|
زهرا ابراهيمی: به نظر می رسيد تجربه جنگ آمريكا عليه عراق كه در آخرين روز اسفند ماه سال 81 آغاز و در تمام طول مدت تعطيلات نوروزی ايران ادامه داشت و پس از سه هفته پايان يافت، نقش ترديدناپذير مردم در دفاع يا عدم دفاع از حاكميت مستقر در يك كشور را به اثبات رسانده باشد. انتظار اين بود كه جناح های سياسی كشور به ويژه محافظه كاران به اين نكته مهم به ويژه در شرايط حساس كنونی و تهديدات خارجی عليه كشورهای منطقه از جمله ايران در سال جديد توجه كنند و به آنچه كه خواست مردم نام دارد تن داده و تجديد نظر اساسی در خط مشی گذشته خود بنمايند. اما آنچه كه در جلسه علنی روز سه شنبه بيست و چهارم فروردين ماه رخ داد و نخستين برخورد جناح محافظه كار با اصلاح طلبان در سال جديد بود نشان داد كه ظاهرا تصميمی در جهت رفع نواقص گذشته و جذب افكار عمومی ندارند و احتمالا جريان اصلاح طلبی در آينده نيز سرنوشت بهتری نسبت به گذشته نخواهد داشت.
كسانی كه از دوم خرداد سال 76 تلاش بی وقفه ای را برای تضعيف تنها پايگاه قدرت اصلاح طلبان يعنی مردم و افكار عمومی آغاز كرده بودند پس از انتخابات شوراها، نتيجه تلاش های خود را در كاهش محبوبيت و نااميدی از اصلاح طلبان ديدند هر چند كه ظاهرا برای آن ها مهم نبوده و نيست كه اگر جناح اصلاح طلب نظام پايگاه خود را در ميان مردم از دست بدهد چه جريانی جايگزين آن ها خواهد شد. بعيد است كه جناح محافظه كار بتواند ادعا كند كه توانسته نظر مردم را به خود جلب كند. برخورد محافظه كاران با اصلاح طلبان زمانی آغاز شد كه گزارش كميسيون اصل 90 مجلس در مورد پرونده شكايت ابراهيم يزدی از دستگاه قضايی، در دستور كار قرار گرفت. كميسيون اصل 90 گزارش ديگری را نيز پيش از گزارش مربوط به ابراهيم يزدی، به تصويب رسانده و به هيات رئيسه فرستاده بود تا طبق آيين نامه، خارج از نوبت در دستور كار جلسه علنی قرار گيرد. اين گزارش مربوط به پرونده شكايتی هاشم آقاجری از قوه قضاييه بود. يك بار اين گزارش در نخستين هفته پس از تعطيلات عيد نوروز در دستور كار مجلس قرار گرفت ولی هيچ گاه خوانده نشد، در هفته بعد اساسا اين دستور حذف شد. پس از حذف اين گزارش، گزارش مربوط به ابراهيم يزدی آماده شد و به هيات رئيسه ارسال گرديد تا اقدام متقضی در خصوص آن انجام شود. در نخستين جلسه علنی كه در هفته آخر فروردين ماه تشكيل شد علی شكوری راد نماينده تهران كه جزو نمايندگانی نيست كه دائما تذكر می دهند، برخاست و اجازه گرفت تا طبق قانون وظايف هيات رئيسه را متذكر شود. او با اشاره به ماده 116 آيين نامه داخلی به هيات رئيسه يادآوری كرد كه آن ها وظيفه دارند گزارش های آماده شده كميسيون اصل 90 را خارج از نوبت در دستور كار قرار دهند تا خوانده شود. شكوری راد در توجيه علت گنجاندن چنين ماده ای در آيين نامه از سوی قانونگذار، گفت كه چون شأن كميسيون اصل 90 شأن مجلس است و اين كميسيون از سوی كل نمايندگان وظيفه اجرای اصل 90 قانون اساسی در پيگيری شكايات شهروندان از طرز كار قوای سه گانه كشور را دارد لذا مصوبات و گزارش های آماده شده آن از اين شكايات به دليل ارتباط با حقوق عامه مردم خارج از نوبت بايد خوانده و به اطلاع عموم رسانده شود.
