Persian Archive

• آقای وزير پدرداماد
• جانشينی در اسپانيا
• رودربايستی رئيس با معاون و وزير
• نيروگاه هسته ای روسی برای اندونزی
• افزايش توليد LNG در كارائيب
• نخستين قايق خورشيدی مالزی
• سرمايه گذاری برای گاز عربستان


رضا زندی : بيژن نامدار زنگنه، وزير نفت، به هنگام بازديد از هشتمين نمايشگاه نفت، گاز، پتروشيمی وقتی به غرفه كمپانی هلندی ـ انگليسی «شل» رسيد در پاسخ به سخنان روبرت وينر، مديرعامل بخش ايران شركت نفتی شل مبنی بر آمادگی اين شركت برای سرمايه گذاری بيشتر در ايران گفت: «ما مثل پدر داماديم و شما مثل پدر عروس. » بعد هم روبرت وينر به نشانه دريافت پيام ظريف وزير لبخندی زد و زنگنه نيز در دومين روز حضورش مشغول بازديد از ساير غرفه های نمايشگاه شد. اين جمله كوتاه گرچه توجه كسی را جلب نكرد اما قطعا حامل پيام مهمی بود. فردای آن روز به اتفاق مسئول بخش خارجی شل كه قرار شد مترجم هم زمانمان باشد داخل اتاقك غرفه ای شديم كه امسال شركت شل آن را تدارك ديده بود. شايد وينر خودش را برای پاسخگويی به سوالاتی آماده كرده بود كه اين روزها خبرنگاران متعددی تكرارش می كردند. سوال اول را كه پرسيدم كمی متعجب شد و بيش از يك دقيقه با صدای بلند خنديد و اين لبخند تقريبا تا انتهای مصاحبه ادامه داشت. اما هرگز فراموش نكرد كه به سوالات پاسخ های زيركانه دهد. با هر سوال روبرت وينر فكورانه تر پاسخ می گفت:

نظرتان راجع به اين جمله وزير كه خطاب به شما گفت: «من مثل پدر دامادم و شما مثل پدر عروس» چيست؟

(می خندد) بسيار جمله جالب و بانمكی بود. اگر من پدرعروس باشم دخترم را حتما به چنين دامادهای زيبايی می دهم.

دختران شما، تكنولوژی، سرمايه و دانش فنی است و پسران زنگنه چاه های نفت و صنايع نفتی ايران، اين ازدواج را چگونه می بيند؟

در هر ازدواجی بايد هر دو طرف منافعشان را تقسيم كنند اما من به عنوان پدر عروس هر چه در اختيار داشته باشم در اختيار پدر داماد قرار می دهم.

آيا پدر عروس مهريه زيادی را برای اين پيوند مقرر نخواهد كرد؟

پدر داماد چون پسرهای زيادی دارد مطئن باشيد كه از عهده اش برمی آيد. ضمن اينكه پدر داماد مهارت زيادی در اين خصوص دارد و با مشكلی روبه رو نخواهد شد.

جهيزيه خوبی برای اين زندگی مشترك تدارك خواهيد ديد؟

شما از اين جهت خيالتان راحت باشد. پدر داماد آن قدر زرنگ هست كه از خانواده ای عروس بگيرد كه جهيزيه خوبی به او بدهند. ما برای اين ازدواج خانه و لوازام منزل را تهيه می كنيم. به افراد منزل هم می آموزيم كه چه طور از اين لوازم استفاده كنند و وقتی همه چيز آماده شد كليد را تحويل می دهيم و می گوييم بفرماييد.

به عنوان پدر عروس می پرسم بهترين ازدواج، بايد چه شرايطی داشته باشد؟

به نظر من بهترين ازدواج ها زمانی صورت می گيرد كه بزرگ ترهای هر دو طرف راضی باشند.

اگر همسايه های اين خانواده در روابط فی مابين شان دخالت كنند چه موضعی اتخاذ می كنيد؟

. . . آقای وينر از پاسخگويی به اين سوال امتناع كرد. شايد او در اوضاع و احوال كنونی جهان حساسيت اين سوال را درك می كرد. بنابراين سعی نمود از كنار آن با سكوت بگذرد و از من خواست تا سوالاتم را ادامه بدهم. در حال حاضر شركت شل در طرح توسعه ميدان های نفتی سروش و نوروز طرف قرارداد شركت نفت فلات قاره است. سهم شل در اين قراردادهای بيع متقابل برای برداشت از مخازن 60 درصد است و مبلغ آن نيز 890 ميليون دلار تخمين زده شده كه قرار است تا پايان آذر ماه سال جاری توليد نفت از اين ميدان ها به 190 هزار بشكه در روز برسد. به گفته مدير عامل شركت نفت فلات قاره بناست ضريب برداشت از اين ميدان ها از 5 درصد به 35 درصد برسد.

