آن ها بايد به 13 آدرس در 13 خيابان مختلف می رفتند. وقت تنگ بود و خيابان های پيش رويشان شلوغ و پر ازدحام. آن ها دو نفر بودند. آن روز، غروب يك شنبه چهارم ارديبهشت 79 بود. آن دو موتور سوار حكم قضايی برای توقيف و تعطيلی 13 روزنامه كشور را در دستان خود داشتند. وقتی يكی از آن ها وارد تحريريه يكی از همان روزنامه ها شد نشنيد كه دبير اجتماعی تحريريه به همكاران خود نوشتن مطلبی برای روز جهانی آزادی مطبوعات را سفارش می دهد. حكم تحويل داده شد. حكم در دستان مديرمسئول ماسيد طولانی و گس. چشم چرخاند. ميان همه آدم های اطرافش هيچ كس وقت و فرصتی برای شنيدن نداشت. آن شب كارگران چاپخانه ها منتظر رسيدن فيلم و زينك روزنامه ها ماندند. اين انتظار برای آن ها تكرار شد تا به مرز عادت رسيد. حالا ديگر برای بسياری از ما شنيدن برخی اخبار عجيب نيست. هنوز عادت نكرده ايم بپذيريم می توان حد فاصل سه سال تعطيلی 90 روزنامه و نشريه را در تاريخ مطبوعات آن كشور درج كرد. اين روزها همه مدير مسئولان و روزنامه نگاران با نگهبانان دادگاه ها سلام و عليكی گرم و طولانی دارند. مدت ها است كه چهره بسياری از كاركنان دادگاه های ويژه جرايم دولتی برای آن ها آشناست. آن قدر آشنا كه می توان گاهی برای نديدنشان اظهار دلتنگی كرد. اما بسياری از مطبوعاتی های ايران می دانند، زمان آن قدر كوتاه است كه به مرز دلتنگی نمی رسد...

«كميته مشترك» و لوايحی كه به سرنوشت اصلاحات گره خورده اند با تشكيل كميته ای مركب از تعدادی از نمايندگان مجلس و اعضای شورای نگهبان كار بررسی ايرادهای اين شورا به دو لايحه اصلاح قانون انتخابات و اصلاح قانون اختيارات رياست جمهوری آغاز شد، اين كميته كه رسمی نيست و تصميمات آن نيز ضمانت اجرايی قانونی ندارد با هدف انجام رايزنی و رسيدن به نقطه نظرات مشترك بر سر دو لايحه رئيس جمهور تشكيل شده است. اين دو لايحه به عنوان مهم ترين مطالبات اصلاح طلبانه مجلس ششم معرفی شده اند. لوايحی كه در يكی از آنها نظارت استصوابی شورای نگهبان و شرايط محدودكننده حضور داوطلبان در انتخابات، حذف شده و در ديگری اختيارات بيشتری به رئيس جمهوری برای جلوگيری از نقض قانون اساسی توسط دستگاه های مختلف به ويژه دستگاه قضايی داده شده است. از زمان ارائه اين دو لايحه توسط رئيس جمهور به مجلس، جبهه دوم خرداد همواره اعلام كرده است كه نمی گذارد سرنوشت اين دو لايحه به مجمع تشخيص مصلحت نظام كشيده شود لذا اگر شورای نگهبان حاضر به توافق نشود دو لايحه را به همه پرسی عمومی خواهد گذاشت. مجلس ششم برای اجرايی كردن اين خواسته خود طرح نحوه انجام همه پرسی را نيز تهيه و در كميسيون آيين نامه داخلی به تصويب رسانده است...

سيدمجتبی آقايی از پژوهندگان و مدرسان مركز اديان و مذاهب قم است و تاكنون دو كتاب و پنج مقاله تخصصی (عمدتا در مجله «هفت آسمان» مركز اديان و مذاهب) به چاپ رسانده است. از مقالات او می توان به مقاله ای كه درباره مزدك نوشته اشاره كرد. او كه متولد 1346 است سال ها است كه منحصرا درباره دين زرتشتی و نيز ساير اديان ايران قبل از اسلام پژوهش و تحقيق می كند و تاكنون كلاس ها و سخنرانی های مختلفی را در اين زمينه برگزار كرده است. با وی گفت وگويی درباره دين زرتشت و تحولات آن در انجام داده ايم كه در پی می آيد...

