|
هاگ اسليت
معاون سردبير مجله Match Football
بريتانيايی
• در ابتدا چگونه وارد حرفه فوتبال نويسی شديد؟
تازه تحصيلاتم در رشته حقوق دانشگاه كمبريج به پايان رسيده بود و كاملا مطمئن بودم كه نمی خواهم يك وكيل شوم. ترجيح می دادم با نوشتن زندگی كنم. بنابراين به كارديف رفتم تا يك سال دوره روزنامه نگاری مختص مجلات را سپری كنم. نمی خواستم برای هميشه در زمينه فوتبال كار كنم. چون باور داشتم آميختن آن چه كه عاشقش هستيم با آن كاری كه فقط به عنوان شغل و برای امرار معاش انجام می دهيم اصلا كار درستی نيست. اما خوشبختانه بعدها فهميدم كه اين باور درست نيست. بزرگ ترين فرصت برای من كار كردن و تجربه اندوختن برای يك مجله تازه كار ورزشی به نام «اسپورتد» بود. آنها كارم را دوست داشتند و در نتيجه به عنوان يك ورزشی نويس تمام وقت در اين نشريه ورزشی استخدام شدم. متأسفانه اين مجله شكست خورد و ناگزير تعطيل شد. بنابراين برای كار به مجله (Match) رفتم و هم اكنون هم به عنوان معاون سردبير در آنجا مشغول به كار هستم.
• می توانيد در مورد كارتان توضيح دهيد؟
ما مصاحبه های زيادی با فوتباليست ها انجام می دهيم. اما من در حال حاضر معاون سردبير هستم و خودم ديگر اين كارها را انجام نمی دهم. در حال حاضر مقاله های اصلی را می نويسم و بيشتر درگير سازماندهی كارها هستم. به عنوان مثال با شركت های توليدكننده لباس های ورزشی مذاكره می كنم و يا با اسپانسرها و كارپردازان بازيكنان به صحبت می نشينم. مجله را ويراستاری می كنم و همه نويسندگان، طراحان و عكاسان را باهم هماهنگ می كنم.
• در كار كردن با فوتبال، بيش از همه از چه چيز لذت می بريد؟
می دانم اگر بخواهم به تماشای بازی بزرگی بروم به احتمال زياد می توانم و اين مسئله بزرگترين مزيت اين شغل است. اما از ملاقات با برخی شخصيت های بلندپايه اين ورزش، شامل بازيكنان، مديران و ساير شخصيت های پشت صحنه نيز بسيار لذت می برم.
• تاكنون برجسته ترين و بهترين لحظات كارتان، كدام بخش آن بوده است؟
حضور در فينال جام اروپا در سال 1999 كه بين دو تيم منچستر يونايتد و بايرن مونيخ در بارسلونا انجام شد، واقعا استثنايی ترين لحظه زندگی ام بود. يكی ديگر از اين خاطرات يورو 2000 بود. فكر می كردم تمامی اين تورنمنت جذاب باشد و به همين دليل برای تماشای 12 ديدار از نزديك به استاديوم رفتم. اگر مجبور بودم از ميان مسابقات يكی را انتخاب كنم، بدون ترديد محبوب ترين ديدار يعنی پيروزی چهار بر سه اسپانيا در مقابل نيوزيلند را انتخاب می كردم. زمانی كه اسپانيا دوگل در وقت اضافه وارد دروازه حريف كرد و يوگسلاوی كاملا ويران شده بود، فقط به اين دليل كه آنها در نهايت صعود كرده بودند، همه مردم خوشحالی می كردند.
• در نهايت برای افرادی كه می خواهند پا جای پای شما بگذارند و در واقع نويسنده ورزشی شوند، چه توصيه ای داريد؟
به نظر من اطمينان به انتخاب خود و كاری كه درصدد انجامش هستيم بسيار مهم است .
• • •
پژمان راهبر
سردبير روزنامه جهان فوتبال
• چه مسيری را طی كرديد تا به اينجا رسيديد؟
من يك روزنامه خوان حرفه ای بودم و خواند مطالب تأثيرگذار رفته رفته من را دست به قلم كرد. دوست نزديكم در هفته نامه «ستاره ها»، كه اساتيد روزنامه نگاری مثل يونس شكرخواه و فريدون صديقی آن را می گرداندند، كار می كرد و در يك صبح به يادماندنی شهويور 76 در آنجا فريدون صديقی را ملاقات كردم. اساتيد ستاره ها كمكم كردند تا ورزشی نويس شدم.
• برای اين كار چه دوره هايی را گذرانده ايد؟
دوره خاصی را نگذراندم. نوشته های عالی بودند كه به من درس می دادند. وقتی سال 77 وارد گزارش هفته شدم خيلی چيزها از آقايان افشار، خوانساری، شيبانی و مشايخی ياد گرفتم. آنها به من فضا دادند و من هم كار خبرنگاری می كردم. بعد وارد روزنامه های زن، ايران جوان و صبح ورزش شدم كه سطح متفاوتی داشتند اما از هر كدام تجربه ای به دست آوردم. در اين مدت با وجود اينكه مطالب ورزشی را دنبال می كردم اما هيچ وقت «صبح ورزش» و «خبر ورزشی» من را ارضا نمی كردند. بزرگترين تجربه ام شركت در يكی از كلاس های مركز پژوهش و مطالعات رسانه ها بود كه آنجا با نحوه تنظيم خبر آشنا شدم كه هنوز هم برايم مهمترين مسئله است.
• روش كارتان را چگونه تشريح می كنيد؟
كار ما يك جور آشپزی است. ما به مواد خامی كه به دستمان می رسد، ادويه می زنيم و آنها را طبخ می دهيم. در اين ميان آشپزهايی موفق هستند كه با حوصله و با سليقه باشند. هميشه به اين توجه داشته ام كه اخبار و تحليل ها خشك نباشند بلكه يك ماجرای جذاب را روايت كنند.
• نوع رويكردتان به فوتبال چگونه است؟
يك بخش فوتبال فنی است و بخش ديگرش اجتماعی كه جنبه سرگرمی دارد. من بيشتر فوتبال را سرگرمی می دانم. البته وجه فنی اش هم لازم است اما بايد راحت و قابل هضم توصيف شود. فوتبال يك رسانه است كه می تواند ميليون ها نفر را به سوی خود بكشاند پس از سينما هم مؤثرتر است.
• تأثير گذارترين لحظات كارتان چه بوده است؟
رابطه ما با محصول كارمان يك رابطه پدر و فرزندی است. شب ها هر وقت كه صفحه های خوبی می بنديم احساس خوبی دارم. تلخ ترين خاطره ام از باخت ايران به بحرين بود كه مردم به جای عصبانيت بغض كردند. بهترين لحظه، قهرمانی ايران در بوسان بود كه نتيجه حمايت های جهان فوتبال از برانكو را گرفتيم.
• به آنهايی كه می خواهند پاجای پايتان بگذارند چه می گوئيد؟
كار كنيد، حرف نزنيد. | 
