• دو خطا در يك نشست
• حقيقت قيمت داروها
• خدمات مالی
• قاچاق ترياك و واردات آزاد
• دو غول آشتی كردند
• همايش گروه 8 و اقتصاد

رضا زندی: ساعت 34: 13 پنجم خرداد، خبرگزاری صداوسيما (واحد مركزی خبر) خبر بازديد معاون اول رئيس جمهور و سخنرانی وی را در مراسم آغاز نصب تجهيزات سنگين فازهای 4 و 5 پارس جنوبی بر روی تلكس خبری فرستاد. در اين خبر به نقل از دكتر محمدرضا عارف آمد: «با بهره برداری از ده فاز مرحله اول طرح توسعه ميدان گازی پارس جنوبی سالانه 5/5 ميليارد دلار درآمد حاصل می شود. » نيم ساعت پس از آن نيز خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی همين مطلب را به نقل از فرد شماره دو دولت منتشر كرد. دمای هوا بيش از 37 درجه سانتی گراد است و تابلوهای خوش آمد برای نخستين سفر معاون اول رئيس جمهور به عسلويه بر در و ديوار خودنمايی می كند. اتوبوس حامل عارف و هيأت همراه كنار سالن كنفرانس مشرف به فازهای در حال ساخت پتروشيمی می ايستد. اسدالله صالحی فروز مدير شركت نفت و گاز پارس و كارفرمای ارشد پارس جنوبی گزارش مفصلی ارائه می كند. جمی، پسر امام جمعه آبادان و مدير منطقه ويژه اقتصادی پارس پشت ميكروفن می ايستد: «به دنبال احداث گمرك هوايی در عسلويه هستيم تا تسهيلات بهتری برای پيمانكاران فراهم آوريم.» جمی چندان سياستمدار نيست و ظاهرا از مسائل سياسی هم چيز زيادی نمی داند چرا كه چندين بار در اثنای سخنانش پيش چشم ميهمانان خارجی و دوربين شبكه های بين المللی كلمه «خليج» را به جای «خليج فارس» استفاده كرد! استاندار بوشهر از مشكلات استان محرومش سخن می گويد و در ازای همكاريش برای پيشبرد پروژه های پارس جنوبی حمايت بيشتر عارف را از اين استان طلب می كند.

مديران شركت های آجيپ ايتاليا و هيوندايی كره جنوبی كه در كنسرسيوم فازهای 4 و 5 نقش به سزايی دارند در سخنان كوتاهی از مشاركت در طرح های نفتی ايران ابراز خرسندی می كنند. بيژن نامدار زنگنه چون هميشه برگه های يادداشت كوچكش را روی تريبون می گذارد. «دسترسی به گاز طبيعی يكی از مزيت های نسبی ايران است كه اين مهم زمينه را برای توسعه و گسترش صنايع انرژی در كشور فراهم كرده است.» زنگنه كه معمولا به هنگام سفر به عسلويه كلاه آفتابگير و عينك دودی اش را به همراه دارد از انعقاد قراردادهای ده فاز پارس جنوبی با اعتباری بالغ بر 10 ميليارد دلار برای توليد روزانه 260 ميليون متر مكعب گاز و 400 هزار بشكه ميعانات گازی سخن می گويد. وی آمار و ارقام مربوط به فازهای 4 و 5 را با دقت بيان كرده و از شركت های آجيپ ايتاليا و هيوندايی كره جنوبی به جهت پيشبرد خوب پروژه تشكر می كند. مطابق معمول اين روزها، هر بار زنگنه سخنرانی دارد يك جمله نيز در حمايت از پتروپارس می گويد تا اين مولود مورد بی مهری قرار گرفته از جانب برخی جناح های سياسی حركت تكاملی اش را ادامه دهد. آنچه زنگنه با آوردن مديران ارشد در پتروپارس دنبال می كند تبديل اين شركت به پيمانكار عمومی در سطح بين المللی است.

