|
راجات بايجال - مانوج آرورا - ترجمه رقيه علی نژاد
كاربردهای نظامی GPS
نقش ارتش در كشورهای مختلف دنيا ممكن است بسيار متفاوت باشد و هر سيستمی كه برای ارتش طراحی می شود، بايد نيازهای مربوط به آن نقش را به طور كامل برآورده سازد. معمولا ارتش در پادگان ها و ميدان جنگ دو وظيفه بسيار مهم و متفاوت بر عهده دارد. از جمله مهم ترين وظايف ارتش در پادگان ها می توان به آموزش، امداد در زمان بروز بلايای طبيعی، حفاظت از صلح و مديريت مجموعه های بزرگ را نام برد. وظايف ارتش در ميدان جنگ نيز شامل تمام فعاليت ها و تحركاتی است كه در زمان جنگ ضرورت می يابد. كاربردهای نظامی GPS نيز حول محورهای فعاليت ارتش در زمان جنگ يا صلح قرار دارد. بعضی از كاربردهای نظامی GPS را كه می توان نام برد عبارتند از؛
• جهت يابی
رديابی
هدايت بمب ها و موشك ها
عمليات امداد و نجات
مديريت منابع
روزآمدسازی نقشه ها
اين كه بر شمرديم فقط چند نمونه كوچك از كاربردهای بسيار متنوع GPS است.
جهت يابی: بزرگ ترين مشكلی كه پيش روی سربازی كه در تاريكی شب در خاك دشمن مشغول انجام عمليات نظامی است، جهت يابی صحيح است، چرا كه منطقه برای وی ناآشنا است و علائم قابل تشخيص برجسته ای نيز وجود ندارد. طی ساليان متمادی سربازان از آسمان شب برای پيدا كردن مسير حركت خود استفاده می كردند، اما با اين روش نمی توان موقعيت خود را روی زمين شناسايی كرد. لزوم تعيين دقيق موقعيت استقرار توسط گروه های نظامی طی جنگ خليج (1990) و مناقشه كارگيل (1999) به وضوح مشخص شد. اگر بدانيم كه در آغاز جنگ خليج حدود هزار گيرنده GPS در اختيار سربازان قرار داشت اما همين تعداد تا پايان جنگ به حدود نه هزار عدد افزايش يافت، درك اهميت موقعيت يابی دقيق برای ما آسان تر خواهد شد. طی مناقشه كارگيل نيز موارد مشابهی رخ داد و در اوايل كار گشتی های هندی كه در مناطق ناهموار در طول خط مرزی مشغول انجام عمليات بودند، بارها از مسير اصلی خود گم شده و به منطقه تحت كنترل دشمن وارد می شدند كه تبعات بسيار خطرناكی را نيز برای آنان به همراه داشت. اما بعدها كه گيرنده های GPS قابل حمل در اختيارشان قرار گرفت، سربازان دريافتند كه GPS ابزار بسيار ارزشمندی برای آنان است. در حقيقت گيرنده های GPS خيلی زود جای قطب نماها را در كوله پشتی سربازان به خود اختصاص دادند. نيروهای ويژه و گروه های ضربت نيز از اين ابزار استفاه می كنند تا خود را به تاسيسات حياتی دشمن رسانده و آن ها را تخريب كنند. اين گروه ها می توانند با استفاه از اطلاعات دقيقی كه GPS در اختيارشان قرار می دهد، مواضع دشمن را زير آتشباری شديد خود قرار دهند. بنابراين در جنگ افزارهای پيشرفته می توان با استفاده از GPS موقعيت دقيق توپخانه را به سرعت پيدا كرد، بنابراين توپخانه بايد هرازچندگاهی موقعيت خود را تغيير دهد تا از يورش گروه های ضربت يا مواجهه با آتشباری متقابل دشمن در امان باشد. هر چند كه خود همين نقل و انتقال ها را نيز می توان توسط تجهيزات GPS رديابی و از مسير حركت آنان نقشه برداری كرد.
