيش رويشان گذاشته است می بينند، (تونی بلری كه محبوبيت اش هر روز در حال افزايش است) اما در عين حال اين گروه كابوسی نيز دارند. اين كابوس بر اساس اين تصور شكل گرفته است كه، اگر بريتانيا نتواند به يورو ملحق شود نتيجه آن حاشيه نشين شدن روزافزون بريتانيا در اتحاديه اروپا خواهد بود. بر اساس اين سناريوی نااميدكننده اتحاديه اروپا در نهايت دچار دودستگی خواهد شد. يك گروه اصطلاحا همگرا كه هسته اصلی كشورهای عضو يورو را تشكيل می دهد و رهبری آن بر عهده فرانسه و آلمان است و گروه ديگر نيز شامل كشورهای كوچكتر و بدون قدرتی است كه عضو يورو نيستند و بنابراين صدای آنها - در بسياری از زمينه ها - به طرز فزاينده ای ناديده گرفته می شود. بلر خواهان بازماندن گزينه الحاق به يورو است، به همين علت او نمی خواهد كابوس حاشيه نشين شدن بريتانيا را غيرمعقول جلوه دهد. واقعيت اين است كه دلايلی كه ثابت كند؛ كاهش نقش بريتانيا در اتحاديه اروپا به دليل بيرون ماندن اين كشور از نظام پولی يورو است، ادله محدودی هستند، اين موضوع به تاخير انداختن مسئله عضويت بريتانيا در اتحاديه پولی را، برای تونی بلر آسانتر می كند. از طرفی، نفوذ مداوم بريتانيا در اتحاديه اروپا، منعكس كننده واقعيت های قانونی است. بريتانيا چه در داخل و يا در خارج از باشگاه يورو باشد، هموراه از تعداد آرای مساوی در شورای وزيران و پارلمان اروپا برخوردار خواهد بود. واقعيت ديگر اين است كه يورو تاكنون نتوانسته است در فضای سياسی اروپا - آنگونه كه برخی از طراحان و پيشگامان آن انتظار داشتند - تغيير چشمگيری به وجود آورد.

آيا اتحاديه اروپا، خشمگين تر خواهد شد؟ تئوری ها می گويند: يك نظام پولی مشترك غيرقابل تجزيه منافع كشورهای منطقه يورو را - عليرغم واگرايی اخير در مواضع اين كشورها - به هم نزديك خواهد كرد و منجر به اشتراك ديدگاه اين كشورها نسبت به مسائل جهانی خواهد شد. اما به رغم اين تئوری ها در دنيای واقعی چنين پديده ای اتفاق نيافتاده است. تفرقه برانگيزترين و حادترين مسائل پيش روی اتحاديه اروپا يعنی جنگ با عراق و روابط با ايالات متحده را در نظر بگيريد. اينكه يكی از اعضای اتحاديه اروپا به باشگاه يورو بپيوندد يا نه، كمك چندانی به حل مسائل پيشين نمی كند. واقعيت اين است كه منطقه يورو بر سر مسئله عراق دچار شكاف شد. مناقشات مربوط به آتلانتيسيزم و تلاش هايی كه به منظور ايجاد اروپايی هم وزن با ايالات متحده آمريكا در حال شكل گيری است نيز، به همان اندازه بر شكاف درونی اتحاديه يورو افزوده است. در هفته گذشته هنگامی كه چهار عضو منطقه يورو - بلژيك، فرانسه، آلمان و لوكزامبورگ - در گردهمايی مشتركی، همكاری های دفاعی اروپايی و غيرناتو را مورد بحث و بررسی قرار دادند، هشت عضو ديگر اين اتحاديه از دور شاهد اين رخداد بودند، در حالی كه برخی از وزرايشان از كنار گود، اقدام چهار كشور پيشين را مورد انتقاد قرار می دادند.

