از اجلاس استانبول تا اجلاس رياض، شايد يكی از بزرگ ترين تحولات منطقه در چند دهه اخير رخ داد. سقوط رژيم بعثی عراق به رهبری مردی كه سال های سال بر مسند قدرت استبدادی اش تكيه زده بود. استانبول شاهد آخرين نشست همسايگان عراق قبل از جنگ بود و رياض پذيرای ايشان پس از جنگ. گرچه شايد فاصله ميان دو اجلاس بيش از چند ماه نبود اما با اتفاقی كه افتاد گويی چندين سال از آن گذشته بود. در اين دو نشست برخی بر سر اختلاف ها، اشتراك نظر داشتند و بسياری از مسائلی كه بر روند اجلاس استانبول پيش از جنگ سايه افكنده بود در اجلاس رياض نيز وجود داشت. اما تاكنون كمتر سابقه داشته كه كشورهای همسايه عراق چنين احساس ضرورت كنند كه برای حل مشكل يك كشور ديگر نشستی مشترك تشكيل دهند، آن هم دو نشست در فاصله كمتر از سه ماه...

بله و اضافه می كند كه هرگاه از دين مردمان ياد می كنيم، هر دينی كه باشد، از اين نكته ياد می كنيم كه آنان به سرچشمه ای فراطبيعی باور دارند، هر سرچشمه ای كه باشد، نمی توانيم بگوييم كه آنان اشتباه می كنند. زيرا به قول او «يك نماد دينی استوار به عقيده نيست و اشتباه در قلمرو عقايد رخ می دهد. » مثلا مادری كه كودكی را به فرزندی می پذيرد و او را با مهر مادرانه در آغوش می گيرد و می فشارد، اشتباه نمی كند او عقيده ندارد كه آن كودك فرزند اوست، اينجا چيزی مهم تر از عقيده در كار است، زندگی با كودك در جهان، كودكی كه اكنون «مال اوست» بارها مهم تر از اين «واقعيت» است كه كودك نسبت خونی با او ندارد. عقيده به «واقعيت» در اينجا جای خود را به «راه تازه در جهان بودن» داده است...

او يكی از شاكيان پرونده سه هزار صفحه ای هموفيلی ها بود. 32 ساله. سال ها پيش پس از مصرف فرآورده های خونی آلوده وارداتی، شمارش معكوس برای زندگی اش آغاز شد. اما پس از آغاز نخستين شمارش معكوس قرار شد با اثبات آلوده بودن فرآورده های خونی، او به همراه چند صد بيمار هموفيلی ديگر با اعلام شكايت خود، بزرگترين پرونده قضايی در ايران را به جريان اندازد. شكايت ها اعلام و مسئولان و مديران مرتبط با پرونده به پشت ميزهای دادگاه كشانده شدند. اما او در گردونه پله های صيقل يافته پزشكی قانونی برای تكميل پرونده دريافت خسارت و ضرر وزيان درجا زد. مراسم چهلمی در كنار قبرهای تازه سنگ شده بهشت زهرا برگزار شد...

مردی به شهرت وی حتما بايد مرد موفقی محسوب می شد. نيك شيل در عين حال كه يك مدير خودمانی با برخوردهای دوستانه محسوب می شود، مردی شديدا متمايل به بازسازی و انعطاف ناپذيری هم تلقی می گردد. مديری كه كارخانه ها را می بندد ولی همچنان محبوب باقی می ماند. او ابتدا جاگوار را كه زيرمجموعه فورد بود به دليل خسارات فراوانش تعطيل كرد و بعد از آن كل معاملات اروپا را متوقف كرد. بيل فورد، نتيجه (فرزند نوه) بنيانگذار شركت فورد، در لحظه ای بحرانی شيل را برای بازسازی به رياست شركت برگزيد. قرار بود كه وی در اين پست لياقت خود را نشان دهد. اما مرد انگليسی در درجه نخست تنها نشان داد كه وجهه يك فرد با واقعيات چقدر ممكن است فاصله داشته باشد...

امروز چه كسی می تواند مدعی شود كه در پرسپوليس هيچ بحرانی وجود ندارد؟ چه كسی اتفاق ها، اختلاف ها، درگيری ها، احضار بازيكنان به كميته انضباطی باشگاه يا فدراسيون، سر باز زدن بازيكنان از مقررات باشگاه، حقوق های معوقه و. . . را می تواند جزو شرايط عادی باشگاه پرسپوليس تلقی كند؟ با وجود بحران امروز باشگاه پرسپوليس در ذهن كسانی كه به دور از تعصبات كور شرايط را تحليل می كنند، چه نقش می بندد؟ بحران های موجود، دليل بر چه ضعف هايی است؟ چه كسانی عامل آن هستند؟ آيا می توان بحران امروز باشگاه پرسپوليس را، شرايطی تحت كنترل عنوان كرد؟ اين گونه به نظر نمی رسد كه امروز پرسپوليس با چالشی مصنوعی دست به گريبان است؟...