آقای وينر! پروژه سروش و نوروز به كجا رسيد. آيا با جنگی كه در عراق اتفاق افتاد به موقع به پايان قرارداد می رسيد؟

در پروژه سروش و نوروز كه برای توسعه اين ميدان هاست ما يك همكاری بسيار عالی با شركت نفت داشتيم و در تمام زمينه ها به خصوص در تدارك قراردادها و اجرای پروژه بسيار راضی هستيم. اين دو ميدان قبلا هم توليد داشتند اما بسيار اندك. ما براساس قراردادی كه با شركت فلات قاره داريم تا پايان سال جاری ميلادی توليد اين ميدان ها را به 190 هزار بشكه در روز خواهيم رساند.

در حال حاضر از سروش و نوروز چه قدر برداشت می كنيد؟

ما هم اكنون 65 هزار بشكه توليد می كنيم اما قطعا به قرارداد می رسيم.

ساخت مجموعه LNG در عسلويه توسط شركت شل به كجا رسيد؟

هم در پروژه LNG و هم در پروژه L.T.G هم اكنون در حال مذاكره هستيم كه اميدوارم به نتايج مثبتی نيز دست يابيم.

اجرای پروژه SMBS در چه وضعيتی قرار دارد. گويا كار جدی روی آن هنوز شروع نشده است؟

SMBS يكی از تكنيكی ترين پروژه هاست. با توجه به پيچيدگی هايی كه دارد بررسی های فراوانی را می طلبد. ارزيابی اوليه اين پروژه تمام شده و الان نيز در مرحله تجاری هستيم. دو طرف در اين مرحله بايد متقاعد شوند كه اجرای اين پروژه به نفعشان است.

يعنی هنوز شما در اين مورد به نتيجه ای نرسيده ايد؟

پيشرفتمان بسيار عالی بوده است. طبيعتا ما مايليم در اين پروژه فعاليت كنيم اما بايد روی جزئيات به توافق برسيم. ما 48 سال است كه بدون توقف در ايران حضور داريم. كشور شما برای سرمايه گذاری كشور جالبی است. امكانات بسيار زيادی هم دارد. ما نيز حاضريم تكنولوژی عرضه كنيم و اين امكانات را توسعه دهيم. اميدوارم ازدواج موفقی داشته باشيم. گرچه پيش از شروع نمايشگاه هشتم شايعات بسياری مبنی بر عدم حضور شركت های انگليسی بر سر زبان ها بود اما هم شركت شل و هم ديگر شركت های اروپايی در نمايشگاه هشتم حضور داشتند و شل در همان روز نخست يك قرارداد 183 هزار دلاری با پژوهشگاه صنعت نفت برای امور پژوهشی و اكتشافی منعقد كرد تا ديگر هيچ حرف و حديثی نماند. در نمايشگاه هشتم علی رغم جنگ در عراق و اوضاع نامساعد منطقه 350 شركت خارجی و 550 شركت داخلی حضور يافتند. انگلستان، فرانسه، روسيه، ايتاليا، چين، آلمان، اتريش، ژاپن، كره جنوبی، نروژ، سوئد، هلند، كويت، قطر، كانادا، سوئيس، امارات متحده عربی و حتی چند شركت آمريكايی در كنار حضور گسترده شركت های ايرانی سالن های نمايشگاهی را پر كردند. مدير اين نمايشگاه علت حضور گسترده شركت های خارجی را بازار شيرين ايران و امنيت موجود در كشور می داند. وی به نكته جالبی اشاره می كند: «خيلی از شركت های آمريكايی كالاهايشان را از طرف شركت ديگری به نمايشگاه فرستاده اند. » با پايان يافتن عمليات اجرايی 10 طرح نفت، گاز و پتروشيمی در ميدان گازی پارس جنوبی، روزانه 20 ميليون دلار به درآمدهای ارزی كشور افزوده خواهد شد. » او در مصاحبه مطبوعاتی خود اعلام كرد: «وزارت نفت درصدد است در سال جاری هشت فاز جديد پارس جنوبی را به مناقصه بگذارد. » وی معتقد است نمايشگاه هشتم نسبت به سال گذشته 70 درصد رشد داشته و برای نمايشگاه نهم نيز برنامه های جديدی را مطرح می كند. «بنا داريم برای سال آينده از وزرای نفت كشورهای منطقه دعوت كنيم تا از نمايشگاه بازديد كنند. همين طور برای انعكاس هر چه بيشتر نمايشگاه در رسانه های خبری می خواهيم يك تور مطبوعاتی از خبرنگاران خارجی به ايران بياوريم. »

