|

جف برومفيل - ترجمه سليمان فرهاديان: نوترون ها و پروتون ها از ذراتی ساخته شده اند كه كوارك های بالا و پايين ناميده می شوند. هر پروتون شامل دو كوارك بالا و يك كوارك پايين است، در حالی كه هر نوترون دارای دو كوارك پايين و يك كوارك بالا است. كوارك های پايين كمی سنگين تر از كوارك های بالا هستند و به همين دليل وزن نوترون ها از پروتون ها بيشتر است. بار هر كوارك بالا برابر دوسوم بار مثبت است و هر كوارك پايين دقيقا يك سوم بار مثبت را با خود دارد. به همين دليل پروتون دارای يك بار الكتريكی مثبت است در حالی كه نوترون ها خنثی هستند و باری ندارند. در عين حال ما هنوز هم جرم دقيق كوارك ها را نمی دانيم. به همين دليل دانشمندان سعی دارند ضمن آزمايشات مختلف جرم آنها را دريابند. در عين حال نظريه پردازان نيز سعی دارند قطعات حاصل از برخورد ذرات مختلف را بررسی كرده و سرعت انجام واكنش های مختلف را محاسبه كنند. آنها اميدوارند با اين روش بتوانند به ساختار يك هسته اتم دست نخورده دست يافته و دريابند چه ميزان از اختلاف در خواص كوارك های بالا و پايين از اختلاف جرمشان ناشی می شود و چه مقدار از اين اختلاف به خاطر تفاوت در بارهای الكتريكی است. آنها اميدوارند با اين آزمايشات جرم دقيق كوارك ها را دريابند.
بيراون كولك فيزيكدان نظری دانشگاه آريزونا می گويد: «هم آزمايشات انجام شده و هم تفسيرهای نظری ارائه شده در اين مورد بسيار پيچيده است و بنابراين لازم است هم از نتايج آزمايشات و هم تفسيرهای نظری كمك گرفت و با تلفيق نتايج حاصل از اين آزمايشات اطلاعات مهمی در مورد جرم كوارك ها به دست آورد.» اختلاف بين كوارك های بالا و پايين به اين معنی است كه اگر يك نوترون را به حال خود رها كنيم به يك پروتون تبديل می شود. اما اين سرنوشت نهايی نوترون ها نبود. اين ذرات با قرار گرفتن در كنار الكترون ها كه بار منفی دارند، می توانند اتم های هيدروژن را به وجود آورند كه ماده سوختی اوليه ستارگان محسوب می شود. ادوارد استفنسون كه يكی از فيزيكدانان دانشگاه اينديانا است می گويد: «دنيای مملو از پروتون به اين معنی است كه مقدار زيادی هيدروژن در اختيار داريم. بدون در اختيار داشتن پروتون، شيمی به آن صورتی كه امروز می شناسيم، ممكن نبود.» البته بايد در نظر داشت همين اختلاف كم در جرم اين كوارك ها نتايج بسياری را در پی داشته است. اخيرا يك گروه از دانشمندان دانشگاه اينديانا دو هسته دوتريم را به هم برخورد دادند. دوتريم نوعی اتم هيدروژن است كه در هسته خود يك پروتون و يك نوترون دارد. گروهی ديگر نيز در دانشگاه اوهايو با استفاده از نوترون و پروتون واكنش همجوشی هسته ای انجام دادند. طی هر دو اين آزمايشات ذراتی حاصل شد كه آنها را پيون می نامند. اين دانشمندان معتقدند ايجاد پيون نشانه عدم تقارن بار است كه از اختلاف در اجزای تشكيل دهنده پروتون ها و نوترون ها ناشی می شود. اين اختلاف در جرم عامل اصلی تركيب اجزای عالم است.