جان كنت گالبرايت(Galbraith John Kenneth) در سال 1933 در اصلاحات اقتصادی روزولت موسوم به نيوديل Deal) New) مشاركت داشت. در سال 1960 يكی از عوامل رونق يافتن سياست های اجتماعی جان اف كندی بود. سال ها او تعطيلات تابستانی خويش را به بحث با ميلتون فريدمن سپری می كرد. موضوعات مورد بحث وی با فريدمن آزادی، برابری و سياست های اقتصادی بود. حالا جان كنت گالبرايت 94 سال سن دارد و معتقد است كه همه چيز در گذشته بهتر از حالا بود، زيرا هيچ چيز نمی تواند بدتر از عملكرد بوش باشد. وی را از جمله مهم ترين شيفتگان اقتصاد كينز در هاروارد می دانند. به اعتقاد او روندی كه دولت آمريكا در پيش گرفته بسيار خطرناك است. آندرا زايبل، خبرنگار روزنامه آلمانی دی ولت، گفت وگويی را با اين اقتصاددان برجسته پيرامون مسائل روز اقتصاد صورت داده كه از نظرتان می گذرد. لازم به ذكر است از اين اقتصاددان آمريكايی كه متولد سال 1908 است در سال 1994 كتاب ارزشمندی تحت عنوان «تاريخ اقتصاد در قرن بيستم» منتشر شد...

هيچ كس چشم ديدنش را ندارد و هيچ جامی به افتخار او بالا نمی رود. آيا سرنوشت مرد «نقره ای» و هميشه دوم آرژانتين در فوتبال اروپا به همين جا ختم خواهد شد؟ وقتی «كوپر» ـ در لاتين به معنای مس ـ با مدال طلای جام قهرمانی باشگاه های آمريكای جنوبی موسوم به ليبرتادورس و با نشان بهترين مربی سال اين قاره به اروپا آمد و در جزيره مايوركای اسپانيا رحل اقامت افكند و پس از اينكه او تنها طلای تاريخ باشگاه كوچك مايوركا را در نخستين گام با پيروزی بر بارسلونا در سوپرجام اسپانيا به ارمغان آورد، هيچ كس گمان هم نمی برد مس كوپر ديگر هرگز به طلا بدل نشود. به راستی كيميای گمشده كوپر كجاست؟ او سال 1999 با مايوركای كوچك و گمنام به فينال جام در جام اروپا رفت و سپس دو سال پياپی والنسيا را را به فينال ليگ قهرمانان رساند، فصل بعدی اينتر محو شده در كالچو را احيا كرده و تا يك قدمی فتح سری آ برد و حالا دوباره در آستانه فينالی ديگر از ليگ قهرمانان قرار دارد. اما سهم او از چهار فينال يا شبه فينال پی در پی اروپايی چه بوده است؟ نقره، نقره، نقره و فقط نقره. . .

دوره درخشان فعاليت سينمايی «جوزف. ال. منكيه ويچ» (1993 ـ 1909) بيش از چهل سال به طول انجاميد. اين دوره، به طرز منحصربه فرد و جذابی، منعكس كننده جهش ها و دگرگونی های سينمای آمريكا، از پايان دهه بيست و ظهور سينمای ناطق تا آغاز دهه هفتاد و سازمان يافتن دوباره نظام استوديويی است. او از يك فيلمنامه نويس به يك تهيه كننده، سپس به يك كارگردان تبديل شد و از موقعيت كارمند استوديو (به ترتيب پارامونت، مترو گلدوين ماير و فوكس) به موقعيت سينماگری مستقل ارتقا يافت. دوره پيشرفت و ترقی او با تاريخ و اسطوره های هاليوود درآميخته است. وقتی «منكيه ويچ» پا به دنيای هاليوود گذاشت، «گريفيث» در حال ساختن آخرين فيلم های خود بود، و وقتی خود را بازنشسته كرد، نسل جديدی از كارگردانان شامل «مارتين اسكورسيزی»، «استيون اسپيلبرگ»، «جورج لوكاس» و «وودی آلن» خود را مهيا ساختند تا چشم انداز سينمای آمريكا را دگرگون كنند. بنابراين «منكيه ويچ» به گروهی از كارگردانان بزرگ كه از دهه بيست فعاليت هنری خود را آغاز كرده بودند و از سال 1970 به تدريج از عالم سينما كناره گرفتند تعلق دارد. اين گروه شامل سينماگرانی چون «هوارد هاكس»، «جورج استيونس»، «ويليام وايلر» و «هنری هاتاوی» و البته «آلفرد هيچكاك» بود كه در سال 1976 خود را بازنشسته كرد. «جوزف لئو منكيه ويچ» در سال 1909 در پنسيلوانيا متولد شد. او پسر كوچك پدری يهودی و آلمانی تبار بود كه خانواده اش از منطقه پوزنام به غرب لهستان مهاجرت كرده بودند و در شهری نزديك برلين، جايی كه در قرن چهاردهم ميلادی يكی از قديمی ترين و مهم ترين جوامع يهوديان لهستانی بنيان نهاده شده بود، سكنی كرده بودند. مادرش ليتوانی تبار بود. جوزف جوان در نيويورك بزرگ شد. در سال 1928 از دانشگاه كلمبيا فارغ التحصيل شد و ابتدا به عنوان روزنامه نگار در برلين مشغول به كار شد. در همين شهر بود كه فعاليت سينمايی خود را با ترجمه زيرنويس فيلم ها آغاز كرد...