كدهای مراسم افتتاحيه

روبان هشتمين نمايشگاه بين المللی نفت، گاز و پتروشيمی عصر روز چهارشنبه 27 فروردين 82 به دست رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام بريده شد. وی پس از بازديد كوتاه از سالنی كه عمدتا شركت های داخلی حضور داشتند بلافاصله به سالن كنفرانس ميلاد آمد و در صندلی روبه روی جايگاه نشست تا پس از گزارش مدير نمايشگاه هشتم و سخنرانی وزير نفت، با سخنان خود رسما نمايشگاه را افتتاح كند. مقامات بسياری حضور داشتند. سفرای كشورهای خارجی و مديران عالی رتبه شركت های بين المللی نفتی همه و همه منتظر نشسته بودند، تا به سخنان هاشمی رفسنجانی در شرايط بسيار حساس منطقه و جنگی عراق كه بسياری آن را جنگ نفت تعبير می كردند گوش فرا دهند. رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام هم گويا فرصت را غنيمت شمرده و در افتتاحيه نمايشگاه نفت شركت كرده بود تا كدهای مورد نظر جمهوری اسلامی را به گوش كشورهای ديگر برساند. اشاره هايی كه در چنين شرايطی می تواند بسيار مهم ارزيابی شود و مورد توجه شركت های خارجی قرار گيرد. رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام، ايران را مطمئن ترين و مناسب ترين مركز صنايع نفت، گاز و پتروشيمی دانست. به نظر می رسد در شرايط بحرانی منطقه اين جمله تضمين كافی برای سرمايه گذاری های گسترده خارجی در صنايع نفت ايران ارزيابی شود. وی همچنين افزود: «اگر بخواهيم طبيعی ترين، كوتاه ترين و امن ترين مسير عبور لوله های نفت و گاز را بيابيم بايد آن را در ايران جست وجو كنيم. » آقای هاشمی رفسنجانی برای اثبات مدعای خود در خصوص امنيت كامل ايران برای سرمايه گذاری شركت های نفتی به اشاره يادآوری كوتاهی می كند: «جمهوری اسلامی ايران از لحاظ مسئوليت تامين امنيت منابع خود دارای تجربه گرانبهايی است و در اين زمينه امتحان خود را به خوبی پس داده است. دنيا بايد اين مسئوليت پذيری را درك كند. »

مقصود او حفظ امنيت تنگه هرمز و انتقال نفت علی رغم تهديدهای فراوان در دوران جنگ تحميلی است. اين تاكيد در شرايطی كه كشور همسايه دچار هرج ومرج شده و آينده منطقه در ابهام قرار گرفته است و شركت های نفتی نيز به دنبال جای امنی برای سرمايه گذاری هستند می تواند قابل تامل باشد. رئيس مجمع تشخيص مصلحت فرصت را غنيمت شمرده و گريزی نيز به اهداف لشكركشی آمريكا به عراق می زند. او به خوبی می داند به چه مسائلی در جمع مديران نفتی اشاره كند: «هيچ كس باور نمی كند كه آمريكا و انگليس برای مسائل انسانی، حقوق بشر، مبارزه با ديكتاتوری و نيز سلاح های كشتارجمعی به عراق حمله كرده باشند. چرا كه بيشترين سلاح های كشتارجمعی در اختيار رژيم صهيونيستی است و حقوق بشر در فلسطين نقض می شود و از سوی ديگر ديكتاتورها را خود استعمارگران خلق می كنند.» هاشمی رفسنجانی نمی تواند نگرانی خود را از شرايط جاری منطقه و بحران عراق پنهان كند. «شرايطی كه در حال حاضر در عراق حكمفرماست ثبات منطقه را برای مدت طولانی ناآرام خواهد كرد.» رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در سخنان خود يك پيش بينی می كند: «در آينده، منطقه خاورميانه، خليج فارس و دريای خزر بر محوريت نفت دارای چالش های فراوانی خواهد بود.» اين فراز از سخنان آقای هاشمی را می توان به حمايت از فعاليت های اخير وزارت نفت در عقد قراردادهای بيع متقابل و ايجاد فضا برای حضور گسترده شركت های خارجی از سوی مسئولان ارشد نظام تعبير كرد. رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در اين مراسم به شكل گيری شركت های پيمانكاری و مشاوره ای در زمينه نفت، گاز و پتروشيمی اشاره كرد و آنان را قابل اعتماد دانست.