محمدرضا عارف عينك اش را برمی دارد تا عرق روی پيشانی اش را بهتر خشك كند. برای عارفی كه به اتفاق پسر ارشدش برای اولين بار به عسلويه آمده چنين گرمايی عادی نيست. عارف پيش از اين قرار بود در آستانه سفر خاتمی به لبنان از عسلويه بازديد كند اما معاون اول می بايست در تهران می ماند تا رئيس جمهور به سفر رود. زمانی كه صالحی فروز از روند پيشرفت پروژه ها گزارش می داد عارف يكی دو مرتبه دست به قلم شد اما به هنگام بازديد از فازها ظاهرا هيچ سوال تخصصی ای از صالحی فروز نپرسيد. علی رغم اينكه مدير نفت و گاز پارس در گزارشش برای چندمين بار رقم درآمدهای حاصله از افتتاح ده فاز پارس جنوبی را حدود 5/7 ميليارد دلار و با فرض جايگزينی گاز به جای فرآورده های نفتی حدود 2/13 ميليارد دلار ذكر كرد هنگامی كه دومين مرد كابينه خواست سلسله آمارهای سخنرانی خود را كامل كند، رقم درآمدهای كشور را از 10 فاز پارس جنوبی حدود 5/5 ميليارد دلار اعلام كرد رئيس سابق سازمان مديريت و برنامه ريزی 2 ميليارد دلار از درآمدهای كشور را ناديده گرفت. عارف در برابر كارشناسان و مديران نفت، بخشی از سخنانش را به ارائه آمار و ارقام از پارس جنوبی اختصاص داد و برای اينكه به عنوان معاون اول رئيس جمهور موضع گيری انجام دهد، به اشتغال حدود 60 هزار نفر در صورت اجرايی شدن تمامی فازهای پارس جنوبی اشاره كرد: «پروژه پارس جنوبی گام موثری در كاهش نرخ بيكاری است و دولت مصمم است با جذب سرمايه های خارجی و تلاش همه جانبه دستگاه های مختلف نرخ بيكاری را از 8/12درصد كاهش دهد. »

گزارش نعمت زاده

زمانی كه نعمت زاده وزير صنايع دولت هاشمی بود، عارف رياست دانشگاه تهران را به عهده داشت. پس از دوم خرداد عارف نفر دوم دولت شد و نعمت زاده معاون وزير. وی در اين سفر می بايست به عنوان مدير عامل شركت ملی پتروشيمی عارف را از برنامه های آينده اش مطلع سازد. «می خواهيم يك بندر صادراتی 30 هزار تنی برای صادرات پتروشيمی در منطقه احداث كنيم كه كشتی هايی با ظرفيت 60 هزار تن بتوانند در اين بندر پهلو بگيرند. » نعمت زاده كه معمولا دو روز آخر هفته را يا در ماهشهر سپری می كند و يا در عسلويه، صنعت پتروشيمی را يكی از منابع تامين نيازهای بسياری از صنايع داخلی دانسته و جايگاه اين صنعت را به جهت توليد فرآورده های صادراتی و اشتغال زايی ويژه ارزيابی می كند. «طرح آروماتيك چهارم يكی از پيشرفته ترين طرح های پتروشيمی است كه 5/4 ميليون تن ظرفيت توليد دارد و با هزينه ای معادل 440 ميليون دلار و 130 ميليون تومان ساخته می شود. » گزارش نعمت زاده يك نكته بسيار جالب داشت «33 درصد كاركنان پتروشيمی ليسانس و بالاتر هستند» و اين يعنی حدود 70 درصد يك شركت تخصصی پايين تر از ليسانس هستند. عارف هم در اين مراسم سياست دولت را تقويت صادرات محصولات پتروشيمی ارزيابی كرد. «سياست جهشی صادرات غيرنفتی دولت زمينه ارتقا و رشد توليد و صادرات محصولات پتروشيمی را فراهم می كند.» معاون اول رئيس جمهور به صادرات فرآورده های نهايی محصولات پتروشيمی و كسب ارزش افزوده، به جای صادرات مواد خام تاكيد كرد. «هماهنگی و تعامل بين بخش های ذی ربط و شركت پتروشيمی، تشويق سرمايه گذاری خارجی، حمايت از بخش خصوصی داخلی برای افزايش صادرات محصولات پتروشيمی و گسترش اين صنعت بسيار ضروری است. » عارف و هيأت همراهش سالن كنفرانس را ترك كرده و در حالی كه خبرنگاران خود را برای پرواز به سمت تهران آماده می كردند اعلام شد كه معاون اول می خواهد در يك مصاحبه مطبوعاتی شركت كند.

