«فلسفه هنر از ديدگاه ماركس» نخستين بار در سال 1933 در اتحاد جماهير شوروی انتشار يافت؛ دهه پرتلاطمی از تاريخ اين كشور كه برخی آن را «دوره خردستيزی» ناميده اند، دهه «ساختمان سوسياليسم» در اين كشور كه ناگزير شكل قالبی انديشه را می طلبيد و رويكرد به انديشه ماركسيستی نيز جز «ماركسيسم عوامانه حزبی» با مقولات مكانيكی اش نبود. بنابراين شگفت نيست كه كتاب و نويسنده اش، «ميخائيل ليف شيتز»، زيبايی شناس و منتقد بزرگ ادبی روس كه لوكاچ خود را از بيان «شايستگی های عظيم فلسفی و زبان شناختی او» ناتوان می بيند، مدت كوتاهی پس از انتشار اثر محو و ناپديد می گردند؛ به طوری كه در هيچ كجا جز به صورتی پراكنده، غيررسمی و صرفا خبری آن هم بدون ذكر منبع، چيزی درباره نويسنده و اثر يافت نمی شود...

هنگامی كه فرهاد چهارم دستور داد تا فرزند ارشدش را برای جلوگيری از رقابت در سلطنت به قتل برسانند نشان از آن داشت كه فرزندكشی در تاريخ ايران ريشه ای قديمی دارد. از موارد ديگری كه می توان از آن نام برد آنتونی يوخوس (پادشاه سلوكی) است كه گمان می كرد پسر ارشدش قصد جانش را دارد و او را به قتل رساند و يا اردشير وقتی فهميد پسرش عليه او توطئه كرده آن قدر داريوش را زد تا جان سپرد. هر چند گذشت زمان و به پايان رسيدن حكومت های پادشاهی، قتل فرزند در خانواده های اشراف و سلطنتی را كاهش داد ولی اين بدين معنا نبود كه پرونده اين گونه اتفاقات بسته خواهد شد. «فرزندكشی» يكی از وحشيانه ترين اعمالی است كه در درون يك خانواده می تواند رخ دهد ولی نمی توان از وقوع اين امر در طول تاريخ چشم پوشيد...

دانش آموخته رشته اقتصاد دانشگاه ديويس آمريكا با درجه دكترا كه در 15 خرداد 1358 وارد كشور شده بود و 29 شهريور سال بعد به عنوان نماينده نخست وزير وقت (شهيد رجايی) در وزارت امور اقتصادی و دارايی فعاليت خود را آغاز كرد، در انتخابات 19 فروردين 1367 با رای 663 هزار و 276 نفر از مردم تهران و به واقع با كسب 42/1 درصد آرا در سن حدود 40 سالگی وارد پارلمان شد؛ با انتخاب اكبر هاشمی رفسنجانی به عنوان رئيس جمهور پنجم در فهرست وزرای او قرار گرفت و به ترتيبی نوربخش با تاخير 9 ساله وزير امور اقتصادی و دارايی شد؛ چگونه؟ بدون ترديد برای آگاهی از ساختار اقتصادی ايران به لحاظ اقتصاد سياسی بايد به نحوه انتخاب مديران اقتصادی آن هم در سطوح عالی وزارت توجه كرد به ويژه اگر اين مدير مرحوم دكتر محسن نوربخش باشد كه از وقتی از آمريكا به ايران آمد و به طور دقيق بعد از يك سال و سه ماه و نيم وارد عرصه تصميم گيری اقتصاد كشور شد و همواره مورد انتقاد هر دو جناح مطرح كشور بود...