|
اواخر ماه جولای 2002 است. سكوت استاديوم آرتميو فرانچی را تا مرز خفگی پيش برده است. اينجا خاك مرگ پاشيده اند. ديگر كسی از روی اين سكوها بازيكنانی چون باتيستوتا، روی كاستا و. . . را تشويق نخواهد كرد. كودكان شهر فلورانس، خاطرات فيورنتينا را خواهند شنيد؟ فيورنتينا مرده است، رنگ بنفش مورد علاقه مردم شهر ديگر وجود خارجی ندارد. استاديوم آرتميو فرانچی مرده است.
آغاز جنجال
تقريبا يك سال از آغاز جنجال های مالی فيورنتينا می گذرد. نوامبر يا دسامبر سال 2001 بود كه بحث قرض های پرداخت نشده باشگاه مطرح شد. باشگاه توان پرداخت بدهی های ناشی از انتقال تولدو و نونوگومژ را ندارد. حقوق بازيكنان 8 يا 9 ماه است كه پرداخت نشده است. چكی گوری حتی با زد و بندهای مالی هم كه كرده نتوانسته است مقابل خواست طلبكاران بايستد پرونده های مالی باشگاه دادگاه شهر فلورانس را به تصميم گيری واداشته است.
روزهای حساس دادگاه
چكی گوری فعاليتش را برای حفظ فيورنتينا و دفاع در دادگاه ها آماده می كند. او به خوبی می داند كه باشگاه مقروضش توانايی رقابت در سری A را ندارد و به زودی بايد در سری B تماشاگر بازی های تيمش باشد. برای او فوتبال و فيورنتينا مهم تر از تمامی دارايی هايش است بنابراين تصميم می گيرد فيلم های توليد شده در شركت مدوزا را پيش فروش كند، بلكه بتواند بدهی هايش را پرداخت كند. مدوزا شركتی خصوصی است كه متعلق به چكی گوری است. حتی فروش فيلم ها نيز نمی تواند چاره ساز بدهی های باشگاه باشد. حالا نوبت كانال تله مونته كارلو 1 و 2 است. او به هر دری می زند تا پرونده های مالی فيوره را كنترل كند. فروش سهام و كارهای ديگر هم چاره ساز نشد.
همه می روند
تقريبا يك سال از آغاز مشكلات باشگاه فيورنتينا می گذرد. تمامی راه ها به بن بست رسيده است. تيم محبوب فلورانس به سری B سقوط كرده است. پول بازيكنان پرداخت نشده است. در همين اثنا، دادگاه باشگاه را ورشكسته اعلام می كند. وضع مالی فيوره آنقدر خراب شده كه حتی پول ثبت نام حضور در سری B را ندارد. فدراسيون فوتبال ايتاليا در مخمصه هواداران تيم و معضلات مالی مانده است. در نهايت مسئولان فدراسيون تصميم می گيرند رأی به سقوط اين تيم به رده 2C را صادر كنند. (2C پس از 1C، B و A، معادل دسته چهارم است.)
حركت از نو
چكی گوری از تيم می رود. پيش از او بازيكنان مطرح رفته اند. تقريبا هيچ بازيكنی برای تيم باقی نمانده. تنها بازيكنانی در تيم مانده اند كه برايشان فرقی نمی كند، بمانند يا به تيم ديگری ـ كه البته سطح پايين خواهد بود ـ بروند. ديه گو دلاواله مالك جديد باشگاه شد. او تصميم می گيرد باشگاه را از نو بسازد. او در شهر فلورانس می ماند، همراه تماشاگرانی كه رنگ بنفش را دوست دارند. تصميم می گيرد نام فلورنتيا را برای باشگاه جديد و كوچكش برگزيند. رنگ پيراهن تيم همان بنفش است. حتی الگو و پرچم تيم هم مثل سابق است و هيچ تفاوتی نكرده است. شعف بزرگی در ميان هوادارانی به وجود می آيد كه می انديشند ديگر هرگز نمی توانند فيوره را تشويق كنند. وضعيت جالبی نيست. آنها در بهترين شرايط بايد 3 سال صبر كنند تا به سری A برسند اما همين كه تيم آنها تحت هر شرايطی حضور داشته باشد كافی است.
حفظ اعتماد
و حالا يك فصل از آن زمان فرضی تماشاچيان به بهترين شكل ممكن گذشته است. باشگاه فلورنتيا ويولا از ميان خاكستر فيورنتينا سر برآورده است. اين اولين قدم برای رسيدن به سری A بود. 35 هزار طرفدار ويولا در حالی پيروزی 3 بر صفر در برابر ساوناكاسيو را در آتميو فرانچی جشن گرفتند كه تيمشان دو بازی مانده به پايان فصل صعودشان به سری 1C قطعی شده بود، آن هم با 9 امتياز اختلاف نسبت به تيم ريمينی كالچو، تيم دوم جدول سری 2C.