مصاحبه با سه سوال

خبرنگاران نزديك به 30 دقيقه در انتظار ماندند. سوال اول كه به دومی می رسد معاون اول رئيس جمهور با يك اشتباه مواجه می شود كه ناشی از عدم تمركز وی در اين سفر بود. سوال سوم را يك خبرنگار شبكه خبری خارجی درباره وضعيت منطقه و بحران عراق می پرسد. عارف هم از شرايط مساعد و امنيت موجود در ايران سخن می گويد و سرمايه گذاری شركت های خارجی را دليل اين مدعا برمی شمرد. بلافاصله پس از اين سوال ترجيح می دهد مصاحبه مطبوعاتی را با سه سوال به پايان ببرد و هواپيمای ايرباس چارتر خود را بيش از اين در فرودگاه عسلويه معطل نكند. اين سفر هم در ادامه سياست های وزارت نفت در خصوص نشان دادن امنيت موجود در كشور به انجام رسيد. در هفته های گذشته قراردادهای متعددی در تهران امضا شد كه يك طرف آن شركت های خارجی حضور داشتند؛ از ژاپنی ها گرفته تا نروژی ها و هندی ها، سفرهای مهمی هم صورت گرفت كه درصدر آنها سفر وزرای انرژی هند، كره جنوبی و نروژ قرار داشت. هفته پيش فرد شماره يك شركت نفتی استات اويل نروژ هم بدون سروصدا به تهران آمد و اين همه حاكی از تلاش بی وقفه زنگنه برای نمايش امنيت موجود در ايران و جذب سرمايه گذاری های خارجی است.

پروژه فازهای 4 و 5

فازهای 4 و 5 پارس جنوبی برای توليد روزانه 50 ميليون متر مكعب گاز طبيعی تصفيه شده جهت انتقال به شبكه سراسری توزيع گاز كشور، توليد سالانه حدود 05/1 ميليون تن گاز مايه (LPG)، توليد روزانه 80 هزار بشكه ميعانات گازی، توليد روزانه يك ميليون تن گاز اتان جهت تحويل به پتروشيمی و استحصال روزانه 400 تن گوگرد جهت صادرات طراحی شده است. قرارداد اين فازها در سال 1379 به كنسرسيومی متشكل از شركت های آجيپ ايتاليا، پتروپارس و نيكو از ايران با مبلغی حدود يك ميليارد و 928 ميليون دلار واگذار شد. قرارداد فازهای 4 و 5 به صورت بيع متقابل و در دو بخش تاسيسات دريايی و پالايشگاه و خط لوله خشكی است كه قرارداد طراحی، خريد تجهيزات و ساخت پالايشگاه خشكی سال گذشته به كنسرسيومی متشكل از شركت های هيوندايی كره، تهران - جنوب ايران و گاما، درريز و ماشين سازی اراك ابلاغ گرديد. در حال حاضر بيش از 9 هزار نفر در اين دو فاز در حال كار هستند و با پيشرفت طرح در ماه های آينده اين رقم به 1500 نفر خواهد رسيد.