غيبت بريتانيا در باشگاه يورو هرگز منجر به حذف تونی بلر از فهرست سياستمدارانی كه مورد توجه عموم هستند نشده است. اما اين سوال كه آيا بريتانيا به عضويت باشگاه يورو درخواهد آمد يا نه هنوز يكی از دغدغه های سياستمداران لندن است اما اين مسئله در ساير مناطق اروپا چندان موضوع با اهميتی تلقی نمی شود. مسائل كنونی كه اتحاديه اروپا با آنها مواجه است، مسائلی چون: گسترش اين اتحاديه به 25 عضو در سال آينده و تلاش برای نوشتن يك قانون اساسی و همچنين چالش های مداوم بين آتلانتيسيست ها و اعضای مهمتر اتحاديه اروپاست. در هر حال بريتانيا، چه پول واحد اروپايی را بپذيرد و چه نپذيرد، همواره نقش يك بازيگر عمده را در تمامی اين تحولات حفظ خواهد كرد.

منبع: اكونوميست

ترجمه غلامرضا رضايی نصير: فردای هر ميهمانی معمولا دردسرها و ريخت وپاش های شب قبل گريبان ميزبان را می گيرد. اين امر در مورد صنعت مخابرات نيز صدق می كند. اكنون پس از ضيافت های گذشته مشكل ظرفيت اضافی و بدهی های گزاف پيش آمده است. پيش از سقوط بزرگ سال ،2001 ده ها زيرساخت باند وسيع از اروپای غربی و ايالات متحده ساخته شد. از سال 1998 تا سال 2001 با كار گذاشتن كابل های جديد و روزآمد ساختن تجهيزات قديمی ظرفيت جهانی به ميزان 500 برابر افزايش يافت. اما طی اين مدت ترافيك اينترنتی تنها چهار برابر افزايش يافت. اكنون نيز انتظار می رود كه هر سال اين ميزان دو برابر شود. ده ها شركت مخابراتی در آستانه پرتگاه هستند. در سال های 2000 و 2001 حدود 50 شركت مخابراتی حدود 70 ميليارد دلار بدهی های خود را نكول كردند. منتظر شركت های مخابراتی بيشتری باشيد كه از پرداخت بدهی های خود اعلام عجز كنند. ادغام اجتناب ناپذير شركت های مخابراتی در اواخر سال 2003 آغاز خواهد شد، يعنی زمانی كه تيم های مديريتی عوض شده باشند، ترازنامه شركت ها تصفيه و پاك شده باشد و اطمينان به آينده كمی نمود پيدا كند. علاوه بر آن بازارهای سهام نيز بايد احيا شوند و رونق بگيرند، زيرا بدون وجود آنها خريداران شركت های مخابراتی نمی توانند به منابع مالی لازم دست پيدا كنند.