وی آن گاه به گزارش مربوط به شكايت هاشم آقاجری اشاره كرد كه در دستور كار قرار داشته ولی حذف شده است. مهدی كروبی كه رياست جلسه آن روز را بر عهده داشت، گفت كه علت خارج كردن اين گزارش از دستور كار مجلس در نظر گرفتن مصلحت شخص هاشم آقاجری بوده است. كروبی در آن جلسه نگفت كه چه مصالحی باعث خارج شدن گزارش از دستور كار شده است ولی بعد از جلسه نمايندگان گفتند كه مذاكراتی برای انتقال هاشم آقاجری از زندان همدان به تهران در جريان است و نخواندن گزارش امتيازی برای دستگاه قضايی بود تا آنان با اين انتقال موافقت كنند. ظاهرا نظر خانواده آقاجری هم با اين تصميم موافق بوده است. بلافاصله بعد از پايان اين جلسه، اطلاعيه ای از سوی اداره قوانين مجلس بر روی برد نصب شد مبنی بر اين كه دو گزارش مربوط به هاشم آقاجری و ابراهيم يزدی در دستور كار اين هفته مجلس قرار داشته ولی به اشتباه چاپ نشده است. كروبی هنوز سفر خوزستان خود را آغاز نكرده بود كه اين اطلاعيه بر ديوار مجلس نصب شد. روز سه شنبه بيست و ششم فروردين ماه پس از پايان نطق های قبل از دستور بهزاد نبوی كه جانشين كروبی شده بود اعلام كرد كه گزارش كميسيون اصل 90 در خصوص شكايت ابراهيم يزدی از قوه قضاييه خوانده شود. علی شكوری راد عضو كميسيون اصل 90 مجددا تذكر داد و گفت كه گزارش مربوط به هاشم آقاجری مقدم بر گزارش ابراهيم يزدی است و لذا طبق آيين نامه اول آن گزارش بايد خوانده شود. بهزاد نبوی گفت كه فرقی نمی كند و گزارش بعدی در جلسات بعد خوانده می شود. او به گونه ای برخورد كرد كه شكوری راد تذكر درست خود را ادامه ندهد، ظاهرا هنوز بر سر خواندن گزارش آقاجری توافق نشده بود و مصلحت وی ايجاب می كرد كه خواندن آن به تعويق افتد. بهزاد نبوی آن گاه طبق معمول از مخبر كميسيون اصل 90 خواست تا پشت تريبون آمده و گزارش را بخواند اما مخبر در جلسه نبود، او به بيرون رفته بود، مشخص بود كه داود حسن زادگان قصد ندارد عامل خواندن گزارشی شود كه به نفع نهضت آزادی است. او در انتخابات شوراها به عنوان عضو هيات مركزی نظارت بر انتخابات، يك بار نشان داده بود كه حاضر به قبول صلاحيت اعضای اين گروه برای شركت در انتخابات نيست و بر سر اين نظر خود از سمت عضويت در هيات مركزی نظارت هم استعفا كرده بود.
