• فدراسيونی به نام ورزش بانوان
• سقوط سلطنتی
• حضور در المپيک آتن
• بانوان در عرصه جهانی
• صميمی به مرحوم كثيری رسيد
• مجانی قايقرانی كنيد

سولماز شريف: او يك رئيس فدراسيون است. فدراسيونی به نام ورزش بانوان با 36 شاخه مختلف. او صاحب ساختمانی است وسيع و گسترده در خيابان حجاب تهران با تابلويی تحت عنوان «معاونت ورزش بانوان كل كشور» كه در آنجا به امور مربوطه دختران ورزشكار رسيدگی می شود. در چارت تشكيلاتی سازمان، يك معاون آگاه در امور بانوان در نظر گرفته شده است تا بتواند هدايت انجمن های مختلف را برعهده گيرد. او نيز تا آنجا كه مورد نياز بود با تشكيل انجمن ها موافقت كرد. امروز 36 انجمن وجود دارد كه به طور مستقل و جداگانه از فدراسيون ها به كار مشغول هستند. حال از ضعف مسئولين انجمن است يا از توانايی بسيار وی، تمام امور اين اداره از ريز تا درشت تحت فرمان و دستور او انجام می شود. در خصوص طاهره طاهريان می گوييم. كسی كه 30 سال خدمت كرده و 17 سال اخير را به دختران ورزشكار اختصاص داده است.او از وزارت آموزش و پرورش و از معلمی شروع به كار كرد و با رياست ورزش بانوان به پايان رسيد. طاهريان 17 سال تلاش كرد تا جشن بازنشستگی اش با جشن ديگری تلفيق شود و موفق نيز شد. سال گذشته عنوان «واحد برگزيده ملی» را كسب كرد و كارنامه ای درخشان باقی گذاشت ولی آيا به راستی عملكرد اين واحد آن گونه كه بايد باشد، بود؟اين سوال را در حالی مطرح می كنيم كه طاهره طاهريان در دفتر كارش نشسته و منتظر ابلاغ بازنشستگی است تا مسند قدرت را با نفر بعدی عوض كند. آيا نفر بعد تا به اين حد سياستمدار و سخن ور خواهد بود؟ و آيا نفر بعد نيز كليه امور را خود برعهده خواهد گرفت و تنها نمادهايی از انجمن و فعاليت مديران ورزشی باقی خواهد گذاشت؟ ما در اين كالبد شكافی ضعف ها و قدرت ها را نمايان خواهيم كرد تا مهندس مهرعليزاده (رئيس سازمان تربيت بدنی) را در انتخاب نفر بعد همراهی كنيم. هرچند شايعات بی شماری در خصوص فرد جايگزين شنيده می شود.

البته شناخت ما از مهندس مهرعليزاده می گويد، او تا آخرين لحظات دست خود را رو نخواهد كرد و نمی توان پيش بينی قطعی از تصميمات وی داشت. اما آنچه واضح و مبرهن است، شناخت و تسلطی است كه ايشان نسبت به ورزش بانوان دارند و اين خود امتياز مثبتی به حساب می آيد تا در امر بهينه سازی ورزش كمك كند. هرچند طرح ادغام ورزش بانوان و فدراسيون های مختلف نيز در رأس و كانون توجه قرار دارد كه هنوز به نتيجه نرسيده و حتی دليل مخالفت ها و موافقت ها نيز مشخص نشده است. با اين حال، طاهريان 17 سال گذشته را بسيار موفق می داند و بيشترين تلاش را به ايجاد باور ميان مردم معطوف می دارد. او معتقد است: «در زمان بسيار سختی بر مسند معاونت تكيه زده كه بيشترين وقت را ايجاد باور ميان مردم به خود اختصاص می داده است ولی با وجود اين به ابعاد ديگر ورزش، همچون ورزش قهرمانی نيز توجه شده است. » طی سال های گذشته 15 رشته ورزشی سفر برون مرزی داشته كه اين مهم ترين بخش ماجرا است. هر رشته ورزشی با حضور در ميادين مختلف و كسب نتايج قابل توجه زنده است و رونق دارد.از ميان اين 15 رشته (كه اكثرا با مشكلات جدی چون كمبود بودجه، عدم امكان در كليه رقابت ها و پوشش اسلامی دست به گريبان هستند) شطرنج 15 بار و تيراندازی 13 بار به رقابت وارد و اعزام شده اند. گفتنی است رشته تيراندازی همچنان موفق به نتيجه و يا مقام درخور توجهی نشده به جز مدال برنز مسابقات آسيايی كه در سايه ذكاوت مسئول انجمن و ثبت نام به موقع او به عنوان سومين تيم شركت كننده موفق به كسب مدال برنز برای كاروان ايران شد. عليرغم تمام تلاش ها اما همچنان در كشورمان از ضعف اطلاعات مردمی در خصوص ورزش بانوان در رنج هستيم و اين فقدان را احساس می كنيم. هنوز كه هنوز است نه كسی به استقبال ورزشكاران در فرودگاه می آيد، نه نشريه ای فضای درخور شأن اين گروه را در اختيارشان قرار می دهد و نه رشته های اعزام شونده به رقابت های برون مرزی، اجازه برگزاری مسابقاتشان را با حضور آقايان دارند. تا همين جا نيز زير سايه تلاش و زحمت مسئول روابط عمومی و. . . به ثمر نشست كه دست آخر نيز مجبور به استعفا شد!