اولين شركت هايی كه دست به ادغام بزنند، شركت های تلفن همراه خواهند بود. برای مثال در آمريكا شركت های اپراتوری محلی با نام بيبی بلز (Baby Bells) از درآمدهای ثابت و مستمری برخوردار هستند و تا حد زيادی از بدهی های مرتبط با شبكه اينترنت خود را دور نگه داشته اند. بنابراين بيشترين خريد را آنها انجام خواهند داد. اين اميد وجود دارد كه مديريت خدمات شبكه برای شركت های بزرگ و ارائه خدمات باند وسيع به مشتريان سودآور باشد. در سال 2002 ارائه وسيع خدمات تلفن های باند وسيع در انگلستان و ايتاليا آغاز شد. در سال 2003 ارائه اين نوع خدمات در بقيه اروپا و استراليا نيز آغاز خواهد شد و به سرعت گسترش خواهد يافت. اين خطوط تلفنی باند وسيع به شما اجازه می دهند كه از طريق تلفن همراه عكس هايتان را برای دوستانتان ارسال كنيد. قيمت گوشی مخصوص اين خطوط حدود 400 دلار خواهد بود. زمانی كه اين نوع خدمات از تك و تا بيفتد و امری عادی تلقی گردد، نوبت به بازی با دوستانتان از طريق تلفن همراه می رسد. در سال 2003 بين مالكان حق امتياز تكنولوژی های 3G دعوا آغاز شد تقريبا 100 شركت ادعا می كنند كه حق امتياز استاندارد اروپايی، يعنی WCDMA را در اختيار دارند. تنها 20 شركت حق امتياز تكنولوژی GSM را كه استاندارد كنونی است، صاحب هستند. پرداخت كل حق امتياز اين تكنولوژی معادل 20 درصد قيمت يك گوشی 3G است. به احتمال زياد دعوای شركت ها در مورد مالكيت حق امتياز تكنولوژی 3G به دادگاه هم كشيده خواهد شد. امتياز استاندارد آمريكايی و آسيايی، يعنی CDMA2000 به شركت كوالكوم تعلق دارد. حتی با دريافت 6 درصد حق امتياز اين شركت پول هنگفتی به جيب خواهد زد. قيمت ايستگاه های پايه برای تلفن های همراه به سرعت رو به كاهش است. اين امر برای تكنولوژی 3G كه بيشتر از نسل 2G به ايستگاه های پايه احتياج دارد، خبر بسيار خوبی است.

در انتظار ظهور آنتن های هوشمند باشيد، آنتن هايی كه به جای پخش سيگنال ها به اطراف آنها را دقيقا به طرف تلفن همراه شما جهت گيری می كنند. شركت های فناوری اطلاعاتی اروپايی با نام كولوسی (Colossi) كه شركت های تلفن همراه اروپايی محسوب می شوند سعی خواهند كرد، نگذارند بيل گيتس با تلفن های همراه همان كاری را بكند كه با كامپيوترهای شخصی كرد. شركت مايكروسافت حق امتياز نرم افزار اسمارت فون خود را به چهار سازنده تلفن همراه داده است و در نظر دارد اين نرم افزار را تبديل به استاندارد صنعت گوشی های تلفن همراه كند. نوكيا با وجود برتری های سخت افزاری خود ميل دارد گوشی های تلفن همراه را از كامپيوترهای شخصی متمايز نگه دارد و بنابراين مشغول ساخت نرم افزار خاص خودش است. اگر همه افراد در منازلشان از باند وسيع استفاده كنند، انقلاب اينترنت همچنان ادامه خواهد يافت. در حال حاضر دو راه برای انجام اين كار وجود دارد: استفاده از شبكه تلويزيون های كابلی يا ارتقای خطوط تلفن به خطوط اشتراك ديجيتالی (DSL). هر دو مورد دارای ضعف هايی است. در برخی موارد بايد در يك محله كابل ها را قبلا نصب كرد يا اينكه خطوط ديجيتالی تنها در صورتی كار می كنند كه يك مركز مبادله تلفنی DSL در نزديكی آن وجود داشته باشد. در آينده ای نه چندان دور شبكه بی سيم معروف به «مش نتودوكينگ» راه خواهد افتاد.

در اين شيوه يك ايستگاه راديويی باند وسيع نصب می شود و منازل آنتن های خود را برپا می سازند. اين آنتن ها علاوه بر اتصال منازل با پايگاه، سيگنال ها را به خانه های اطراف نيز ارسال می دارند. گسترش اين نوع شبكه، سريع و هزينه آن پايين است. در حال حاضر آزمايش هايی در اين زمينه در حال انجام است. يكی ديگر از پديده های نوظهور تكست مسيج (TXT msg) خواهد بود. ساده ترين تكنولوژی ای كه به مولتی تپ معروف است، در برگيرنده فشار چند دكمه و تدوين نامه ای است كه احتياج داريد. سريع تر از آن تكنولوژی Tq است كه براساس يك فرهنگ لغت مشتمل بر كلمات رايج و حدس زدن در مورد آن چيزی است كه شما خيال داريد تايپ كنيد. با اين همه لتروايز در اين مورد يك تازه وارد محسوب می شود. اين نرم افزار به جای استفاده از يك فرهنگ لغات با تكيه بر قوانين دستور زبان حدس می زند، كلمه بعدی ای كه می خواهيد تايپ كنيد چيست. اين تكنولوژی به حافظه كمتری احتياج دارد و سازندگان آن مدعی هستند كه كار با آنها بسيار راحت تر است.

