آنها صدهزار نفر بودند، وقتی تصميم گرفتند سواحل كشورشان اسپانيا را از بقايای نفتی نفت كش غرق شده نجات دهند. آنها بيشتر از صد هزار نفر بودند آنقدر كه مقامات دولتی و مسئولان مرتبط با مسائل حوزه محيط زيست اسپانيا خود را موظف كردند پاكسازی سواحل اسپانيا را از آلودگی های نفت جزو نخستين اقدامات ضربتی خود قرار دهند.آنها هزار نفر بودند وقتی ميانه جاده های ترانزيتی آلمان دراز كشيدند و برای چند روز جاده ها را بستند تا زمين مجبور نباشد محموله های راديواكتيوی را به اجبار قورت دهد. آنها فقط دويست نفر بودند وقتی در اجلاس زمين پلاكاردها را آنقدر محكم در هوا تكان دادند و رئيس جمهور آمريكا را برای نقض قوانين اجلاس كيوتو ـ گازهای گلخانه ای ـ زير سوال بردند تا سخنگوی دولت را وادار كردند در اين خصوص توضيح دهد. هر چند توضيحات او مورد قبول اعتراض كنندگان قرار نگرفت اما وقتی در ايران اعلام شد خليج فارس و درياچه خزر جزو آلوده ترين آب های جهان هستند، هيچ كس سرش را بلند نكرد تا قطره های نفتی رها شده در خليج فارس و درياچه خزر را تماشا كند، وقتی كه ماهيان گرم آبی، آرام آرام آب را رها كردند و تن شان را به خورشيد سپردند تا بی صدا، مرگ محيط زيست آبی كشور را به نمايش بگذارند.هنوز هم آسمان ايران از شاهين ها و عقاب ها پاكسازی می شود تا به جای آنها دلارها و يا ريال های سعودی را در آسمان آبی ايران نصب كنند. مجوزهای شكار هنوز برای حيواناتی كه ديگر نيستند، صادر می شود و پروانه های قطع برای درختانی كه ديگر يافت نمی شوند تمديد می شود. شما می دانيد «راش» چگونه درختی است؟ تالاب های ايران نرم و آهسته، بی صدا، نيست می شوند. فاضلاب های شهری هنوز ميان بستر رودخانه دربند تهران موج می زند...

امكان چندانی نسبت به برگزاری رفراندوم درباره لوايح رئيس جمهوری وجود ندارد؛ همان گونه كه كمتر كسی به تحقق استعفای نمايندگان اصلاح طلب آن هم در تعداد قابل توجه، اميدوار است. نمايندگان طيف اكثريت در پارلمان كه روز شانزدهم ارديبهشت ،82 اصلاح بخشی از آيين نامه مجلس شورای اسلامی كه نحوه رفراندوم در نظام تصميم گيری در ايران مصرح در اصل 59 قانون اساسی را مشخص می كند، به تصويب رساندند تا حدود زيادی اطمينان دارند كه اين طرح با توجه به مسايل سياسی روزهای گذشته، بيش از ديگر طرح های تصويبی مجلس شورای اسلامی با واكنش شورای نگهبان مواجه خواهد شد و با رد اين طرح، فرصت به رای گذاردن لوايح خاتمی در كشور، از بين خواهد رفت. در نتيجه تنها راه باقی مانده «استعفا» خواهد بود تا به مردم ايران نشان دهند كه موانع پيشبرد خواست های آنان چنان شدت يافته كه جز استعفا و خروج از حاكميت كاری از دست آنان ساخته نيست. اما آيا استعفا، خواست مردم را برآورده می كند؟ آيا با اين اقدام، طيف مخالف اصلاحات به خود خواهد آمد و دست از كارشكنی خواهد برداشت يا اينكه موجب خرسندی آنان خواهد شد و خبر داغی برای ارگان های مطبوعاتی آنها فراهم خواهد ساخت كه تا مدت ها استعفای نمايندگان را «ضعف» و «ناتوانی» آنها در پاسخگويی به مطالبات مردم قلمداد كنند؟ پرسش ديگر اين است كه افكار عمومی ايران با استعفای نمايندگان چگونه مواجه خواهد شد؟ آيا اين اقدام سمبليك را كه حدس زده می شود با مخالفت مهدی كروبی رئيس مجلس شورای اسلامی مواجه شود و وی استعفای نمايندگان را نپذيرد، موجب شود كه جايگاه تضعيف شده اصلاح طلبان نزد توده های مختلف مردم، ترميم شود؟ اصلاح طلبان خود معتقدند كه ديگر «بود» و «نبود» آنها در مجلس نفعی برای اصلاحات ندارد بنابراين تا فرصت باقی است بهتر است به گونه ای رفتار كنند كه نامی نيك از آنها در تاريخ تحولات سياسی ايران باقی بماند و اين نام نيك با «خروج از دايره قدرت» باقی خواهد ماند. آن هم در شرايطی كه تمام راه های امتحانی اصلاح طلبان برای هموارسازی مسير اصلاحات از درون با مشكل مواجه شده است...