Nature, 7 Apr. 2003
كشف ذرات زيراتمی جديد باعث سردرگمی دانشمندان شده است. اين ذرات عجيب و ناشناخته تئوری پردازان را واداشته است تا در نظريات خود در مورد نيروهای قوی كه ذرات زيراتمی را در اتم ها كنار يكديگر نگه می دارد، تجديدنظر كنند. احتمالا اين ذره جديد كه DS(2317) نام گرفته، صورت غيرمتداولی از كوآرك ها است. كوآرك ها ذرات بسيار ريزی هستند كه در دسته های سه تايی وجود دارند و اجزای سازنده پروتون ها و نوترون ها هستند. شايد اين ذره جديد ناشناخته كوآركی باشد كه حول كوآرك ديگر در حال چرخش است، شايد هم مولكول جديدی است كه از چهار كوآرك ساخته شده است. مارچللو گئورگی از دانشگاه پيزای ايتاليا و اعضای گروهش پس از صرف وقت سه ساله و جمع آوری اطلاعات از آشكارساز بابار (BaBar) مركز شتاب دهنده خطی استنفورد (Slac) در كاليفرنيا با (DS (2317 مواجه شدند. وقتی كه Slac الكترون را با پوزيتون كه ضد ماده الكترون محسوب می شود، برخورد می دهد، آشكارساز باربار تعداد زيادی از ذراتی كه در نتيجه اين برخورد به وجود می آيند را شناسايی می كند. گئورگی می گويد: «ما از نتايج اين آزمايشات بسيار شگفت زده شديم، اما چيزی كه بيش از همه باعث اعجاب ما شد، جرم اين ذرات است. جرم اين ذرات از مقدار پيش بينی شده كمتر و در عين حال بسيار دقيق و مشخص بود. جرم بسياری از اين ذرات پرانرژی دقيقا مشخص نيست و با كمی عدم قطعيت همراه است. اما وزن DS(2317) دقيقا مشخص است و مقدار آن برابر 2317 مگاالكترون ولت است. الكترون ولت واحدی است كه فيزيكدانان برای اندازه گيری مقدار جرم و انرژی ذرات به كار می برند.
استياايچتن (Estia Eichten) نظريه پرداز فيزيك نظری از آزمايشگاه شتاب دهنده ملی فرمی در باتاويای ايلينويز می گويد شايد اين جرم دقيق به محققين كمك كند تا ماهيت دقيق نيرويی كه اتم ها را در كنار يكديگر نگه می دارد، درك كنند. از آن جايی كه در مقياس های كوچك جرم و انرژی معادل يكديگرند، دانستن جرم يك كوآرك جديد می تواند ما را به شناخت نيروهای قوی كه در داخل ذرات حاكم است، راهنمايی كند. طی تحقيقاتی كه بعدها صورت گرفت، تصور می شد كه DS(2317) از كوآرك های سنگين و ناشناخته ای تشكيل شده است. ديويد سينابر و يكی از متخصصين فيزيك انرژی بالا در دانشگاه كورنل در ايتاكای نيويورك می گويد: «قسمت عمده ای از اطلاعاتمان در مورد نيروهای قوی از بررسی كوآرك های سبك تر حاصل شده است. اما امكان دارد با بررسی كوآرك سنگين تر اطلاعات جديدی كسب كنيم.» كوآرك ها در شش گروه مختلف جای می گيرند: بالا، پايين، جذاب، عجيب، زيرورو. دسته های سه تايی از كوآرك های بالا و پايين كه جزء سبك ترين و معمولی ترين كوآرك ها محسوب می شوند، پروتون ها و نوترون های مواد عادی را كه دوروبر ما را فرا گرفته است تشكيل می دهد.
اما ممكن است DS(2317) از دو كوآرك تشكيل شده باشد و ذره كميابی به نام مزون را به وجود آورده باشد. ايچتن می گويد اين مزون ممكن است تا حدودی شبيه يك اتم باشد. اتمی كه در آن يك كوآرك سبك «ضد ـ عجيب» (anti-Strange) حول يك كوآرك سنگين تر «جذاب» (Charm) در حال چرخش است. اما ساير محققين در تفسير پديده های مشاهده شده، نظريات پيچيده تری را ابراز می كنند. جاناتان رزنر فيزيكدان نظری دانشگاه شيكاگو می گويد احتمال دارد كه ذره جديد حاوی جفت هايی از كوآرك های مزدوج باشد. وجود مولكول هايی حاوی چنين ذرات زيراتمی مدت ها قبل پيش بينی شده بود. سينابرو می گويد: «ما تاكنون هيچ شاهدی مبنی بر وجود اين گونه ذرات نداشتيم. اما اگر اين شی وجود داشته باشد، واقعا جای تعجب است. » محققين Slac در مركز سينكروتون انرژی بالای دانشگاه كورنل و سازمان تحقيقات شتاب دهنده انرژی بالا در ژاپن ضمن كنكاش در اطلاعات قديمی، درصددند نظريات خود را در مورد ذراتی شبيه DS(2317) بيازمايند.
Nature, 3 May2003 |