يونس دقيق كيا: سازمان جهانی بهداشت با انتشار گزارش خود با عنوان «Medecine Prices» بر اين امر تاكيد كرد كه: قيمت داروها در كشورهای فقير جهان می تواند به شدت كاهش يابد. هدف از انتشار اين گزارش، كه در حاشيه مجمع سالانه اين نهاد بين المللی ارائه شد، به نمايش گذاشتن عدم انسجامی است كه در تعرفه های داروهای اساسی وجود دارد و منشاء نابرابری در زمينه دستيابی به معالجات در كشورهای فقير جهان است. سازمان جهانی بهداشت به ويژه درصدد بوده است با مشخص كردن مسئوليت های شركت های داروسازی يا دولت ها در هزينه معالجات، راه های دستيابی به ابزارهای كاهش قيمت داروها را معرفی نمايد. جرمن ولاسكز، مسئول پرونده «دستيابی به داروها» در سازمان جهانی بهداشت، می گويد: «اين گزارش نشان می دهد كه مسئله حقوق معنوی داروسازی، تنها مانع دستيابی كشورهای فقير به داروها نيست. »

انتشار اين گزارش، عليرغم برخی فشارهای صورت گرفته است. يكی از كارشناسان دست اندركار در تهيه گزارش می گويد: «از ده سال پيش، تلاش زيادی برای آماده كردن اين متن انجام داده ايم. اما هر بار با فشارهايی از سوی آزمايشگاه های داروسازی و دولت ها روبه رو می شديم. آنان اصرار داشتند كه تهيه دارو، هزينه بسياری در بر دارد.» سازمان های غيردولتی كه همواره از كند بودن سازمان جهانی بهداشتی انتقاد می كردند، اكنون از اين ابتكار استقبال كرده اند. برنار پكول، هماهنگ كننده مبارزه برای دستيابی به داروهای اصلی در سازمان پزشكان بدون مرز، تاكيد دارد: «اين گزارش در واقع ابزار شفافی است كه به ما امكان می دهد بر دولت ها و آزمايشگاه های داروسازی فشار وارد كنيم. »

و اما اين گزارش چه نكاتی را در بر دارد؟ تفاوت های عديده ای ميان قيمت داروها وجود دارد كه از يكسو ناشی از سياست های تعرفه ای آزمايشگاه ها است و از سوی ديگر، ناشی از دريافت سهمی از فروش توسط نظام توزيع و نيز سياست های بهداشتی كشورهای مختلف. در گزارش چنين آمده: «در بسياری موارد، ساكنان كشورهای در حال توسعه، برخی داروها را حتی گران تر از ساكنان كشورهای صنعتی خريداری می كنند. » به عنوان مثال، در سال ،2000 قيمت داروی لاميودين (Lamirudine) كه توسط مبتلايان به ايدز مورد استفاده قرار می گيرد، به طور متوسط در آفريقا 20 درصد گران تر از قيمت آن در ده كشور صنعتی ديگر بوده است. حتی ميان كشورهايی كه دارای سطح زندگی نسبتا يكسانی هستند، باز هم تفاوت قيمت به چشم می خورد: قيمت داروی ضدافسردگی نيفديپين (Nifvdipine) در آفريقای جنوبی حدود شش برابر قيمت آن در برزيل است. به گفته كارمن پرز از سازمان پزشكان بدون مرز، «با اينكه بخش اعظمی از اين تفاوت قيمت ها به دليل سياست های سازندگان داروست» اما تعرفه های ارائه شده از سوی آزمايشگاه ها تنها دليل اين تفاوت ها نيست. سياست های داخلی كشورها نيز تاثير عمده ای بر قيمت نهايی دارد: در كشور پرو، ماليات بردارو و سهمی كه عمده فروش ها و توزيع كننده ها دريافت می كنند باعث شده تا قيمت رانی تيدين (Ranitidine) از 9/2 دلار (به هنگام ورود به كشور) به 2/7 دلار (به هنگام خريد از سوی مصرف كننده) افزايش يابد: و اين يعنی 150 درصد افزايش. در برزيل نيز چنين رويه ای مشاهده می شود. در اين كشور، ماليات بر داروها و سهم دريافتی از سوی بخش توزيع، قيمت دارو را از هنگام توليد در كارخانه تا هنگام مصرف، 40 درصد بالا می برد.

