از سياست خارجی ايران چه می توان گفت؟ سخنگوی وزارت امور خارجه می گويد اين مقوله ای جذاب است و خيلی ها علاقه دارند درباره آن سخن بگويند پس دستاوردها گاه ناديده گرفته می شود. منتقدان نيز كه غالبا در درون حاكميت نقش و مسئوليتی دارند يا داشته اند بعضا همه چيز را ناديده می گيرند و ديپلماسی ايران معلق ميان تمايلات جناحی می شود؛ در نتيجه می توان انتقاد از سياست خارجی را محكوم كرد كه ديدگاه جناحی دارد و نه كارشناسی. از ديگرسو محدوديت و معذوريت های دستگاه ديپلماسی ايران چنان است كه اگر منصفانه به آن نگاه شود جای انتقادی باقی نمی ماند. در اين فضا چه می توان كرد؟ به سراغ مسئولان ديپلماسی می رويد از محدوديت ها می گويند و راهكار می خواهند، از كارشناسان و منتقدان می پرسيد به گله و شكايت بسنده می كنند. محسن امين زاده معاون وزارت خارجه در امور آسيا اقيانوسيه سعی می كند با پذيرش انتقادها به دفاع از عملكرد وزارتخانه ای بپردازد كه از طرف شخص رئيس جمهور در آن ماموريت يافته است. در فضايی كه موضوع ارتباط ايران و آمريكا بحث روز محافل و رسانه های خارج از ايران است. امين زاده از امكان گفت وگو با آمريكا سخن می گويد.

مجموعه كتابخانه ادبيات فارسی، پس از ديوان غزليات حافظ و غزليات سعدی، به زيوركليات شمس تبريزی نيز آراسته شد. شركت انتشارات فكر روز اين بار هم با كاظم برگ نيسی اين مجموعه را منتشر كرده است. اين كتاب شامل مقدمه ای نسبتا مبسوط در شرح حال مولانا و شمس تبريزی است كه می كوشد تصوير روشنی از زندگی و انديشه اين دو شخصيت رازآلود را به دست دهد. كتاب حاضر آراسته به مجموعه ای از تابلوهای مينياتور و خط ـ نقاشی است كه برای همين اثر فراهم شده است. پيرامون شمس و ديوان كبير مولانا و تصحيح و اعراب گذاری اين اثر با كاظم برگ نيسی به گفت وگو نشسته ايم.

«با اين حال اين واقعيت وجود دارد كه هم اكنون ۸/۲ ميليارد نفر در دنيا از 2 دلار در روز كمتر درآمد دارند.» «فرانچسكو باستالی» نماينده مقيم برنامه عمران ملل متحد در ايران در مرداد ماه سال 1381 با بيان اين مطلب درباره وضعيت توسعه انسانی در ايران گفت: «متأسفانه مشكلات سياسی موانعی در راه توسعه اقتصادی ايران ايجاد كرده است.» گزارش توسعه انسانی 2002 سازمان ملل متحد رتبه ايران را از نظر توسعه انسانی دربين 173 كشور جهان در پله 98 ارزيابی كرده است. براساس گزارش توسعه انسانی 2002 سازمان ملل متحد كمبود اطلاعات، ارزيابی پيشرفت كاهش فقر در جهان را با مشكل مواجه كرده است. اما رشد اقتصادی كند بسياری از مناطق جهان نشان می دهد كه در صورت ادامه روند فعلی رهايی دنيا از گرسنگی به 130 سال وقت نياز دارد. آمار ارائه شده از سوی مركز آمار ايران نشان می دهد كه ۶/۱۴ درصد جمعيت شهرنشين و ۸/۱۶ درصد سكنه روستاهای ايران در فقر مطلق زندگی می كنند. براساس استانداردهای بين المللی فقير به كسانی گفته می شود كه دارای درآمد سرانه يك دلار در روز هستند و جمعيتی بالغ بر ۲/۱ ميليارد در جهان را در بر می گيرد. مدير دفتر امور اجتماعی سازمان مديريت و برنامه ريزی به استناد آمار اعلام شده از سوی مركز آمار ايران تعريف ارائه شده از خط فقر مطلق را كه بر مبنای ميزان مصرف روزانه كالری و انرژی مورد نياز هر فرد تعيين می شود را براساس آخرين آمار خط فقر برای هر خانوار شهری 85 هزار تومان و برای هر خانوار روستايی 58 هزار تومان در نظر گرفته است. بر اساس آمار هم اكنون حدود 15 درصد جمعيت كشور زير خط فقر مطلق زندگی می كنند. هرچند كه از ميزان خط فقر نسبی هيچ آمار و اطلاع دقيق و رسمی در دسترس نيست.

هيچ كس نمی توانست پيش بينی كند كه برادران آلبرشت از كاسب هايی كوچك به قدرت برتر سوپرماركت های ارزان فروش در دنيا بدل شوند. آن ها بدون آنكه حامی و بستر مناسبی در اختيار داشته باشند، به سرعت رشد كردند. شرايطی كه آنان در آن پيشرفت كردند، شرايط روشن و شناخته شده ای بود. برادران آلبرشت هر دو در دهه بيست قرن بيستم به دنيا آمده اند. ابتدا كارل و دو سال بعد تئودور متولد شد. پدرشان ابتدا در معدن كار می كرد، اما بعد به يك كارگر جزء و كم درآمد در كارخانه توليد نان تبديل شد. علت آنكه او معدن را ترك كرد ابتلای وی به نارسايی ريوی بود. مادرشان هم در ناحيه كارگری نشين شهر اسن يك مغازه كوچك خواروبارفروشی را اداره می كرد.

انقلاب كه شد او زودتر به سربازی رفت؛ «پيش از موعد بود. آن موقع سربازی 14 ماه بود. من پس از آن وارد سپاه شدم تا مرداد يا شهريور 59 كه همان موقع هم جنگ شروع شد تا پايان جنگ در آنجا بودم. » بهزاد كتيرايی كه امروز رئيس حراست سازمان تربيت بدنی است، مرداد ماه می شود 45 ساله و 7 سال است كه رئيس است. بعد از جنگ در رشته اقتصاد - گرايش بازرگانی - دانشگاه علامه طباطبايی تحصيل كرده و دوباره به سپاه رفت. 7 سال قبل هم يكی به او می گويد: «چنين جايی هست، می روی يا نه؟» به اين ترتيب او وارد ورزش می شود. اما اگر بخواهيد بدانيد او كجا را نشانه رفته، بهتر است بدانيد، هيچ!«آرزويی ندارم. شايد عجيب به نظر برسد ولی من اين طوری هستم. به آينده فكر نكرده ام. » اما يادتان نرود، اين مرد بی آرزو، بهزاد كتيرايی است، رئيس حراست سازمان تربيت بدنی كه مرداد ماه می شود 45 ساله و رسيدن تا اين سن از نظر او يعنی پير شدن.