وی تشكيل اين گونه شركت های پيمانكاری را در مقياس كشورهای جهان سوم ندانست. آيت الله هاشمی رفسنجانی از يك افق گسترده تر نيز سخن گفت. كارشناسان داخلی و خارجی به تجربه می دانند كه برای برنامه ريزی های آينده خود سخنان رئيس مجمع تشخيص مصلحت را بايد به طور جدی تجزيه و تحليل كنند. وی خواهان تبديل ايران به مركز بورس های اصلی صنايع نفت، گاز و پتروشيمی و چهارراه منابع انرژی در سطح جهان شد. هاشمی رفسنجانی نمايشگاه را خوب و پيشرفته ارزيابی كرد و از اينكه نتوانسته به خاطر جلسه بسيار مهمی كه با سران سه قوه دارد وقت بيشتری برای بازديد اختصاص دهد اظهار تاسف كرد و برای اينكه بيژن زنگنه را نيز مورد تفقد قرار دهد از گزارش وی در مراسم افتتاحيه ابراز خشنودی كرد. بلافاصله پس از ايراد سخنرانی، رئيس مجمع تشخيص مصلحت خارج شد تا در ارتباط مستقيمی كه شبكه خبر صدا و سيما تدارك ديده بود، شركت كند. هاشمی رفسنجانی 5 دقيقه در كنار خبرنگار شبكه خبر منتظر ماند اما آنتن شبكه در اختيارش قرار نگرفت و خبرنگار مجبور شد تا مصاحبه را ضبط كند. نكته مهمی كه پس از اتمام مصاحبه تلويزيونی مطرح كرد حمايت از انسجام اوپك بود. در شرايطی كه برخی معتقدند آمريكا در پی تصرف عراق با خروج اين كشور از اوپك به اين سازمان فشار خواهد آورد، آقای هاشمی رفسنجانی يك پيام ديگر فرستاد: «اوپك جای مناسبی است برای تعامل توليدكنندگان و مصرف كنندگان نفت و اگر اوپك تضعيف شود در درازمدت همه ضرر می كنند.»

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام فاصله سالن كنفرانس تا طبقه همكف را با آسانسور طی كرد و در مراسم افتتاحيه نمايشگاه پيش از سخنان آقای هاشمی رفسنجانی، وزير نفت سخنرانی كرد. بيژن نامدار زنگنه در اين مراسم استراتژی صنعت نفت در سال 82 را اين گونه طرح كرد: «سال 82 سال افزايش توليد نفت، گاز و پتروشيمی و نيز تقاضا برای تجهيزات و خدمات صنعتی در اين بخش است. » اين جمله وزير به معنای آن است كه در سال جاری ايران بازار گسترده ای را برای حضور شركت های داخلی و خارجی در زمينه انتقال دانش فنی و تجهيزات ايجاد خواهد كرد. زنگنه به 20 ميليارد دلار قرارداد در پنج سال اخير برای افزايش توليد نفت، گاز و مواد پتروشيمی اشاره كرد و قول داد علاوه بر 50 ميليون متر مكعب گازی كه سال گذشته در پارس جنوبی به بهره برداری رسيد امسال نيز 50 ميليون متر مكعب گاز از اين ميدان استحصال شود.

وی طرح هايی كه بناست در سال جاری افتتاح شود را چنين معرفی كرد: «فاز 1 پارس جنوبی و نيز ميدان تابناك و پالايشگاه وابسته به آن به نام پارسيان در جنوب استان فارس و طرح های عظيم پتروشيمی در منطقه ويژه بندر امام، طرح های MTBE، متانول سوم، آروماتيك سوم، پليمرهای مهندسی، بخش اعظم اولفين هفتم و طرح هايی در اراك، تبريز و بجنورد به اضافه دو كارخانه 1200 و 1300 ان. جی. ال كه حدود 40 هزار بشكه در روز خوراك جديد برای پتروشيمی بندر امام تامين می كند طرح هايی است كه در سال 82 مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت. » زنگنه درباره آخرين وضعيت فعاليت ايران در دومين ميدان گازی جهان گفت: «در سال جاری طرح توسعه فازهای 4 و 5 پارس جنوبی به اوج فعاليت خواهد رسيد و فعاليت فازهای ،6 7 و 8 اين ميدان به طور جدی در دريا و خشكی پيگيری می شود. همچنين امسال فعاليت احداث فازهای 9 و 10 نيز آغاز خواهد شد.» وزير نفت سهم ايران را در فازهای پارس جنوبی كمتر از 50 درصد ندانست و به مردم ايران قول حداقل 7 ميليارد دلار افزايش درآمد ساليانه را داد. «فقط 10 فاز از ميدان پارس جنوبی به طور مستقيم برای كشور در كمترين روش محاسبه حداقل در سال 7 ميليارد دلار درآمد ارزی ايجاد می كند. » سخنان زنگنه كه بسيار تند و سريع ايراد شد با اشاره به مناقصه، توسعه لايه نفتی پارس جنوبی و طرح جمع آوری گازهای همراه نفت از مناطق خارك و سيری به پايان رسيد. آنچه از سخنرانی های مراسم افتتاحيه استنباط شد اين بود كه مسئولان برای سرمايه گذاری های بيشتر در صنعت نفت، شركت های داخلی و به ويژه خارجی را ترغيب می كنند. برای مديران نفتی و كارشناسان خارجی و داخلی كه در مراسم شركت كرده بودند سخنرانی های مراسم افتتاحيه و نمايشگاه هشتم نفت، گاز و پتروشيمی شرايط به خصوصی داشت. به خوبی می توان بين اعلام استراتژی سال 82 وزير نفت در خصوص افزايش توليد و سخنان رئيس مجمع تشخيص مصلحت مبنی بر امن بودن ايران ارتباط معنايی برقرار كرد.

