موضوع سياست خارجی آمريكا، تنها مورد توجه مردم و دولت های خاورميانه ای نيست، بلكه بعد از فروپاشی شوروی و به خصوص پس از وقايع يازدهم سپتامبر، مورد توجه تمامی دولت های جهان است. اين توجه، دلايل بسيار روشنی دارد: تفاسير، جهان بينی، سياست ها و عملكرد دولت آمريكا بر همه كشورها اثرات قابل توجهی به جای می گذارد. تصميم گيری های دولت بوش در قبال مسايل تجارت جهانی، عرضه نفت، سازمان های بين المللی و بودجه نظامی، بعضا اولويت های كشورها را مشخص كرده، حتی موجب جابه جايی در تخصيص منابع و تنظيم برنامه ها می شود...

«آن ها می دانسته اند به دنبال چه می گردند چون از قبل سفارش گرفته بودند. » اين جمله را مجله نيوزويك در مقاله ای با عنوان «آيا دزدهای عتيقه در بغداد آماده اند؟» نوشته و در ادامه آورده است از بررسی های انجام شده در موزه بغداد چنين بر می آيد كه غارت اين موزه يك اتفاق ساده نبوده است. به نظر دكتر دونی جورج رئيس موزه بغداد آن ها می دانستند دنبال چه می گردند. چرا كه به گفته وی آن ها ـ دزدان موزه بغداد ـ لوح يادبود آشور شلمان نصر را ناديده گرفته و از كنار آن گذشته اند. چرا كه می دانسته اند كه آن يك نسخه كپی شده از روی نسخه اصلی است كه در موزه بريتانيا نگهداری می شود...

بيژن نامدار زنگنه، وزير نفت، به هنگام بازديد از هشتمين نمايشگاه نفت، گاز، پتروشيمی وقتی به غرفه كمپانی هلندی ـ انگليسی «شل» رسيد در پاسخ به سخنان روبرت وينر، مديرعامل بخش ايران شركت نفتی شل مبنی بر آمادگی اين شركت برای سرمايه گذاری بيشتر در ايران گفت: «ما مثل پدر داماديم و شما مثل پدر عروس. » بعد هم روبرت وينر به نشانه دريافت پيام ظريف وزير لبخندی زد و زنگنه نيز در دومين روز حضورش مشغول بازديد از ساير غرفه های نمايشگاه شد. اين جمله كوتاه گرچه توجه كسی را جلب نكرد اما قطعا حامل پيام مهمی بود...

روزنامه زوددويچه سايتونگ آلمان در وصف كلاوس تاپ مولر سرمربی سابق باير لوركوزن می نويسد: تاپ مولر سيزيف عصر ما بود. او مثل سيزيف سنگ عظيمی را از كوه بالا برد، اما در چند قدمی قله، سنگينی سنگ بر او غلبه كرد و مجددا به سمت پايان سرازير شد. كلاوس تاپ مولر هيچ گاه چيزی نبرده است، هميشه در چند قدمی پيروزی بود، پيش از آنكه همه چيز سرازير شود، همانند سنگ سيزيف. اما تنها انسان هايی كه فكر نمی كنند، او را يك مربی كوچك و ضعيف می دانند. چون او تنها مربی ای است كه حداقل به طور موقت تيمی را می سازد كه هوادارانش را به رويا فرو می برد. همين روزنامه نتيجه می گيرد كه عصر تاپ مولر با يك شكست شخصی به پايان رسيد، يك مربی سمپاتيك كه با ظهورش شور و شوق زيادی را در ميان فوتبال دوستان سراسر جهان ايجاد كرد...