گزارش سازمان جهانی بهداشت فقط به ارائه فهرستی از قيمت های بالقوه بسنده نمی كند. دغدغه ديگر كارشناسان، ارائه شيوه ای قابل اعتماد برای سازمان های غيردولتی و دولت ها بوده است، شيوه ای كه طبق آن بتوانند به مقايسه های دقيق بپردازند و از ورای آن، محورهای اصلی يك سياست كارآمد در عرصه دارويی را استخراج نمايند: اعمال فشار بر آزمايشگاه ها، كاهش ماليات و توسعه داروهای ژنريك. اين اشاره به متعدد بودن اهرم های فشار برای كاهش قيمت ها بی شك رضايت صنايع داروسازی را در پی خواهد داشت، كه اغلب به عنوان تنها مسئولين وضعيت فعلی معرفی می شوند. ژان ـ فرانسوا ـ شامبون، سخنگوی شركت داروسازی گلاكو اسميت كلاين در فرانسه می گويد: «اينكه سازمان جهانی بهداشت در تلاش است كه ابزارهايی را برای روشن شدن وضعيت و درك قيمت ها مورد استفاده قرار دهد، تلاشی قابل تمجيد است. اما اگر فقط تصريح كنيم كه يك سازنده هندی داروهای ژنريك قادر به توليد مولكول های ارزان قيمت تر است، اين كافی نخواهد بود.»

ترجمه غلامرضا رضای نصير: كدام بحران جهانی بدون فروپاشی يك نهاد مالی مطرح تكميل می شود؟ فريب نخوريد: هنوز بمب های ساعتی در انتظار انفجارند. مجموع بدهی های شركت های مخابراتی به بانك ها بيش از يك تريليون دلار است. اگر برزيل همچون آرژانتين دچار بحران مالی شود، اوضاع آمريكای لاتين بدتر خواهد شد و با توجه به كسری حساب جاری عظيم و رو به افزايش آمريكا، دلار همچنان آسيب پذير به نظر می رسد. اگر ارزش دلار به سرعت كاهش يابد، قيمت سهام، ضربه ديگری را متحمل خواهد شد. موسسات تحت حمايت دولت آمريكا مثل خانی مائه و فردی مك كه وام مسكن در اختيار مشتريان می گذارند، نگرانی ايجاد خواهند كرد. آنها بسيار حجيم هستند ـ در مجموع حدود يك تريليون دلار اوراق قرضه رهنی در اختيار دارند ـ و در عين حال نرخ های مالياتی ترجيحی پرداخت می كنند. پس از فشار از سوی شركت های خصوصی، اين دو موسسه معافيت های مالياتی خود را از قانون اوراق قرضه كنار گذاشتند و اكنون قوانين جاری در مورد آنها رعايت می شود. آيا هيزو تاكناكا، مخ اقتصادی جديد ژاپن می تواند وعده های خود را در مورد سروسامان دادن به بخش بانكی اين كشور به انجام برساند؟ وضع نظام بانكی ژاپن بسيار وخيم است. وام های بازپرداخت نشده به 186 تريليون ين (5/1 تريليون دلار) افزايش يافته، حال آنكه بسندگی سرمايه به كمتر از 2 درصد كاهش يافته است كه كمتر از يك چهارم سرمايه لازم محسوب می شود. دولت در نظر داشت در ماه آوريل 2003 تضمين تمام سپرده ها را به 80 هزار دلار محدود سازد.