بازديد بی سابقه زنگنه

آنچه در اكثر بازديدهای وزير مطرح شد حمايت وی از مشاركت كمپانی های خارجی، داخلی و حضور در پروژه های مختلف بود. زنگنه علاوه بر بازديد از غرفه شركت های بزرگی چون توتال، استات اويل، بی پی، شل بی جی، لوك اويل، انی و... از شركت های كوچك تر خارجی شركت كننده در نمايشگاه نيز ديدن كرد. مهدی هاشمی، رئيس سازمان بهينه سازی و نعمت زاده مديرعامل شركت ملی پتروشيمی تا توانستند توضيحات لازم را به وزير ارائه كردند. در مابقی موارد هم آنجا كه لازم بود محمدتقی امانپور، مشاور وزير و مديرعامل شركت پشتيبانی، ساخت و تهيه كالای نفت تهران اطلاعات را در اختيار زنگنه قرار می داد. در اين سه روز خبرنگاران هر جا كه توانستند به دور زنگنه حلقه زدند و سوالات بی شماری از وی پرسيدند. چنان كه به نظر می رسد تا هفته های آينده مطلب نگفته ای باقی نمانده باشد. در روز دوم نمايشگاه اتفاق جالبی افتاد. بيژن نامدار زنگنه گرچه پرسش مرا در خصوص ميزان كاهش توليد اوپك به برگزاری اجلاس و مشورت با همكاران خود موكول كرد، اما در پاسخ به سوال يك خبرنگار خارجی گفت: جمله وزير توسط «اگر لازم باشد اوپك درباره كاهش توليد خود تصميم خواهد گرفت. » خبرنگاران همچنان در حال پرسش از وزير نفت بودند كه جمله وزير توسط تلفن همراه به مركز خبری در لندن مخابره شد. همين جمله كوتاه بلافاصله قيمت نفت را 28 سنت در بازارهای جهانی افزايش داد. زنگنه در خصوص بحران عراق و احتمال خروج اين كشور از اوپك گفت: «ماندن در اوپك به نفع عراق است و اگر اين كشور از اوپك خارج شود، هم به خودش هم به اعضای اوپك لطمه خواهد زد.» زنگنه منافع بلندمدت اوپك را با وجود احتمال خروج عراق مورد تهديد ارزيابی كرد. ولی در عين حال اوپك را از مقتدرترين سازمان های اقتصادی جهان سوم دانست و عزم كشورهای عضو را برای فعاليت قدرتمندانه اين سازمان يادآور شد.

وزير نفت درباره قراردادهای مشاركت شركت های خارجی در توليد گفت: «ما آمادگی چنين قراردادهايی را تنها در دريای خزر خواهيم داشت. » وی قراردادهای بيع متقابل را تجربه ای موفق دانست كه در سايه آن می توان با جذب منابع خارجی، منافع ملی را تامين كرد. وزير نفت در پاسخ به پرسشی در خصوص تاثير حضور آمريكا در منطقه بر سرمايه گذاری شركت های خارجی در كشور گفت: «اين حضور در سرمايه گذاری ها تاثير مشهودی نداشته است. » بيژن زنگنه خصوصی سازی را در وزارت نفت جدی توصيف كرد و افزود: «هم اكنون آماده واگذاری برخی پالايشگاه های كوچك به بخش خصوصی هستيم.» خبرنگاری از زنگنه پرسيد مديرعامل شركت ملی حفاری در مقابل خصوصی سازی اين شركت نظر منفی دارد نظر شما در اين باره چيست؟ زنگنه نيز با جديت گفت: «آنها اين نظر را دارند. اما نظر من اين است كه بايد اين شركت به بخش خصوصی واگذار شود. » وزير نفت چونان گذشته می بايست از پيمانكاران عمومی كه بارزترين نوع آن پتروپارس و پتروايران هستند حمايت كند. بنابراين از فرصت استفاده كرد: «ايجاد يك بازار پايدار رقابتی برای تامين تجهيزات مورد نياز نفت ضروری است. شركت های (EPC) بايد در ايران ايجاد و تقويت شود و ما در اين زمينه از پيمانكاران عمومی و بخش خصوصی حمايت می كنيم.» زنگنه از اين هم فراتر رفت و با اشاره به اينكه شركت های مشترك داخلی و خارجی و همكاری های مشترك آنها بايد تشويق شوند اظهار داشت: «ما بايد به بازار منطقه توجه بيشتری كنيم. » به نظر می رسد اگر بخش نظارتی حاكميت به اين فكر وزير نفت روی خوش تری نشان دهد رويای آقای وزير برای دستيابی به بازارهای منطقه با توجه به مزيت های نسبی فراوان در طولانی مدت دور از دسترس نباشد.