• گرايشات سنتی در انتخاب

بالاخره وزير بازرگانی 10 نفر انتصابی خود را برای حضور در هيأت نمايندگان اتاق بازرگانی و صنايع و معادن تهران معرفی كرد. بيش از اين گفته می شد كه پس از انتخابات هفته اول اسفند ماه سال گذشته اتاق های سراسر كشور، به زودی وزير بازرگانی و وزير صنايع و معادن 20 نفر انتصابی خود را برای حضور در هيأت نمايندگان اتاق تهران معرفی خواهند كرد. اما سه ماه پس از آن تاريخ وزير بازرگانی پس از رايزنی های بسيار، 10 نفر انتخابی خود را معرفی كرد. اين در حالی است كه وزير صنايع حدود يك ماه پيش، اقدام به معرفی نمايندگان مورد نظر خود كرد. در انتخابات گذشته اتاق تقريبا 40 درصد انتخاب شوندگان از خواستاران تحول و اصلاح در مديريت 23 سال گذشته اتاق بودند. گفته می شد كه سرنوشت مديريت اتاق تهران و ايران بستگی به 20 نفری دارد كه دو وزير صنايع و معادن و بازرگانی معرفی خواهند كرد. از ميان 10 نفری كه وزير صنايع معرفی كرده، 9 نفرشان گرايش به تحول و اصلاح مديريت فعلی دارند، اما 10 نفری كه وزير بازرگانی معرفی كرده، عمدتا گرايشات سنتی دارند و تا پيش از اين در سمت هايی كه بوده اند، اين گرايش را به خوبی از خود نشان داده اند. پيش از اين نيز شنيده می شد كه علی رغم تمايل وزير بازرگانی و معاونينش در افزايش سطح مشاركت دارندگان كارت بازرگانی در انتخابات هفته اول اسفند ماه اتاق های سراسر كشور، وی چندان از نتايج انتخابات راضی به نظر نمی رسيد. هم از اين رو تاخير سه ماهه ای را كه وزير در معرفی 10 نماينده خود داشته، ناشی از اين نگرانی و رايزنی هايی می دانند كه وی با ديگر همفكران خود در اين مورد داشته است. دير معرفی كردن اين نمايندگان موجب شد كه انتخابات هيأت رئيسه اتاق تهران و در نتيجه اتاق ايران با تاخير زيادی روبه رو شود.

• شركت های نفتی در عراق

شركت نفتی ايتاليايی «انی» با يك قرارداد ۹/۱ ميليارد دلاری مراكز نفتی جنوب عراق فعاليت می كنند. روزنامه اقتصادی «ام اف» چاپ ميلان نوشت: انی احتمالا برای بهره برداری از يك ميدان نفتی به ظرفيت ۶/۲ ميليارد بشكه در استان ناصريه در جنوب عراق قرارداد بسته است. به نظر می رسد شركت های «اكسون موبيل»، «شورون تگزاكو» از آمريكا و «بی پی» و «بی جی» از انگليس نيز از جمله شركت هايی هستند كه قرار است قراردادهايی در مراكز نفتی جنوب عراق منعقد كنند.

• اقتصاد دو تكه اروپا

تصميم انگلستان برای عدم رواج يورو روند دو تكه شدن اروپا را تسريع می كند. روزنامه آلمانی زوددويچه سايتونگ ضمن اشاره به موضوع مذكور می افزايد: «امروز بايد شاهد دو اروپا بود. يكی هسته اروپا كه متشكل از كشورهای حوزه رواج واحد پولی يورو است. گروه دوم آن دسته از اعضای اتحاديه اروپا هستند كه احساس وابستگی چندانی به اتحاديه پولی قاره مذكور از خود نشان نمی دهند.»