معمولا وقتی مخبر كميسيون در جلسه حاضر نباشد از نايب رئيس و يا يكی ديگر از اعضای هيات رئيسه كميسيون دعوت می كنند كه گزارش را بخواند در اين مواقع رئيس كميسيون تنها كسی است كه برای خواندن گزارش پشت تريبون دعوت نمی شود. اما تركيب اعضای هيات رئيسه كميسيون به گونه ای بود كه هيچ يك از اعضای آن حاضر به خواندن گزارش نبودند. «محمدعلی شيخ» نايب رئيس اول هميشه از اتخاذ مواضع سياسی پرهيز می كند، «سيد حاجی محمد موحد» نايب رئيس دوم از جناح اقليت است، «رجب رحمانی» منشی اول نيز عضو فراكسيون اقليت است و طبيعی است كه هيچ كدام گزارش مزبور را نخوانند. «غلامعلی كوهساری» نماينده جوانی كه به تازگی به جای برادر فقيدش كه در حادثه سقوط هواپيمای وزير راه و ترابری در استان گلستان جان باخت به مجلس آمده است، جوان تر از آن بود كه بتواند عامل خواندن گزارشی در خصوص نهضت آزادی شود. در نتيجه، «حسين انصاری راد» رئيس كميسيون اصل 90 كه معتقد است «گروه نهضت آزادی مسالمت جو، قانونگرا، متدين و خدمتگزار است»، برخاست و پشت تريبون مجلس رفت تا گزارش را بخواند. در همين اثنا بهزاد نبوی با تعلل هايی نشان داد كه ترجيح می دهد «سيد محمد رضا خاتمی» در زمان قرائت گزارش رياست جلسه را بر عهده گيرد، رضا خاتمی مسلط به آيين نامه داخلی است و هميشه جلسات مجلس در زمان رياست او دارای نظم خاص و پيشرفت در بررسی دستور جلسات است. بهزاد نبوی كه شخصيتی فعال و قوی در انجام لابی های سياسی پشت پرده دارد، قادر نيست در برابر مخالفان موضع قاطعی بگيرد. در حالی كه رضا خاتمی شخصيتی «برش دار» بوده گاه موجب نارضايتی نمايندگان را فراهم می كند. هر چند كه ناظران بر جلسات علنی به ويژه خبرنگاران كه هر روز بايد مذاكرات مجلس را پيگيری كنند مطمئن هستند كه رضا خاتمی قادر به جمع كردن حوادثی است كه در مجلس رخ می دهد.
بهزاد نبوی تا آمدن رضا خاتمی به جلسه علنی، اجازه داد «موسی قربانی»، از اعضای شاخص جناح اقليت مجلس، تذكر قانونی خود را در مورد گزارش مزبور بدهد. قربانی گفت كه براساس اصل 90 قانون اساسی و ماده 116 آيين نامه داخلی، گزارش های كميسيون اصل 90 در صورتی قابل ارائه به جلسه علنی هستند كه محتوای آن مربوط به عموم مردم باشد در حالی كه گزارش اخير شخصی بوده و شكايت يك نفر از يك حكم دادگاه است. بهزاد نبوی تذكر قربانی را وارد ندانست و گفت: «محتوای گزارش از مصاديق نقض حقوق و آزادی های فردی و اجتماعی است و نقض اين حقوق هم اثر عمومی دارد. » پس از پايان اين تذكر، نبوی جلسه را به خاتمی واگذار كرد و خود بيرون رفت. حسين انصاری راد شروع به خواندن گزارش كرد: «آقای دكتر ابراهيم يزدی به عنوان «دبير كل نهضت آزادی» طی شكوائيه شماره 1797 مورخ 81/6/14 نسبت به مفاد دادنامه بدوی مورخ 81/2/26 صادره از شعبه محترم 21 دادگاه انقلاب اسلامی تهران در محكوميت 41 نفر از وابستگان رسمی و غيررسمی «نهضت آزادی» و عدم حضور هيات منصفه مصادره اموال موسساتی كه طرف شكايت در پرونده نبوده اند، ضبط اموال برخی از اشخاص و غيرمستند بودن رای صادره و. . . اعلام شكايت نموده و درخواست رسيدگی كرده است و متعاقب دعوت كميسيون نامبرده و آقايان خسرو منصوريان، سيد عليرضاهندی، محمد توسلی، هاشم صباغيان و سيدمحمد علی دادخواه وكيل تعدادی از متهمين در جلسه مورخ...»