وزير نفت درباره پروژه های پايين دستی نفت نيز بر اين باور است كه سرمايه گذاران خارجی می توانند در اين بخش به طور مستقيم سرمايه گذاری نمايند. وی افزود: «خارجی ها می توانند به عنوان مالك در مديريت طرح ها نقش داشته باشند.» بيژن نامدار زنگنه درباره مبلغ قراردادهايی كه در سال جاری توسط وزارت نفت امضا می شود گفت: «امسال قرارداد عمليات اجرايی طرح های جديد به ارزش 15 ميليارد دلار در بخش های مختلف نفت، گاز و پتروشيمی منعقد می شود. » وی ميزان سرمايه گذاری در بخش های مختلف صنعت نفت را تاكنون 20 ميليارد دلار ذكر كرد و گفت: «از اين ميزان 8 ميليارد دلار هزينه شده كه حدود يك ميليارد دلار آن سهم پيمانكاران ايرانی و بخش های مهندسی داخلی بوده است.» از ميان پرسش های متفاوتی كه در سه روز حضور آقای وزير در نمايشگاه از سوی خبرنگاران طرح شد، علاوه بر پرسش های مربوط به اوضاع اوپك و وضعيت بازار نفت يك پرسش از اهميت زيادی برخوردار بود و آن در خصوص معرفی نامزد جديد ايران برای پست دبيركل اوپك بود. وی تاكيد كرد هادی نژادحسينيان را كه هم اكنون معاون بين المللی وزير است برای تصدی دبيركلی وزير اوپك نامزد كرده است. پس از اينكه در دوره گذشته كاظم پوراردبيلی با وجود اعتبار بين المللی اش نتوانست آرای لازم را برای دبيركلی اوپك كسب كند، اين بار نژادحسينيان كه زمانی هم در سازمان ملل نماينده ايران بوده شانس خود را آزمايش می كند. با توجه به اينكه براساس مقررات و قوانين اوپك انتصاب دبيركل بايد با اجماع و توافق همه اعضا باشد، معلوم نيست لابی قدرتمند خارج از اوپك چه قدر به نماينده ايران اجازه عرض اندام خواهد داد...

ادامه دارد


ترجمه غلامرضا رضايی نصير : در سال ،2003 خوزه ماريا ازنار، آخرين هشت سال نخست وزيری خود را در كاخ مونكلوا خواهد گذراند. اعلام بازنشستگی داوطلبانه وی در انتخابات آتی در مارس 2004 نبردی را برای جانشينی وی درون حزبش دامن خواهد زد. در تمام طول سال سه سوال مطرح خواهد شد. او پس از كناره گيری از كار دولتی چه خواهد كرد؟ آيا ديگر نخست وزيران مورد احترام مثل تونی بلر در انگلستان و جان هوارد در استراليا از روش او پيروی كرده و پيش از آنكه چرخ روزگار عليه آن ها بچرخد، از كار كناره خواهند گرفت؟ و اين كه چه كسی نخست وزير بعدی اسپانيا خواهد شد؟دو تاريخ مهم در سال 2003 وجود دارد كه آينده سياسی اسپانيا را رقم خواهد زد. در ماه مه انتخابات شهرداری برگزار خواهد شد و در ماه اكتبر دولت ايالت مهم كاتالونيا انتخاب می شود. اين واقعه يك بازنشستگی مهم ديگر را به همراه خواهد داشت. خوردی پوخول، ملی گرای كاتالونيايی كه به مدت 23 سال بر بارسلون حكم رانده است، از كار كناره گيری خواهد كرد.

كناره گيری اين دو شخصيت منفرد فرصتی برای حزب اپوزيسيون سوسياليست خواهد بود تا موقعيت خود را تحكيم بخشد. اين حزب تحت زعامت رودريگز زاپاترو، دبيركلش يك تغيير نسلی را از سر می گذراند و فهرست كانديداهايش را بازنويسی می كند. اين حزب برای كسب اداره كاتالونيا و بسياری از شهرداری های سراسر اسپانيا كه در حال حاضر در كنترل راست ها هستند، از شانس زيادی برخوردار است. اما برای حزب سوسياليست دشوار خواهد بود كه دولت ملی آينده را تشكيل دهد. در ضمن اين حزب حداقل در سال 2003 قادر نخواهد بود شهرداری مادريد را از حزب قدرتمند پارتيدو پوپولار (PP) بگيرد. در سال ،2003 اسپانيا در مقايسه با هر كشور ديگری در اروپا، اقتصادی مدرن و موفق جلوه خواهد كرد. اين كشور دنيای سرزنده ای از ادبيات و فيلم دارد. رابطه اش با آمريكای لاتين نيز به آن جلوه ای از انترناسيوناليسم می دهد كه شايد در اتحاديه اروپا فقط بريتانيا از آن برخوردار باشد. به علاوه ورود اسپانيا به سال 2003 همراه با جهشی بزرگ خواهد بود و اين كشور به خود خواهد باليد كه اين همه را فقط در عرض 27 سال پس از نابودی ديكتاتوری به دست آورده است. امكان اين وجود داشت كه اسپانيا نيز راه ايتاليا را در پيش بگيرد ـ گاهی اوقات رسوايی های مالی و روابط محفلی بين مردان اقتصاد و مردان سياست در اين كشور نيز به چشم می خورد ـ اما در مجموع، اين كشور از اين چاه اجتناب كرده است. ازنار رهبری تفرقه انگيز بوده است اما در عين حال سخت كوشی فوق العاده ای داشته است. در سال 2003 اقتصاد اسپانيا حدود 2/8 درصد رشد خواهد داشت كه از متوسط رشد اقتصادی اتحاديه اروپا بالاتر است. البته تورم و نرخ بيكاری هم در اين كشور، نسبت به متوسط اتحاديه اروپا بالاتر خواهد بود اما ديگر خبری از كسری بودجه به چشم نخواهد خورد و بدهی های آن نيز در حد معتدلی خواهد بود و همه اين ها مديون وزيری است كه سكان اقتصاد كشور را به دست داشته است، يعنی رودريگو راتو. هيچ بعيد نيست كه او يكی از رقبای قدرتمند برای جانشينی ازنار باشد.