مهم ترين فعاليت ورزش بانوان ايران، برگزاری سه دوره مسابقات بانوان مسلمان بوده است كه در سومين دوره 23 كشور در 15 رشته ورزشی شركت كردند ولی در كمال تعجب تيم ايران بيش از 70 مدال طلا را از آن خود كرد! گفتيم در كمال تعجب، چرا كه تيم های بانوان ايران ضعيف كار می كنند و در قياس با يك تيم صاحب نام اختلاف فاحشی دارند. البته اين مورد را به همه رشته ها تعميم نمی دهيم. چرا كه برخی از مسئولين انجمن ها حداقل سعی كردند از طرق مختلف راهی برای رشد و شكوفايی پيدا كنند ولی در عمل، اكثر رشته ها دچار ضعف مديريتی شديدی هستند به همين دليل اين انجمن ها در ركود خاصی به سر می برند. در هر حال، سخن كوتاه كنيم و اين پيشنهاد را به سازمان تربيت بدنی بدهيم كه فرد جديد راه همواری پيش رو خواهد داشت اگر با ورزش آشنا باشد و كادری مدير و مدبر از جنس ورزش برگزيند. ورزش بانوان بيشتر از هر چيز احتياج به تبليغات، خودباوری و شهامت دارد تا بدون در نظر داشتن منافع شخصی به پيش رفتن!

سهيلا قاسمی: فصل 2003 ـ 2002 واقعا فصل عجيبی بود. هم فصل تحقير بود و هم همبستگی مشترك، اما ارزش های قابل توجهی را هم به نمايش گذاشت. منچستر يونايتد در ليگ انگلستان برتری خود را نشان داد، رئال مادريد دوباره وضعيت خود در اسپانيا را ثبات بخشيد و يوونتوس نيز كالچو را به بهترين شكل ممكن زير پا گذاشت. ليگ دسته اول فرانسه هم دوباره ناچار شد برتری المپيك ليون را بپذيرد. آيا بايد از پيروزی دوباره ليون شاد بود؟ ليون عليرغم هشت شكست در لوشامپيونا، بازی های ضعيف در ليگ قهرمانان و همچنين حذف زودهنگامش در جام حذفی فرانسه و جام يوفا توانست برای دومين بار قهرمان شود. عنوان قهرمانی در ليگی كه متوسط گل هايش در هر بازی تنها 2/2 (اين تعداد در فصل گذشته ۳۳/۲ بود) است، ستارگانش ژروم روتن و ويكاش دوراسو هستند و نامی مثل زين الدين زيدان و ديويد بكام به گوش نمی رسد، چه ارزشی می تواند داشته باشد؟ هيچ كس نمی تواند منكر شود كه ليگ فرانسه به ليگی ضعيف و سطح پايين تبديل شده است. ليون در 12 بازی باقی مانده تا آخر فصل، ديگر از بهترين تركيب خود استفاده نمی كرد. از ادميلسون برزيلی هم ديگر خبری نبود. پشت سر ليون كه سنگين ترين شكستش در اين فصل در روز 24 ماه مه و در برابر گنگان به دست آمده است (شكست يك بر چهار در استاديوم ژرلان)، آ اس موناكو و المپيك مارسی قرار دارند. اين دو نام پراعتبارترين های فوتبال فرانسه هستند و آنها هم در برابر واقعيت های فوتبال اروپا سر خم كرده اند. باشگاه موناكو با اين همه آبرو و اعتبار و با وجود نايب قهرمانی، ديگر در فصل آينده در ليگ دسته اول نخواهد بود. عنوان «موناكو به دسته دوم سقوط كرد» در چند روز گذشته در تمامی نشريات ورزشی و غيرورزشی به چشم می خورد. ليگ ملی فوتبال فرانسه اين تصميم را اتخاذ كرده است و خيلی افراد اين سوال را در ذهن دارند كه چگونه ممكن است يك نايب قهرمان چنين سقوط دردناكی را تجربه كند. اين باشگاه سلطنتی هر كاری كرد نتوانست ژاك پونتيو، رئيس مديريت ملی كنترل های اداری را منصرف كند. موناكويی ها سالی دشوار راپشت سر گذاشتند. استخدام های پيش بينی نشده و مهاجرت ستارگان برای آنها 55 ميليون يورو بدهی به همراه داشت (برخی منابع حاضر در باشگاه اين رقم را 80 ميليون اعلام كرده اند). روسای باشگاه تمام تلاش خود را كردند تا از نايب قهرمانی خود استفاده كرده و در جايگاهشان باقی بمانند اما تمامی اين تلاش ها بيهوده بود.