پس از خواندن اسامی اعضای نهضت آزادی بود كه به ناگاه نماينده سلسله و دلفان همان طور كه عليه گزارش كميسيون فرياد می زد به سوی تريبون رفت، پس از او عبدالرحيم بهاروند نماينده خرم آباد آمد، او گزارش را از زيردست انصاری راد كشيد و آن را پاره كرد. بلافاصله رضا خاتمی رئيس جلسه، نسخه ديگری از گزارش را به انصاری راد داد. وی هم دوباره بدون توجه به داد و فريادهای نمايندگان جناح اقليت شروع به خواندن كرد، انگار فقط می خواست مردم از راديوی مجلس گزارش را بشنوند. ادامه كار انصاری راد خشم محمدی را افزايش داد و او هم همانند بهاروند نزديك تريبون آمد و گزارش را از زير دست انصاری راد گرفت و پاره كرد. بلافاصله جبارزاده منشی هيات رئيسه گزارش ديگری را به انصاری راد داد، در اين لحظات جلسه به هم ريخته بود، عده ای دور حداد عادل جمع شدند تا در مورد عكس العملی كه جناح اقليت بايد از خود نشان دهد بحث كنند. حداد عادل، علاءالدين بروجردی و احمد ناطق نوری اعضای هيات رئيسه فراكسيون اقليت سريعا جلسه تشكيل دادند. گمان ها بر اين بود كه بحث خروج از جلسه و آبستراكسيون مطرح است، هنوز جلوی تريبون درگيری و داد و فرياد بود، عده ای از نمايندگان خود را جلوی تريبون رسانده و ديواری درست كردند تا ديگر كسی نتواند گزارش را پاره كند. رضا خاتمی هم از نمايندگانی كه نظم جلسه را بر هم زده بودند می خواست كه سر جای خود بنشينند و بگذارند هيات رئيسه به قانون عمل كند. او گفت كه نمی تواند براساس سليقه مخالفين عمل كند و از آن ها خواست كه اگر نمی خواهند گزارش را بشنوند، جلسه را ترك كنند. خاتمی تهديد كرد كه اگر بر هم زدن نظم جلسه ادامه يابد نمايندگان را توبيخ خواهد كرد. انصاری راد مجددا شروع به خواندن كرد، قربانی درخواست دادن تذكر كرد، خاتمی به او اجازه تذكر داد و هر چه به انصاری راد گفت كه خواندن گزارش را متوقف كند او در اين شلوغی همان طور ادامه می داد. خاتمی بالاخره فرياد زد و گفت: «آقای انصاری راد صبر كنيد. » «مرتضی شيرزادی» نماينده گيلانغرب هم در همين اثنا شروع به دادن «شعار مرگ بر نهضت آزادی» كرد. قربانی نماينده قائنات كه در بين اعضای جناح اقليت، معمولا استدلال های قانونی محكم تری را در تذكرات خود بيان می كند پس از اين كه ديد تذكر اوليه اش مورد قبول رئيس جلسه قرار نگرفت، گفت: «قوای سه گانه كشور زير نظر ولايت مطلقه امر و امامت امت اداره می شوند و همه می دانند كه حضرت امام طی حكم صريحی در پاسخ وزير كشور وقت (علی اكبر محتشمی) فرمودند كه نهضت آزادی نبايد رسميت يابد. مشروح آن نامه را هم همه شنيده اند، در حالی كه اكنون از تريبون رسمی مجلس شورای اسلامی برخلاف نظر صريح حضرت امام، در حال دادن مشروعيت و رسميت به نهضت آزادی هستند. » قربانی گزارش كميسيون اصل 90 را موجب وهن مجلس و خلاف اصل 57 قانون اساسی دانست.