اما به دليل هراس از بحران مالی، از تصميم خود عقب نشينی كرد. از آن گذشته بانك های ژاپن در حال حاضر دارای 342 ميليارد دلار دارايی های مبادله ای براساس نرخ بهره هستند. اين بدان معناست كه هرگاه رشد اقتصادی از سر گرفته شود، هريك درصد افزايش در نرخ های بهره باعث می شود آنها 24 ميليارد دلار از دست بدهند، كه معادل سود يك سال كارمزد است. بعيد نيست در سال 2003 شاهد تعطيلی برخی بانك ها باشيم، اما خيلی در اين مورد مطمئن نباشيد. بسياری از بانك های اروپايی برای كاهش هزينه ها به ادغام و يكپارچه شدن تمايل پيدا خواهند كرد. آليانتس، بزرگ ترين شركت بيمه آلمان تحت فشار قرار خواهد گرفت كه بخش هايی از بانك در درسدنر را به فروش برساند. ديگر بانك ها ضعيف تر از آن خواهند بود كه سهام آرا را به طور كلی خريداری كنند. بانك های خصوصی آلمان مثل كومرتس بانك و درسدنر بانك دارای سرمايه های اندك و چند سال سودآوری ضعيف در پشت سر خود هستند. بانك های قدرتمند انگليسی مثل لويدز تی اس بی، امكان بيشتری برای خريد بانك های ديگر را دارند. آنها كه در بورس نزدك معامله می كنند، از يك بازار آزاد الكترونيكی 107 ميليون دلاری به نام سيستم سوپر مونتاگ كه بر اساس شبكه های ارتباطی الكترونيكی (ECN) استوار است، بهره مند خواهند گشت. دو تا از اين شبكه ها در يكديگر ادغام شده، با ارائه سيستمی جايگزينی رقيبی جدی برای نزدك خواهند بود.

در بازار مبادلات ارزی نيز اقدامات فراوانی صورت خواهد گرفت. يورونكيست كه در سال 2001 بازار Liffe را جذب كرد، سال 2003 را به حل مشكلات فنی مربوط به پلاتفرم الكترونيك اين بازار خواهند گذراند. يوركس در سال 2003 قراردادهايی بر اساس دلار خود راه اندازی خواهند كرد و بدين صورت رقيبی جدی برای موسسه شيكاگو خواهد شد. شركت HKEx هنگ كنگ روی ارزهای اروپايی و آمريكايی سرمايه گذاری خواهد كرد. توكيو هم در اين زمينه تلاش خواهد كرد. در نهايت ممكن است شاهد يك يا دو ادغام بزرگ در سال 2003 باشيم. در مورد بانك های سرمايه گذاری در مورد اينكه تحقيقات در كجا بايد انجام شود و چگونه به تحليلگران پرداخت صورت گيرد، بحث بالا خواهد گرفت. احتمالا بانك ها اين دو بخش را حفظ خواهند كرد اما كاملا آنها را از بخش حرفه ای بانك جدا خواهند نمود. با بهبود اوضاع شركتی آمريكا، مخالفت با مقررات جديد شدت می گيرد. در سال 2003 بايد توازنی بين مقررات و سود پيدا شود. قبلا بخش بيمه يكی از حرفه های خشك و بی روح بود. اكنون در اغلب كشورها بيمه گران بيش از بانك ها سهام، اوراق قرضه و سهام های اعتباری در اختيار دارند. در حال حاضر سياست های واحد كه حق بيمه افراد را در سهام سرمايه گذاری می كند نيمی از تمامی بيمه های عمر در ايالات متحده را در بر می گيرد.

سودهای سرشار سهام در سال های دهه 1990 بيمه گران را وسوسه كرد كه بيشتر خطر كنند و سودهای بيشتری را به بيمه گذاران ارائه دهند. اما كاهش شديد ارزش سهام اين وضعيت را با مشكل مواجه ساخته است. بيمه گران مجدد كه برخی خطرات بيمه گران، در سطح خرده فروشی را می پذيرند، نرخ های بيمه خود را افزايش خواهند داد. حملات 11 سپتامبر ضربه مهلكی به آنها وارد ساخته است. سوئيس آرئی در سال 2001 حدود 99 ميليون دلار زيان داد. در سال های دهه 1990 آنها همچنين در خريد سهام بانك ها ريسك های بيشتری به جان خريدند. با توجه به همه اينها سال 2003 سال دشواری برای صنعت بيمه خواهد بود. شركت لويدز لندن پس از پنج سال ضرردهی، در سال 2002 به سودآوری رسيد. اما رقبای اين شركت در بهشت های مالياتی مثل برمودا اين شركت را وادار می سازند تا دست به اصلاحاتی بزند. احتمالا شركت لويدز تا سال 2005 به حسابداری سالانه روی خواهد آورد. در سال 2003 اين شركت نام های منفرد كمتری را در فهرست خود خواهد افزود. ميزان حق بيمه در كشورهای مختلف (درصد از توليد ناخالص داخلی): كانادا ،3/3 آلمان ،2/3 ايرلند ،7/10كره جنوبی،2/10 لوكزامبورگ ،26/3 انگلستان 2/10