در نهايت مهلتی به باشگاه سلطنتی موناكو داده شد تا ضمانت های بانكی كافی خود را عرضه كنند و سپس در برابر متخصصين مالی اين سازمان حاضر شده و پاسخگو باشند. آينده تيم خوب ديديه دشان بسيار مبهم است. اما شايد در روزهای آتی حادثه ای همه چيز را تغيير دهد. يعنی ممكن است در پاله روايال انقلاب كوچكی رخ دهد؟ احتمال كمی وجود دارد كه پرنس آلبر و پدرش بی هيچ حرفی باشگاه را نجات دهند. ژان ـ لويی كامپورا از سال 1975 رياست اين باشگاه را به عهده دارد و به دليل مسائل فعلی هم محكوم شده است. روز بيست و هشتم آوريل، او اعلام كرد: «همه چيز به علت ورود سرمايه گذاران جديد در باشگاه تغيير كرده است. » در ماه دسامبر برای اولين بار پاله كامپورا را مذمت كرد. در آن زمان پرنس ها گرفتن باشگاه توسط فدكامينوست را به وتو گذاشته بودند. فدكامينوست تا اين زمان فقط اسپانسر بود. در اين مدت تعيين شده يك گروه روسی به نام خانواده رينر نيز می تواند واقعا موناكو را نجات دهد.سازمان مديريت ملی كنترل اداری تصميم های قابل توجه ديگری هم برای لوشامپيونا گرفته است. نيس (تيم دهم) و لانس (سيزدهمين تيم دسته دوم) فصل آينده بايد به شكل كنترل شده ای بازيكن استخدام كنند. همچنين آنها حق ندارند فقط به دليل مسائل مالی بازيكن استخدام كنند. از طرف ديگر نانسی (تيم پانزدهم در دسته دوم) هم بايد استخدام های كنترل شده ای داشته باشد و محدوديت تعداد حقوق بگيران و سلامت بودجه باشگاه را در نظر بگيرد. هر چند سقوط موناكو بسيار بعيد به نظر می رسد، اما در صورت وقوع چنين حادثه ای لوهاور اولين باشگاهی كه در معرض سقوط قرار دارد بيش از همه سود خواهد كرد. ژان فرانسوا دومرك مربی اين باشگاه در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه اعلام كرده است: «هر چند كه هنوز چيزی مشخص نيست، اما اميدوارم كارها سريع پيش روند. ما ناچاريم منتظر بمانيم و ببينيم آيا موناكو سقوط خواهد كرد تا ما بتوانيم به تغيير شرايطمان اميدوار باشيم يا نه. »