رضا خاتمی هم اخطار دوم او را وارد ندانست و گفت كه كميسيون تنها يك حكم دستگاه قضايی را بررسی كرده و در مورد موافقت يا مخالفت اين حكم با قوانين عادی كشور نظر داده است. نايب رئيس مجلس كه تلاش جناح اقليت را برای غيرقانونی بودن قرائت گزارش به دليل محتوای شخصی آن، مشاهده كرد، گفت: «اگر بخواهم در اين مورد (عمومی بودن محتوای گزارش) از مجلس رای بگيرم كه وضع بدتر می شود»، خاتمی گفت كه در زمان امام هم اجازه ندادند يك نفر از اين ها (اعضای نهضت آزادی) به زندان بيفتد. وی از نمايندگان جناح اقليت خواست تا خواندن گزارش را تحمل كنند، «احمد ناطق نوری» نايب رئيس فراكسيون اقليت نيز برخاست و تذكر داد. تذكر او در مورد «عمومی نبودن محتوای گزارش» بود. رضا خاتمی خواست تا ميكروفن ناطق نوری كماكان بازگذاشته شود تا وی بتواند به سوال های او جواب دهد. خاتمی پرسيد: «چه كسی بايد تشخيص دهد كه موضوع گزارش مربوط به عموم است يا خصوصی است؟» احمد ناطق نوری پاسخ داد: «مجلس، زيرا تفسير قوانين عادی با مجلس است نه هيات رئيسه. » رضا خاتمی در پاسخ وی گفت: «روال كار تاكنون اين گونه بوده كه كميسيون و هيات رئيسه مسئول تشخيص اين امر بوده اند ولی اگر شما صلاح می دانيد من از كل مجلس رای گيری كنم. » احمد ناطق نوری كه مطمئن بود اگر رای گيری شود اكثريت مجلس، خواندن گزارش را قانونی خواهند دانست، گفت: «اگر ابهامی داريد بايد رفع ابهام كنيد. در حالی كه در اين مورد كاملا مشخص است كه گزارش نبايد خوانده شود. » خاتمی تذكر ناطق نوری را وارد ندانست و به انصاری راد گفت كه به خواندن گزارش ادامه دهد. در حالی كه تشنج همچنان ادامه داشت، «رسول مهرپرور» نماينده درگز در اعتراض به عملكرد محمدی نماينده سلسله و دلفان با او درگير شد.
«ابوالفضل شكوری» نماينده زنجان نيز به نزد «علاءالدين بروجردی» رفت و نسبت به عملكرد جناح اقليت اعتراض كرد، «محمد شاهرخی» نماينده پل دختر كه عضو جناح اقليت است خطاب به رضا خاتمی گفت: «پس از بنی صدر هم حمايت كنيد!» در اين اثنا، جلسه فوق العاده و فوری فراكسيون اقليت هم تمام شده و تصميم آنها اين بود كه جلسه را ترك نكنند. به نظر می رسيد از نظر قانونی و حقوقی هيچ دليلی برای نخواندن گزارش كميسيون اصل 90 وجود نداشت. بالاخره مجلس آرام شد و انصاری راد سريعا اقدام به خواندن متن كامل گزارش كرد. پس از پايان يافتن گزارش 13 صفحه ای كميسيون اصل 90 تذكرات نمايندگان مخالف ادامه يافت. «داود حسن زادگان» مخبر كميسيون اصل 90 كه حاضر نشد گزارش را بخواند در تذكر خود يك بار ديگر موضوع مقدم بودن گزارش «هاشم آقاجری» را مطرح كرد و گفت كه «قرار بوده اين گزارش خوانده شود نه گزارش ابراهيم يزدی.»«رجب رحمانی» نماينده تاكستان و عضو فراكسيون اقليت نيز تذكر حسن زادگان را تكرار كرد و گفت كه گزارش آقاجری مقدم بوده است. پس از پايان جلسه علنی، خبرنگاران به سراغ «غلامعلی حداد عادل» رئيس فراكسيون اقليت رفتند تا موضع وی را جويا شوند. وی عكس العمل دوستان خود را «طبيعی» خواند و توضيح داد: «با نظری كه امام در مورد نهضت آزادی داشتند، چنين واكنشی طبيعی بود. » وی پاره كردن گزارش را «تصميم فراكسيونی» ندانست. اين در حالی بود كه رسول مهرپرور اقدامات اعضای فراكسيون اقليت را به تصميم رئيس فراكسيون منتسب كرد و گفت كه نمايندگان برای انجام اقدامات خود از وی اجازه گرفتند. محمدی كه از عناصر اصلی بروز تشنج در مجلس بود وقتی از زبان خبرنگاران شنيد كه مهرپرور چه گفته است، پاسخ داد: «... صد تا هم ... كه چنين حرف هايی را زده است. ما می دانيم كه انصاری راد طرفدار بنی صدر بوده و كارنامه اش برای همه ما روشن است».
