به هنگام تهاجم بريتانيا به عراق در سال ،1917 وقتی نيروهای انگليسی وارد بغداد شدند، ژنرال سر استنلی مود اطلاعيه ای منتشر كرد با اين مضمون: «ما نه به صورت فاتحان بلكه به صورت نيروهای آزاديبخش به اينجا آمده ايم تا شما را از شر نسل های استبداد رهايی بخشيم. » دولت بوش با تشبيه اشغال نظامی عراق و اشغال آلمان و ژاپن در دوران پس از جنگ جهانی دوم، ادعا می كند كه اين امر به برقراری دموكراسی ليبرال در عراق خواهد انجاميد. اما بسياری از تحليلگران اين مقايسه را محل ترديد می دانند و آن را چيزی جز تبليغات ايدئولوژيكی نيروی نومحافظه كار درون دولت آمريكا تلقی نمی كنند. آنها مدعی اند كه نقشه آمريكا برای دولت جديد عراق به گونه ای شك برانگيز شبيه طرح بريتانيا برای اين كشور پس از جنگ جهانی اول است و هدف آن چيزی جز تقويت هژمونی استراتژيك آمريكا بر جهان نيست. طرح آمريكا ايجاد يك دولت دموكراتيك مصنوعی را هم در بر می گيرد، اما هدف نهايی ايجاد ساختاری است كه متمايل به اسرائيل و ايالات متحده باشد. در اوايل قرن بيستم تی ئی لارنس، معروف به لارنس عربستان، مأموريت داشت با انتصاب و حمايت از مقامات محلی كه در خط وی بودند، طرح های استعماری بريتانيا را در شبه جزيره عربستان جا بيندازد؛ با اين هدف كه نقشه خاورميانه را از نو ترسيم كند. چرچيل كشور عراق را از بخشی از سرزمين های امپراتوری عثمانی ايجاد كرد و فيصل هاشمی را پادشاه آن خواند. هدف بريتانيا در دست گرفتن كنترل عراق و منابع طبيعی آن بود. شاه فيصل كه بسيار جوان بود، چاره ای نداشت جز اينكه طرفدار بريتانيا باشد؛ در واقع اين نوری السعيد و نايب السلطان عبدالله بودند كه سياست عراق را به نفع سياست های استعماری می چرخاندند...

به هر حال اين دوره ای بود كه من بعد از كلنجار رفتن با كلمات در قوالب كهن و بعد از «اتود»هايی چند از شعر نيمايی كه نمونه های آن را در اولين كتاب من «زوايا و مدارات» می توان ديد، بايد به اين دوره می رسيدم (به دوره ای كه همه فصل هايش زمستانی بود و فضا و زبان خاص خود را داشت) و بعد هم از اين دوره رد می شدم و به مرزی می رسيدم كه چشم اندازی شفاف داشت. فضايی كه زبانی ساده می طلبيد. همين زبانی كه در شعرهای سپيد سال های اخير من می بينيد كه البته همه آنها هنوز چاپ نشده است. راهی كه طی شدنش بسيار دشوار بود و رسيدن به آن بيش و كم مطلوب. شعری روشن و با زبانی پاك و فضايی جذاب، كه البته گاهی هم بر مرز و لبه باريك رمانتيك راه می رود. شعری كه همنشينی نوين كلمات بی هيچ تصنعی در فضای آن ديده می شود و هر كلمه در آن با نيروی جاذبه ای خاص است كه در حركت از كنار انبوه كلماتی كه بر مدار ذهن من می گردند، بهترين و مناسب ترين واژه ها را جذب می كند و اين البته حاصل همان مصاحبت ها و مراقبت هايی بوده است كه با كلمه و در كلمه داشته ام. «همان كه مرا تا به اين حد از تربيت ذهنی رسانده است. . .

كالين وو (Paul Colinvaux) در كالج دانشگاهی در همپستد (لندن) و كالج جيزس (عيسی) در كمبريج تحصيل كرده است. او در سال 1956 صد دلار قرض كرد تا به كانادا برود و نگاهی گذرا به دنيای جديد بيندازد. اين نگاه انداختن 74 سال طول كشيده و هنوز هم ادامه دارد. او اكنون استاد جانورشناسی در دانشگاه ايالت اوهايو است. پژوهش های كالين وو درباره محيط زيست آخرين عصر يخبندان او را به نواحی قطبی آلاسكا، جزاير گالاپاگوس و مناطق استوايی آمريكای جنوبی كشانده است. مهم ترين كتاب های كالين وو عبارت اند از «چرا جانوران درنده بزرگ كمياب هستند؟ (1980)، پليكان» و «بوم شناسی 2 (1993)، وايلی». اين مقاله ترجمه بخشی از كتاب «سرنوشت ملل» او است كه 32 سال پيش نوشته شده و سعی می شود كه در آن منطق نويسنده به اختصار بيان شود...