منبع: سازمان همكاری های اقتصادی و توسعه

• قاچاق ترياك و واردات آزاد

دكتر محمدحسين اديب، كارشناس مسائل بانكی، در گفت وگو با يك روزنامه اقتصادی پيشنهاد داده است تا برای مقابله با قاچاق ترياك واردات آن آزاد شود. وی در توجيه پيشنهاد خويش گفته است: «در شرايط فعلی سود واردات ترياك به كشور حدود هزار درصد است. اگر واردات ترياك به كشور آزاد و قانونی شود، سود اين كار صفر می شود. به همين دليل مافيای بين المللی اجازه نخواهد داد حتی يك گرم ترياك وارد ايران شود. اين شيوه از روش موجود برای مبارزه با موادمخدر هزار بار موثرتر است. » جالب است كه اديب در مورد برخورد با قاچاق هروئين و ترياك دو ديدگاه متفاوت دارد. وی می گويد: «پيشنهاد می كنم مجازات هروئين تشديد شود و مجازات ترياك كاهش يابد. هروئين كمتر از ايران به اروپا قاچاق می شود. اين ترياك است كه از كانال ايران به اروپا رفته و در بين راه ايران و اروپا به هروئين تبديل می شود. در صورت كاهش مجازات ترياك، ايران از مسير حمل موادمخدر به اروپا حذف می شود. »

• دو غول آشتی كردند

دعواها كنار گذاشته شد: در آينده مايكروسافت با شركت Aol تايم وارنر، مادر سيستم نت اسكيپ، همكاری نزديك تری خواهد داشت. بزرگ ترين شركت نرم افزاری جهان و بزرگ ترين عرضه كننده خدمات اينترنتی با هم متحد شده اند. مايكروسافت، غول نرم افزاری آمريكا، پس از مذاكرات طولانی بالاخره پذيرفت كه 750 ميليون دلار به رقيب خويش يعنی Aol تايم وارنر بپردازد. Aol تايم وارنر اواخر دهه نود به دليل انحصارطلبی مايكروسافت دچار ضررهای بزرگی شد و سيستم نت اسكيپ جايگاه خويش را در بازار به نفع اينترنت اكسپلورر مايكروسافت از دست داد. Aol تايم وارنر مايكروسافت را متهم می كرد كه برخلاف قانون عمل كرده و با وابسته كردن سيستم ورود به اينترنت موسوم به اكسپلورر به سيستم برنامه ريزی ويندوز خويش باعث خروج نت اسكيپ از از بازار شده است.

در آينده مايكروسافت تلاش خواهد كرد تا توليدات دو شركت همخوانی و انطباق بيشتری با هم داشته باشند. بيل گيتس، بنيانگذار مايكروسافت، از آشتی دو شركت و كنار گذاشتن اختلافات حقوقی ابراز خوشحالی كرده است. او گفته است: «برای آنكه دهه ديجيتالی را تحقق ببخشيم چنين كاری ضروری بود. » ديك پارسون، مدير شركت Aol تايم وارنر، نيز از اين وضعيت استقبال كرده است. او می گويد: «از اينكه توانسته ايم رابطه ای ثمربخش را با مايكروسافت برقرار كنيم، خوشحال هستيم. » Aol در ژانويه 2002 به درخواست نت اسكيپ كاميونيكيشن، يكی از شركت های تابعه خويش، از مايكروسافت به دليل نقض قوانين رقابت شكايت كرده بود.