«ناصر قوامی» رئيس كميسيون قضايی مجلس پس از شنيدن اين جملات محمدی گفت: «آن هايی كه از بنی صدر حمايت كرده و عليه رهبری، هاشمی رفسنجانی و شهيد بهشتی سخنرانی می كردند امروز از طرفداران داغ ولايت شده اند. در حالی كه نوار آن سخنانشان هم موجود است. » حسين انصاری راد رئيس كميسيون هم پس از پايان جلسه به خبرنگاران گفت كه در شرايط بحرانی كنونی بيش از هر زمان ديگر به وحدت ملی نياز داريم و گروه نهضت آزادی كه به تقوا، ديانت و حساسيت در مورد مصالح كشور پای بند هستند اولی تر از هر گروه ديگری برای دخالت در سرنوشت كشور هستند. و اما «طلايی نيك» نماينده بهار و كبودر آهنگ كه از دوستان نزديك «محسن رضايی» است و هميشه سعی می كند حد وسط را رعايت كند، اقدام هيات رئيسه در گنجاندن گزارش كميسيون اصل 90 را در دستور هفتگی مجلس، «نشان دهنده سوءتدبير و يا داشتن مقاصد خاص» عنوان كرد و گفت: «تغيير دستور مجلس صرف نظر از اشكالات قانونی، نشان داد كه هيات رئيسه در نقش تدابير حاكميتی نظام، مسئوليت خود را به طور شايسته انجام نمی دهد. » نماينده شاخص ديگری كه از اعضای مجمع روحانيون و افراد نزديك به رئيس مجلس نيز هست، به شدت از عملكرد هيات رئيسه در خواندن گزارش كميسيون اصل 90 انتقاد كرد و گفت كه هيات رئيسه در غياب كروبی سوءاستفاده كرده و گزارش را در دستور كار قرار داده است. اين نماينده با اطمينان گفت كه «اگر كروبی بود قطعا نمی گذاشت گزارش خوانده شود. » اين نماينده عضو فراكسيون جبهه دوم خرداد به اين سوال های خبرنگاران پاسخ نداد كه «چرا وقتی شرايط سياسی به ويژه در رابطه با سياست خارجی حساس می شود همه تنها از اصلاح طلبان انتظار درك اين شرايط و كوتاه آمدن از خواست هايشان را دارند؟ چرا جناح اقليت مجلس شرايط بحرانی را در نظر نگرفت و حاضر نشد خواندن يك گزارش 15 دقيقه ای قانونی را تحمل كند؟»
موضوع گزارش تا روزهای بعد هم ادامه يافت. روز بعد از قرائت گزارش، نهضت آزادی با صدور بيانيه ای از گزارش كميسيون اصل 90 تشكر كرد و اقدامات كميسيون اصل 90 در رسيدگی به شكايات افراد را يكی از «درخشان ترين برگ های كارنامه مجلس ششم» معرفی و آن را «مايه افتخار» دانست. در اين نامه نهضت آزادی مدعی شد كه نامه تاريخی حضرت امام در پاسخ به نامه حجت الاسلام علی اكبر محتشمی پور وزير كشور دولت مهندس موسوی به دست خط مرحوم «سيداحمد خمينی» بوده و امام آن را ننوشته است. نهضت آزادی خواستار موضع گيری محتشمی در اين مورد شده بود، اما محتشمی در برابر سوال های خبرنگاران راجع به اين موضوع سكوت كرد و حرفی نزد، اگرچه وی هيچ گاه از موضع گيری عليه