روزنامه زوددويچه سايتونگ طی مقاله ای تحت عنوان «فردا همه چيز ارزان تر خواهد بود» به جنبه های منفی كاهش قيمت انواع محصولات در ژاپن پرداخته است. اكنون مقامات اقتصادی بسياری از كشورهای اروپايی نگران سرايت بيماری كاهش قيمت ها از ژاپن به اروپا هستند. مقايسه چنين وضعيتی با شرايط داخلی كشورمان كه در آن شاهد روند بی پايان صعود قيمت ها هستيم، نشان می دهد كه اين تنها گرانی نيست كه بد است بلكه ارزانی هم می تواند مشكل ساز شود. پس دوستان مواظب باشند كه كالاهای مصرفی خيلی هم ارزان نشوند!

• قيمت نفت پايين نمی آيد

قائم مقام معاون مدير عامل شركت ملی نفت ايران پيش بينی كرد: چنان چه روند كنونی عرضه و تقاضا در بازار نفت ادامه يابد، ذخاير نفت خام در كشورهای اصلی مصرف كننده تا پايان فصل بهار بين 4/3 تا 4 ميليون بشكه در روز افزايش يابد. حجت الله غنيمی فرد، درباره قيمت كنونی نفت گفت: بهای نفت در هفته گذشته به سطح تعادل رسيد اما از قيمت هفته پيش از آن بالاتر بود. وی كاهش ذخاير نفت خام و فرآورده های نفتی در بيشتر كشورهای اصلی مصرف كننده نفت خام را از جمله دلايل افزايش بهای نفت در هفته گذشته اعلام كرد. قائم مقام معاون مدير عامل شركت ملی نفت ايران تصريح كرد: قيمت نفت خام سبك ايران، اعلامی در دهانه كانال سوئز نسبت به ماه گذشته در يك دوره 28 روزه يك دلار و 55 سنت افزايش داشت در حالی كه برای نفت خام شيرين اين افزايش بيشتر بود. وی همچنين پيش بينی كرد، در صورتی كه با ورود بخشی از توليد نفت عراق به بازار جهانی نفت، توليدكنندگان نفت عضو اوپك و غيراوپك در مورد مازاد عرضه نفت خام تصميم هماهنگ بگيرند، قيمت نفت خام روند نزولی نخواهد داشت.

• صداوسيما مشترك پرمصرف برق

سازمان صداوسيمای جمهوری اسلامی با بيش از 200 فرستنده راديويی و تلويزيونی و همچنين ساختمان های اداری متعدد يكی از مشتركان پرمصرف برق است. به گزارش معاونت انرژی وزارت نيرو، با وجود بهای اندك انرژی برق در ايران، مشتركان پرمصرف مانند سازمان صداوسيما می توانند با بررسی دقيق سيستم خود، ضمن آگاهی از وضعيت برق مصرفی و كيفيت قدرت دريافتی از شبكه سراسری برق، به صرفه جويی قابل ملاحظه ای دست يابند. بر پايه اين گزارش مطالعات و اقدامات متعددی از قبيل تغيير قرارداد ديماند از مقدار 15 مگاوات تا 3 مگاوات با استفاده از ژنراتور موجود در فرستنده، اصلاح توان راكتيو مصرفی و... انجام شد. اين گزارش می افزايد: «طبق اقدامات انجام گرفته ميزان صرفه جويی انرژی فقط برای يك فرستنده از بين فرستنده های متعدد، حين تغيير قرارداد در حدود 15 ميليارد ريال است.» علاوه بر آن سالانه مبلغی در حدود 750 ميليون ريال صرفه جويی عايد سازمان صداوسيما خواهد شد.