مدت هاست كه در بازار بورس مسكو همه خبر دارند: ميخائيل خودوركوفسكی مدير شركت نفتی يوكوس، رقيب كوچكتر خويش يعنی شركت «سيب نفت» را در اختيار می گيرد. رئيس شركت حاصل كه «يوكوس سيب نفت» نام خواهد داشت، خود خودوركوفسكی باقی خواهد ماند. يوكوس هم اكنون با پيشی جستن از لوك اويل، رقيب اصلی خويش، عنوان بزرگترين شركت نفتی در منطقه روسيه را كه به لحاظ مواد خام بسيار غنی است، از آن خود نموده است. «سيب نفت» نيز در روسيه جايگاه پنجم را در ميان شركت های نفتی روسيه در اختيار دارد. پس از انجام ادغام فوق الذكر شركت يوكوس به لحاظ ميزان استخراج نفت با بريتيش پتروليوم و شل برابر خواهد شد و از اعتبار توتال فينا الف و چورون تگزاكو تا حدودی خواهد كاست. علاوه بر اين يوكوس خواهد توانست خود به تنهايی به اندازه كل توليدات كشور شديدا نفت خيزی مثل كويت استخراج سالانه داشته باشد. شركت جديد بزرگترين شركت در كل روسيه خواهد بود و حتی گاز پروم، غول توليد گاز را هم تحت الشعاع خويش قرار می دهد. يوكوس و سيب نفت هر دو ساليان متمادی تحت اتهاماتی نظير عدم شفافيت و فساد مالی بودند، اما اكنون شركت هايی مدرن و تا حدود زيادی پايبند به استانداردهای مديريتی و بازار سرمايه هستند. خودوركوفسكی در كنار رومان آبراموويچ، سهامدار بزرگ سيب نفت، به يمن ارتباط های خوب خود با مقامات مسكو جزو قدرتمندترين مديران شركت ها در روسيه محسوب می شوند. هر دوی آنها در دوران رياست جمهوری يلتسين با پرداخت مبالغ بسيار اندكی شركت ها و منافع سابقا دولتی را در اختيار گرفتند...

تونی پاركر، ستاره اسپرزها در ورودی خانه مجللش در سی كيلومتری سن آنتونيو واقع در تگزاس نشسته است. او اولين فرانسوی است كه توانسته يك تيم حاضر در NBA را تا مرحله نيمه نهايی پلی آف بالا بكشد. هر چند كه در فصل جاری تيم سن آنتونيو اسپرز حضور موفق و متفاوتی داشته، اما اين امر هيچ چيز از درخشش فردی تونی پاركر كم نمی كند. او جوان ترين بسكتباليستی است كه بازی سازی يك تيم را بر عهده گرفته و واقعا موفق هم بوده است در واقع ميانگين امتيازهايی كه تونی در هر ديدار اين فصل به دست آورده تقريبا 16 است. حضور تونی پاركر شايد فرصتی باشد برای پايان دادن به بزرگنمايی بيش از حد ماربری بازيگردان سانزها. تونی تنها مردی در جهان است كه می تواند در روحيه اين مرد ترديد و دلهره به وجود آورد. هواداران اسپرز هميشه به او اعتماد دارند. يكی از آنها می گويد: «گاهی فراموش می كنيم كه تونی فقط 20 سال سن دارد.» گرگ پاپوويچ سرمربی اسپرزی ها روی قوای فكری و توانايی های او حساب زيادی باز كرده و در اين ميان تجربه كم تونی هيچ مانعی محسوب نمی شود. او می گويد: «تونی واقعا اهل رقابت است و خوب می داند چطور كارش را انجام دهد...

- سال 68 وقتی پاتال و آرزوهای كوچك اكران شد نسل ما ـ كسانی كه آن زمان ده دوازده ساله بودند ـ احتمالا اكثرشان اين فيلم را در سينماها ديده اند. موج فيلم های متوسط ژانر كودك از همان زمان آغاز شد كه البته ديری نپاييد روبه سقوط رفت و تاكنون اين روند نزولی را طی می كند. اما بحث ما بر سر ژانر كودك و مشكلات بی رويه اين نوع سينما نيست بلكه نكته ای كه از آن فيلم در ذهن من ـ به عنوان يك سينما روی پيگير ثبت شده جدای از محتوای فيلم ـ كه چيزی برای گفتن نداشت ـ و سطح كيفی آن ـ كه در حد متوسط بود ـ حضور كيانيان در يكی از نقش های فيلم ـ كه در قامت يك شخصيت نوجوان در آمده بود ـ همذات پنداری مرا برانگيخت. بازی او در ياد ما مانده است...