بازتاب ها

پاتريس اورا (تريبون فرانس 2): «پرنس اجازه نخواهد داد باشگاهش اين چنين سقوط كند. ما بسيار مأيوس شديم. در زمين بازی همه ما نهايت تلاش خود را كرديم. واقعا مطمئنم كه پرنس نمی گذارد سقوط كنيم.» ژروم روتن (تريبون فرانس 2): «باشگاه نجات پيدا می كند. ما يك هفته فرصت داريم تا راه حلی پيدا كنيم. فصل ورزشی بسيار زيبايی را پشت سر گذاشتيم و حالا اميدواريم كه جايگاه خود را حفظ كنيم. »

از حرف تا واقعيت

در ايان تنها چيزی كه می توان گفت ماهيت سياسی باشگاه موناكوست.باشگاهی كه همواره از حمايت خاندان های سلطنتی قديمی اروپا بهره مند بوده است.

هر وقت پای صحبت يك رزمی كار می نشينی، از شهامت و جسارت سخن می گويد و عاملش را رشته رزمی و محيط حاكم بر آن می داند. رزمی كاران معتقدند پس از حضور در كلاس های سبك های مختلف رويه زندگيشان تغيير می كند و به گونه ای ديگر می شود. يعنی جسورانه و قدرتمندانه تر. مصداق بارز اين ادعا دختران تكواندوكار ايرانی هستند كه سال گذشته توانستند پس از زحمات فراوان و اثبات شايستگی مجوز حضور در ميادين بين المللی را با پوشش اسلامی كسب كنند و پرونده درخشانی را برای خود باقی گذارند. اگر چه اين شرايط برای ساير رزمی كاران نيز وجود داشت ولی پشتكار و برنامه ريزی علمی انجمن تكواندوی بانوان بود كه موجب شد تكواندوكاران ايرانی در رقابت های آسيايی بوسان شركت و اتفاقا مدال نيز كسب كنند. اين در حالی است كه رشته تكواندو در مقطع جهانی به تازگی مجوز حضور در المپيك را به دست آورده است.

در هر حال، سال گذشته يك اردوی دوستانه و رقابتی تداركاتی در كره جنوبی برگزار شد و تيم ملی دختران ايران با حضور در آنجا استارتی قوی زد تا بتواند با الگوبرداری مناسب از تيم صاحب نام كره، در مسابقات بوسان يك مدال برنز در وزن پنجم را از آن خود كند و جلوی هر حرف و حديثی اعم از نداشتن بودجه و يا شرط گذاری مبنی بر قول كسب مدال را بگيرد.

شاخصه بارز ديگری كه در اين دختران مشهود است، اعتمادبه نفس فوق العاده آنان است كه موجب گشته امسال خود را برای حضور در رقابت های جام جهانی فرانسه آماده كنند. موفقيت در اين رقابت ها، مجوز المپيك آتن را در بر خواهد داشت. البته الهه عرب عامری (مسئول انجمن تكواندو) معتقد است، حتی حضور موفق و قابل توجه بازيكنانش در اين بازی ها نيز برای او افتخار بزرگی خواهد بود. وی كه فوق ليسانس رشته تربيت بدنی و عضو هيات علمی دانشگاه تهران نيز است طی يك برنامه ريزی، عليرغم نداشتن بودجه و با كمك و همكاری معاونت ورزش بانوان ايران، اردوی آمادگی برای تيم ملی در نظر گرفت. اين اردو به مدت يك ماه به طول انجاميد و در پايان تيم چهار نفره به اتريش اعزام شد. گفتنی است اواخر سال گذشته پس از برگزاری رقابت های مختلف درون كشوری دعوت شدگان به تيم ملی چهره های جديد و جوانی بودند كه هدف از اين كار سرمايه گذاری بر روی آينده و آتيه آنان بود به نحوی كه حتی برگزاری رقابت های رده نونهالان نيز در برنامه كاری گنجانده شد. تيم ملی بانوان ايران متشكل از نازيلا نظامی (وزن اول) ، ريحانه زين العابدينی (وزن ششم) ،افسانه شيخی و مهروز ساعی (هر دو در وزن هفتم) ساعت پنج صبح روز پنج شنبه به همراه مليحه بكائل (سرپرست) و پروانه محمد تقی پور تهرانی (سرمربی) پس از 21 روز جدل برای كسب ويزا، راهی اتريش شدند تا در مسابقات اوپن اين كشور شركت كنند.