اما دو مشكل اسپانيا را به دردسر خواهد انداخت: هيچ يك از اين دو مشكل تازه نيستند و بعيد می نمايد كه اسپانيا بتواند به زودی از شر آن ها خلاص شود. اولين و مهم ترين مشكل، از سرگيری عمليات تروريستی در منطقه باسك است. پنج سال پيش چنين به نظر می رسيد كه اين مشكل به راه حلی سياسی رسيده است. اما در سال 2001 بار ديگر خشونت از سر گرفته شد. در سال 2003 نيز به رغم ممنوع اعلام كردن باتاسونا، شاخه سياسی سازمان تروريستی ETA، خشونت ها ادامه خواهد يافت. اين ممنوعيت، هر چند عمل مطلوبی است، ممكن است اعمال محدوديت بر آزادی های دموكراتيك تلقی شود. اما اين ممنوعيت پشتيبانی دولت، اپوزيسيون سوسياليست، قوه قضاييه و افكار عمومی خارج از كشور باسك را با خود دارد. در داخل باسك، قضيه متفاوت است. نيمی از جامعه باسك طرفدار اتحاد منطقه با بقيه اسپانيا است، حال آنكه نيمی ديگر با اين مسئله مخالف است. تروريسم غيرمنطقی كه به هيچ وجه با جامعه مدرن اسپانيا همخوانی ندارد، همچنان ادامه خواهد داشت. مشكل دوم، مسئله همسايگان اسپانياست: مراكش و جبل الطارق. وضعيت نزديك به جنگ كه در سال 2002 با مراكش پيش آمد، يك مناقشه ارضی صرف بر سر جزاير لم يزرع نبود. دو كشور ارتباطات نزديكی با يكديگر دارند. صدها هزار مهاجر مراكشی در اسپانيا كار می كنند. بيش از 40 كارخانه نساجی اسپانيايی در مراكش فعاليت می كنند و لوله گاز از الجزاير به اتحاديه اروپا، از اين دو كشور می گذرد. بنابراين در سال ،2003 در تمام طول سال مشكلات بين مادريد و رباط ادامه خواهد داشت. گذشته از آن اسپانيا خواستار آن است كه بريتانيا مستعمره خود در جبل الطارق را به اين كشور واگذارد. در سال 2003 نيز مذاكرات در اين مورد ادامه خواهد داشت ولی به جايی نخواهد رسيد. تمام اين مشكلات روی ميز جانشين ازنار و احتمالا حتی جانشين او نيز قرار خواهد داشت. موضوع اينجا است كه بعضی مسائل راه حلی ندارند.