• همايش گروه 8 و اقتصاد

همايش سران و رهبران كشورهای وابسته به گروه 8 با مسائل بس متنوع و متعددی روبه رو است: با كاهش آهنگ رشد اقتصادی در جهان، با مسئله تروريسم، با مسئله عراق و بازسازی آن كشور و همچنين با مسئله همكاری مشترك در ارتباط با برنامه های عمرانی در سطح بين المللی. به استثنای جورج دبليو بوش، رئيس جمهور آمريكا و گرهارد شرودر و رهبران و سران 5 كشور ديگر عضو كشورهای وابسته به گروه 8. ژاك شيراك همان گونه كه تقريبا بدل به سنت شده است، از رهبران 5 كشور آفريقايی نيز دعوت به عمل آورد تا با حضور در اين همايش در چارچوب برنامه New Partnership for Africasصs Development با رهبران كشورهای G-8 گفت وگو و مشورت كنند. برنامه مشاركت جديد برای عمران و توسعه آفريقا ناظر بر سياستی است كه طبق آن كشورهای آفريقايی می بايست با تامين پيش شرط های عمران و توسعه به عنوان نمونه از طريق كار گرفت يك رهبری خوب مختصات سرمايه گذاری داخلی و خارجی در اين كشورها را فراهم آورد. در پروژه مشاركت جديد برای عمران و توسعه آفريقا، پنج كشور آفريقايی الجزاير، مصر، نيجريه، سنگال و آفريقای جنوبی عضويت دارند. اين كشورها در همايش شامگاه يكشنبه كشورهای وابسته به گروه G-8 گزارشی از فعاليت ها و اقدامات خود را عرضه و اعلام كردند كه از زمان همايش گردهمايی عالی اقتصاد جهان كه در سال گذشته در كانادا برگزار شده بود، تاكنون چه پيشرفت ها و دستاوردهايی داشته اند. اما، شما كشورهای دعوت شده به همايش سران و رهبران كشورهای وابسته به گروه G-8 تنها به اين كشورها محدود نمی شود.

ژاك شيراك، ميزبان امسال اين همايش رهبران كشورهای جمهوری اسلامی خلق چين، برزيل، مكزيك، هند، عربستان سعودی، مالزی و مراكش را نيز دعوت كرده است. رئيس جمهور فرانسه در همين رابطه اعلام كرده است كه ما نيازمند گفت وگويی فعال و همه جانبه با كشورهای در حال توسعه و در حال گذار هستيم و شايد هم شيراك بر آن است كه تا با گردآوردن اين شمار از كشورهای مختلف به مهمان آمريكايی خود، جورج بوش آشكارا نشان دهد كه منظور وی از ايجاد يك جهان چندقطبی كدام است. جهان چندقطبی كه مدنظر فرانسه است عملا در پاسخ به نظرگاه آمريكا در ارتباط با ايجاد يك جهان تك قطبی و تحت سيطره ايالات متحده آمريكا است. ترديدی نيست كه تنش به وجود آمده از اختلاف نظر روسيه، فرانسه و آلمان بر سر مسئله عراق با ايالات متحده آمريكا بيش و پيش از همه مورد توجه رسانه های گروهی جهان است. پرسش رسانه ها در شرايط كنونی اين است كه آيا سازش و توافقی بين آنان به وجود خواهد آمد؟ دولت آلمان كه نسبت به اين موضوع بسيار خوش بين است با وجود اين موضوع اصلی همايش كشورهای وابسته به گروه G-8 در شهر كوچك فرانسوی - les Evian Bains - همانا اقتصاد جهان است. وزرای دارايی كشورهای وابسته به اين گروه همين هفته پيش در ارتباط با خاتمه يافتن جنگ عراق نسبت به افزايش شتاب رشد اقتصادی جهان ابراز خوش بينی كرده بودند. پرداختن به مسئله اقتصاد جهان همان چيزی است كه رئيس جمهور آمريكا نيز خواهان آن است، اما جورج بوش بيشتر تمايل دارد به نظم عراق پس از جنگ و همچنين مبارزه با تروريسم توجه شود. حال آنكه رئيس جمهور فرانسه موضوع متنوع تری را در دستور كار اين همايش قرار داد و از جمله مسئله شكل دهی عادلانه جهان برآمده از روند جهانی گردانی.