محبوب طرفداران
پس از يكسال مصيبت بار، اين اولين لحظات شادی آفرين برای هواداران فلورنتيا (فيورنتينای سابق) بود. طرفدارانی كه با اين باشگاه از سری 2C آغاز كردند. آنهايی كه با ويولا تا به حال دو بار قهرمانی در سری A ايتاليا و يك بار قهرمانی جام يوفا در سال 1961 را تجربه كرده بودند. پس از آن شكست بزرگ، حالا روزها به آنها لبخند می زنند. آنها با وجود دلشكستگی، وفاداری خود را نسبت به تيم محبوبشان حفظ كردند. تعجبی نداشت كه تمام بليت های استاديوم آرتميو فرانچی فروخته شود. 25 هزار تماشاگر به طور ميانگين از بازی های خانگی فلورنتيا در فصل گذشته ديدن كردند.
رويای سری A
در روزهايی كه گابريل باتيستوتا يا روی كاستا، ورزشگاه آرتميو فرانچی را به وجد نمی آوردند، مهاجم 29 ساله ای جور آنها را می كشيد. كريستين ريگانو مهاجم محبوب فلورانس، به صورت غيرحرفه فوتبال بازی می كند. شغل ديگر او نجاری است. به هر حال 28 گل برای فلورنتيا در اين فصل يك ركورد برای ويولا و سری C محسوب می شود. اين ركوردشكنی، حالا او را معروف ترين بازيكن شهر بلكه كشورش كرده؛ «استقبال عجيب مردم از بازی های ما، در پيروزی هايمان بسيار تاثيرگذار بود. » او كه تا پيش از اين تجربه بازی مقابل اين تعداد تماشاچی را نداشت، امروز آرزوی بازی كردن در سری A را در سر می پروراند؛ «من قبل از اين مقابل اين تعداد تماشاچی بازی نكرده بودم. می خواهم اين موفقيت ـ صعود ـ را به شهر و طرفدارانم تقديم كنم. با وجود اينكه تيمشان اين فصل در سری 2C و فصل آينده در 1C حضور دارد، آنها هميشه ما را حمايت كردند. به اعتقاد من شهری مثل فلورانس، بايد تيمی هميشه در اوج داشته باشد. رويای من بازی در سری A به همراه فلورنتيا است. »
مهره كليدي
اما فلورنتيا مهره كليدی ديگری هم داشت. كسی كه به احيای تيم شهر فلورانس می انديشد و آن مربی تيم آلبرت كاواسين بود. مربی ای كه در 29 اكتبر جايگزين پيترو ويروچوود شد. مربی سابق تيم لچه وقتی به فلورنتيا آمد تيم در نيمه های جدول دست و پا می زد. او فورا روند رو به عقب و پسرفت تيم را متوقف كرد؛ «ما 26 بازی داشتيم و من می خواستم همه آنها را ببرم. » آرزوی او دست نيافتنی نبود. 16 برد از 24 بازی برای تيم ميانه جدولی چون فلورنتيا بسيار دور از ذهن می آمد. با اين حال كاواسين و شاگردانش خود را تا قهرمانی در 2C پيش كشيدند؛ «ما مجبور بوديم اين قهرمانی را از آن خود كنيم. اين كار آسانی نبود ولی ما تصميم گرفته بوديم هر طور كه شده آن را عملی كنيم. اين يك موفقيت برای شهر فلورانس و در حقيقت يك موفقيت برای ورزش بود.» او تازه در آغاز راه است. آيا آرزوی بزرگی چون رسيدن به سری A تحقق پيدا می كند؟ «هدف من اين است كه روزی تيم را به سری A بازگردانم. دليل حضور من در اينجا همين است، اگر چه بسيار مشكل است ولی من مطمئن هستم كه فلورنتيا به زودی، به جايگاهی كه متعلق به اوست بازخواهد گشت. »
آرزوی يك ملی پوش سابق
موفقيت فلورنتيا بايد شيرينی خاصی برای آنجلو دی ليويو، ملی پوش سابق ايتاليا داشته باشد. او حالا چندان جوان نيست. دی ليويوی 36 ساله تابستان گذشته فلورنتيا را برای ادامه بازيگری برگزيد. او در فلورانس است هر چند اين حضور مساوی باشد با كاهش دستمزدش از 1/5 ميليون يورو به 130 هزار يورو در سال. او می توانست مهره كليدی تيم محسوب شود اما يك مصدوميت در ماه دسامبر مانع از تحقق آرزوهای او و تيمش شد. هر چند اين مشكل، ادامه فعاليت او با فلورنتيا را دچار شبهه كرد اما طرفداران اين تيم نبايد زياد نگران باشند زيرا او قول داده كه در بازی های فصل آينده در سری 1C حضور خواهد داشت.
بازگشت به تجارت
شايد اولين گام برای بازسازی ويولا و حركت دادن آن به سمت سری A برداشته شده باشد، اما ديه گو دلاواله، مالك جديد باشگاه، نبرد ديگری تا قبل از حضور در سری 1C پيش روی دارد. روز 15 ماه مه يك حراجی از تمام اموال متعلق به باشگاه فيورنتينای قديمی برگزار می شود. بعد از پاسخگويی به طرفداران، هدف بعدی دلاواله باز خريدن اسم و نشانه باشگاه است. در اين لحظه است كه می توان گفت ويولا به راستی به دنيای تجارت فوتبال بازگشته است. | 