نهضت آزادی ابا نكرده بود ولی اين بار سكوت كرد. در هفته اول ارديبهشت ماه هيأت رئيسه مجلس، گزارش كميسيون اصل 90 در مورد هاشم آقاجری را كه از نظر محتوا و لحن بسيار تندتر از گزارش مربوط به ابراهيم يزدی بود، در دستور كار قرار داد. اما همان طور كه انتظار می رفت مهدی كروبی از قرائت گزارش در جلسه علنی جلوگيری كرد. او برای ختم غائله رئيس كميسيون اصل 90 را به دفتر خود دعوت كرد و از او خواست تا از «خير اين گزارش» بگذرد. ظاهرا به كروبی رسانده شده بود كه اگر اين گزارش خوانده شود، جناح اقليت عكس العمل شديدتری نسبت به قبل نشان خواهد داد. انصاری راد تبعيض در اجرای قانون را نپذيرفت و بر خواندن گزارش آقاجری اصرار كرد. انصاری راد با اينكه تحت فشارهای سياسی از سوی جناح مقابل قرار گرفت و حتی فرزندش متهم شد كه اعمال خلاف قانون انجام داده است، از مواضع خود دفاع نمود و گفت: هيچ ارتباط تشكيلاتی و گروهی با نهضت آزادی ندارد و فقط در جلسات سخنرانی و يا مراسم ترحيم فوت شدگان آنها شركت می كند زيرا اين گروه و اعضای آن به ويژه مهندس بازرگان و دكتر سحابی را از بهترين مسلمانان و خدمتگزاران مملكت می داند. انصاری راد تأكيد كرد كه محتوای گزارش به نفع يا عليه هركس باشد، مصوبه كميسيون بوده و بايد خوانده شود. او وجود تقاضا از سوی آقاجری برای خواندن يا نخواندن گزارش را رد كرد و گفت: «بيش از دو ماه است كه گزارش به هيأت رئيسه داده شده ولی از خواندن آن جلوگيری می شود و اين به معنای نقض قانون می باشد. » مهدی كروبی هم در پاسخ به سوال های خبرنگاران بر «مصلحت» نخواندن گزارش آقاجری تأكيد كرد. وی گفت: «در اين مورد پافشاری نخواهم كرد.»
كروبی موضوع سوءاستفاده از غيبت خود توسط ساير اعضای هيأت رئيسه و خواندن گزارش مربوط به ابراهيم يزدی را رد كرد و گفت: «آنها مسئوليت دارند و كارشان طبيعی و قانونی است. » شيخ قدرت عليخانی كه وابسته به فراكسيون مجمع روحانيون مبارز بوده نيز در سخنرانی پيش از دستور خود تهديد كرد كه اگر گزارش آقاجری خوانده شود، او نامه عباس عبدی را كه از زندان برای دوستانش نوشته از پشت تريبون مجلس خواهد خواند. رضا خاتمی كه رياست جلسه را به عهده داشت از وی خواست كه به هنگام خواندن نامه بگويد آن را از چه طريقی به دست آورده و عبدی در چه شرايطی آن را نوشته است. عليخانی روز يكشنبه 31 فروردين ماه با درآوردن نامه ای از جيب خود گفت كه آن را آماده كرده تا به محض خواندن گزارش آقاجری او هم نامه عبدی را بخواند. در آخرين هفته فروردين ماه نيز گزارش آقاجری خوانده نشد، بايد منتظر ماند و سرنوشت آن را در آينده ديد. | 