اگر چه آنان بسان هميشه در سكوت و بدون حضور هواداران پرواز كردند ولی به كسب نتيجه ای خوب اميدوارند. البته هنوز رقبا برای كادر تيم ملی كشورمان شناخته شده نيستند ولی مبارزات فوق تا روز دوشنبه هفته جاری ادامه خواهد داشت. گفتنی است پروانه محمدتقی پور (دارنده مدال برنز بازی های آسيايی بوسان) است كه پس از بازگشت از آن رقابت ها، با توجه به تجربه كسب كرده و با توجه به سن و سالش در كسوت مربيگری به خدمت تيم ملی درآمد. وی 31 ساله است و در المپيك آتن مربی 35 ساله و ان شاءالله موفق. همچنين مهروز ساعی، خواهر كوچك هادی ساعی (تكواندوكار ارزنده كشورمان) است كه انتظار می رود برادرش با تمرين و توجه به تكنيك و قدرت بدنی وی، او را در امر رسيدن به موفقيت ياری دهد تا افتخاری برای خانواده خود و ايران زمين كسب شود.

• بانوان در عرصه جهانی

اينكه برای مسابقات مختلف ـ مردان ـ خانم ها داوری كرده باشند، بی سابقه نيست، اما وقتی سه داور بين المللی زن از ايران برای مسابقات جهانی انتخاب می شوند، تا حدی بی نظير است. خانم ها شهناز كرد،پری شوقيان و پروين اسحاقی كه هر سه داور بين المللی هستند مسابقات جام جهانی شمشيربازی تهران را در كنار ديگران قضاوت خواهند كرد. اين انتخاب به پيشنهاد مسئول كميته داوران مسابقات جهانی تهران و با موافقت رئيس فدراسيون شمشير بازی انجام شد.

• صميمی به مرحوم كثيری رسيد

عباس صميمی پيش از اين گفته بود كه می خواهد ركورد مرحوم جلال كشميری را بشكند. او در مسابقات بين المللی جايزه بزرگ قاره آسيا در شهر حيدرآباد هند موفق شد اولين گام را بردارد و به ركورد آن مرحوم برسد يعنی پرتاب ديسك به مسافت 06/61 متر. اين ملی پوش در جريان اين رقابت ها در ورزشگاه شهر حيدرآباد مركز ايالت آندراپرادش ركورد جديد خود را ثبت كرد. صميمی با اين پرتاب موفق به كسب مدال طلا هم شد. پس از او آنيل كومار هندی با 83/57 متر و سلطان الداودی عربستانی با پرتاب 70/55 متر در مكان های دوم و سوم اين رقابت ها قرار گرفتند. او سه دوره مسابقات ديگر كه اتفاقا پی درپی است را پيش رو دارد تا به قولش عمل كند.

• مجانی قايقرانی كنيد

اگر برخی ورزش های ما قادر به مدال آوری نيستند اما در عوض طرح های خوبی می دهند كه مورد پذيرش همگان است. در حالی كه اغلب كشورها برای كسب مدال تلاش می كنند اين نوع فعاليت ها بايد بر دوش عده ای باشد كه خارج از گود هستند. به طور مثال چندی پيش رئيس فدراسيون قايقرانی ايران به فدراسيون جهانی نامه نوشت و طرحی داد كه مورد موافقت قرار گرفت.بنا به طرح ايران اول ژوئن (11 خرداد ماه) روز جهانی قايقرانی با شعار «آب ها را پاكيزه نگاه داريم» معرفی شده است. در اين روز اكثر فدراسيون های ملی و باشگاه های قايقرانی سراسر جهان با معرفی اين رشته به مردم، مسابقاتی را برگزار خواهند كرد. در ايران نيز به مناسبت گرامی داشت اين روز ضمن چاپ پوستری در رابطه با دومين دوره برگزاری روز جهانی قايقرانی، در تمامی پايگاه های ورزش قايقرانی، امكاناتی برای پرداختن رايگان علاقه مندان به اين رشته و برگزاری رقابت های دوستانه با قهرمانان قايقرانی كشورمان در نظر گرفته شده است. به هر حال اگر به اين رشته علاقه منديد و نمی توانيد هزينه های سرسام آور اين رشته را بپردازيد می توانيد از اين روز به خوبی استفاده كنيد.