رودربايستی رئيس با معاون و وزير

گفته می شود كه رايزنی ها برای انتخاب رئيس كل بانك مركزی چند روزی است كه نهايی شده است و مشاركتی ها بر سر رياست مسعود نيلی به توافق نهايی رسيدند. شنيده شده كه نماينده رئيس جمهوری نيز گفت وگو و ديداری با مسعود نيلی داشته و رئيس جمهور نيز نسبت به ايشان تمايل پيدا كرده است. محمد ستاری فر رئيس سازمان مديريت و برنامه ريزی كشور نيز مشكلات گذشته خود را با نيلی حل شده اعلام كرد و يكی از كسانی است كه مصر است نيلی به رياست بانك مركزی گمارده شود. اما گره مشكل انتخاب نيلی در جای ديگری است. وزير اقتصاد و دارايی و دكتر عارف معاول اول رئيس جمهور از مخالفان جدی نيلی برای احراز اين پست قلمداد می شوند. از همين رو علی رغم پيش بينی هايی كه تا هفته پيش وجود داشت مبنی بر اينكه رئيس كل بانك مركزی معرفی خواهد شد، هنوز دولت به جمع بندی نهايی نرسيده است. براساس قانون موجود رئيس كل بانك مركزی را بايد وزير امور اقتصادی و دارايی پيشنهاد كند تا پس از تصويب تاييد رئيس جمهور و هيأت دولت بتواند به كار خود مشغول شود. شنيده شده كه تمايل وزير امور اقتصاد و دارايی و عارف معاون رئيس جمهور به دكتر شيبانی دبيركل فعلی بانك مركزی است. برخی از كارشناسان بر اين باورند كه اگر مسعود نيلی برگزيده شود احتمال گرايش بانك مركزی به استقلال بيشتر از دولت تقويت خواهد شد و در غير اين صورت، وزير اقتصاد سايه خود را بر بانك مركزی پررنگ تر خواهد كرد. عارف و شيبانی هر دو از اهالی يزد هستند.

نيروگاه هسته ای روسی برای اندونزی

روسيه برای اندونزی نيروگاه هسته ای متحرك احداث می كند. «World news» از راديو استراليا به نقل از «هتا راچاسا» وزير تحقيقات اندونزی ضمن اعلام اين مطلب افزود: «اندونزی پيشنهاد روسيه را مبنی بر احداث يك نيروگاه هسته ای 40 مگاواتی كه قابليت استفاده در بسياری از ايالات و مناطق را داشته باشد پذيرفته است.» وی افزود: «بهره گيری از اين نيروگاه قابل حركت می تواند كمبود يا بحران انرژی بسياری از مناطق در مواقع ضروری را جبران كند.»

افزايش توليد LNG در كارائيب

عمده صادركننده گاز مايع طبيعی به آمريكا، واحدهای توليدی خود را برای توليد سالانه 9/6 ميليون تن تقويت كرد. مجله تخصصی گاز و نفت نوشت: «كار ساخت واحد سوم نيروگاه «LNG » آتلانتيك با ظرفيت توليد سالانه 3/3 ميليون تن گاز مايع طبيعی به اتمام رسيد.» مدير عامل اين شركت كه در جنوب غربی ساحل «كارائيب» جزيره «ترينيداد» واقع است در گفت وگو با «Oil & Gas Journal » اعلام كرد: «واحد 3 آتلانتيك در هفته اول مه برای جبران افزايش تقاضای جهانی آغاز به كار می كند.» مقرر شده است، بخش اعظم «LNG » توليد شده در واحد 3 نيروگاه آتلانتيك به اسپانيا صادر شود. گفتنی است واحدهای يك، دو و سه نيروگاه آتلانتيك جمعا ظرفيت توليد سالانه 9/6 ميليون تن «LNG » را دارند و اين شركت در حال حاضر بزرگ ترين صادركننده گاز مايع طبيعی به آمريكا است.

نخستين قايق خورشيدی مالزی

نخستين قايق خورشيدی مالزی در آب های اين كشور به حركت در آمد. به گزارش «تايمز آن لاين» اين قايق در حال حاضر از ژاپن به سمت بندر «كلانگ» در حركت است و تا پايان ماه به اين بندر می رسد. برپايه اين گزارش، اين قايق بعد از رسيدن به اين بندر برای گسترش صنعت گردشگری مالزی در بزرگ ترين پارك ملی اين كشور مورد بهره برداری قرار خواهد گرفت. گفتنی است، اين قايق با انرژی خورشيد در تمام طول روز و با انرژی ذخيره شده از خورشيد تمام شب قابليت حركت داشته و هيچ نوعی آلايندگی در آب دريا و هوا ايجاد نمی كند.

سرمايه گذاری برای گاز عربستان

عربستان شركت های بزرگ نفتی چند مليتی را برای شركت در كنسرسيوم احداث 3 نيروگاه گازی پروژه «Ghawar » فرا خواند. لی ريموند، مديرعامل بزرگ ترين شركت نفتی جهان در گفت وگو با مجله «فوربس» در اين باره گفت: «اكسون موبيل بيشترين سرمايه را برای هزينه های ساخت اين 3 نيروگاه اختصاص می دهد.» رويترز نيز در اين باره گزارش داد: «اكسون موبيل و رويال داچ شل در راس سرمايه گذاران كنسرسيوم احداث 3 نيروگاه گازی پروژه «Ghawar » قرار دارند كه به همراه «كونوكوفيليپس» 15 ميليارد دلار برای اين پروژه سرمايه اختصاص می دهند.» گفتنی است، كل هزينه مورد نياز برای اتمام هزينه احداث نيروگاه های اين كنسرسيوم 25 ميليارد دلار خواهد بود.



پيشخوان  |  سياسی  | فرهنگی  | اجتماعی  | علمی  | اقتصادی  | ورزشی  |  آرشيو