• اگر شما می توانستيد يك چيز را در هاليوود تغيير دهيد، آن چه بود؟

جوئل كوئن: من هاليوود را همين جوری كه هست دوست اش دارم. راستش را بخواهيد، فكر نمی كنم چيزی را عوض كنم. آنجا 3 هزار مايل دورتر از جايی است كه در آن زندگی می كنم، شايد به همين دليل آن را دوست دارم.

ميرا ناير: موسيقی عوام فريب را از بين می بردم.

ديويد كوئپ: خيلی جذاب بود اگر آدم های اين سيستم متقاعد می شدند كه تعويض و تاخت زدن بی اختيار نويسنده ها با همديگر موجب موفقيت و پيشرفت يك فيلم نمی شود، البته نمی خواهم بگويم كه همكاری دائمی با يك نويسنده موفقيت يك فيلم را تضمين می كند، اما اين كار حداقل باعث می شود اشتباهات و كمبودها حداقل به يك مقدار معقول و منطقی برسند به جای اين كه يك دو جين نويسنده به يك فيلم گند بزنند.

كارولين تامپسون: از همه مديران اجرايی، تهيه كننده ها و سرمايه گذارها می خواستم كه خودشان فيلمنامه بنويسند و آن را كارگردانی كنند. اين كار باعث می شد حداقل برای يك بار كه شده خفه بشوند، من تضمين می كنم.

مايكل كين: اين قضيه پول آن هم خيلی خيلی زياد!

مايكل مدسن: ناهمدلی، رياكاری، دورويی و عدم وجود صميميت...

هنوز هم بعضی مواقع ايتاليايی ها آدم را شگفت زده می كنند. نمونه اش هم رفتار دلال بزرگ تنباكو در ناحيه «پتر يگنانو دو آسيسی» است. اين تاجر كه اصالتا اهل ناحيه اومبرين است كار تهيه محصولات دخانيات و برخی كالاهای بهداشتی برای هموطنانش را به صورت عادتی هميشگی برای خويش درآورده است. جوزپه دو ريتر، بنيانگذار موسسه تحقيقات اقتصادی و اجتماعی در رم، می گويد: «اين مرد 55 ساله با آنكه بيش از نيم قرن از عمرش می گذرد هنوز هم تشنه موفقيت های آينده است. او از من تقاضای كمك كرده تا در كشور عراق شعبه ای را جهت واردات مصالح ساختمانی تاسيس كند.» دوريتا كه موسسه اش اختصارا سنسيس ناميده می شود، از اينكه برخی از ايتاليايی ها تا اين حد «محدوديت شكن» هستند، ابراز تعجب می كند. مدير سنسيس افرادی نظير تاجر فوق را در رديف شخصيت های ملی جای می دهد، شخصيت هايی كه طی سال های گذشته «سرزمين همواره متكی به محصولات كشاورزی در حاشيه مديترانه» را به جمع ملل صنعتی دنيا رهنمون شده اند...

او يك رئيس فدراسيون است. فدراسيونی به نام ورزش بانوان با 36 شاخه مختلف. او صاحب ساختمانی است وسيع و گسترده در خيابان حجاب تهران با تابلويی تحت عنوان «معاونت ورزش بانوان كل كشور» كه در آنجا به امور مربوطه دختران ورزشكار رسيدگی می شود. در چارت تشكيلاتی سازمان، يك معاون آگاه در امور بانوان در نظر گرفته شده است تا بتواند هدايت انجمن های مختلف را برعهده گيرد. او نيز تا آنجا كه مورد نياز بود با تشكيل انجمن ها موافقت كرد. امروز 36 انجمن وجود دارد كه به طور مستقل و جداگانه از فدراسيون ها به كار مشغول هستند. حال از ضعف مسئولين انجمن است يا از توانايی بسيار وی، تمام امور اين اداره از ريز تا درشت تحت فرمان و دستور او انجام می شود. در خصوص طاهره طاهريان می گوييم. كسی كه 30 سال خدمت كرده و 17 سال اخير را به دختران ورزشكار اختصاص داده است.او از وزارت آموزش و پرورش و از معلمی شروع به كار كرد و با رياست ورزش بانوان به پايان رسيد. طاهريان 17 سال تلاش كرد تا جشن بازنشستگی اش با جشن ديگری تلفيق شود و موفق نيز شد. سال گذشته عنوان «واحد برگزيده ملی» را كسب كرد و كارنامه ای درخشان باقی گذاشت ولی آيا به راستی عملكرد اين واحد آن گونه كه بايد باشد، بود؟اين سوال را در حالی مطرح می كنيم كه طاهره طاهريان در دفتر كارش نشسته و منتظر ابلاغ بازنشستگی است تا مسند قدرت را با نفر بعدی عوض كند. آيا نفر بعد تا به اين حد سياستمدار و سخن ور خواهد بود؟ و آيا نفر بعد نيز كليه امور را خود برعهده خواهد گرفت و تنها نمادهايی از انجمن و فعاليت مديران ورزشی باقی خواهد گذاشت؟ ما در اين كالبد شكافی ضعف ها و قدرت ها را نمايان خواهيم كرد تا مهندس مهرعليزاده (رئيس سازمان تربيت بدنی) را در انتخاب نفر بعد همراهی كنيم. هرچند شايعات بی شماری در خصوص فرد جايگزين شنيده می شود.