رديابی: در سناريوهای نظامی، لازم است اهداف بالقوه را پيش از آنكه با دشمن مواجه شده و درگيری مستقيم پيش آيد، به طور دائم به وسيله سيستم های تسليحاتی مختلف رديابی كرد. اطلاعات رديابی كه بدين طريق به دست می آيد، به عنوان اطلاعات ورودی در ساير سيستم های جنگ افزاری پيشرفته همانند موشك ها و بمب های هوشمند مورد استفاده قرار می گيرد. به عنوان مثال ارتش ايالات متحده يك سيستم دريافت ثبت و نمايش دقيق اطلاعات TDARDS) GPS) ساخته است. اين سيستم رديابی مبتنی بر GPS كه ابزاری كم حجم، سبك، ارزان قيمت و به راحتی قابل حمل و نقل است GPS همراه محسوب شده و از اطلاعات روزآمد GPS، اطلاعات راديويی و فناوری رايانه ای استفاه می كند تا اطلاعات بسيار دقيق و آنی از موقعيت ده مورد مختلف همانند خودروها، بالگردها و هواپيماها را دريافت كند. اين سيستم كه بسيار تغييرپذير است از سخت افزارهای تجاری خارج از رده ساخته شده و به راحتی می توان برای برآورده ساختن نيازهای ويژه و انجام آزمايشات اختصاصی و كاربردهای رديابی مختلف، تغييراتی در آن اعمال كرد. هدايت بمب ها و موشك ها: سيستم های تسليحاتی روزگار ما به گونه ای طراحی شده اند كه می توانند از اطلاعات GPS برای هدف گيری و هدايت استفاده كنند. موشك های كروز كه برای اصابت دقيق و تخريب اهداف دوردست، بارها توسط ايالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است، از گيرنده های چند كاناله GPS استفاده می كند تا موقعيت دقيق اين اهداف را در تمام مدت پرواز به دست آورد. در برنامه استفاده از DGPS برای بهبود هدايت (EDGE) ارتش آمريكا توانست يك بمب پرنده 9 هزار كيلوگرمی بسازد كه به جای امواج ليزر از امواج GPS برای رهگيری استفاده می كند. اين بمب می تواند با استفاده از چهار ايستگاه زمينی DGPS كه حدود هزار گره دريايی دورتر از مكان مورد نظر قرار دارد، دقيقا به هدفی كه 11 مايل دريايی دورتر از محل رها شدن آن واقع است، اصابت كند.
امداد و نجات: عمليات امداد و نجات و موقعيت های اضطراری از ديگر حوزه هايی است كه GPS می تواند قابليت های نظامی ارزشمند خود را اثبات كند. گروه های امداد می توانند با استفاده از GPS موقعيت دقيق وقوع حادثه را پيدا كرده و بدين ترتيب زمان لازم برای انجام واكنش بسيار كوتاه می شود. برای مثال ارتش آمريكا پيش از اين توانسته است از فناوری GPS استفاده كرده و سامانه ای برای تشخيص موقعيت و نجات مجروحان جنگی ابداع كند. اين سيستم جديد اطلاعات به دست آمده از گيرنده های GPS اطلاعات حاصل از ارتباطات را با يكديگر تلفيق می كند و در نتيجه گروه های امداد و نجات می توانند بسيار سريع تر و دقيق تر از پيش موقعيت حادثه ديدگان را ارزيابی كنند.
روز آمدسازی نقشه ها: برای آنكه ستادهای فرماندهی در رده های مختلف بتوانند يك رشته عمليات نظامی موفقيت آميز را طراحی و به مرحله اجرا در آورند، لازم است كه نيروهای رزمی نقشه های روزآمد و با مقياس های مختلف در اختيار داشته باشند. دقت و روزآمدی اين نقشه ها نيز بسته به سطح فرماندهی در رسته های طراحی عمليات، فرماندهی عمليات و يا آموزش متفاوت است. با دسترسی به GPS مجموعه اطلاعات دقيق به كار رفته برای روزآمد ساختن دقيق و سريع نقشه ها فزونی می يابد. علاوه بر اين از GPS می توان به طرز موثری استفاده كرده و يك شبكه كنترل برای تعيين موقعيت سلاح های مختلف و ساير تجهيزات دشمن و موقعيت ساير اهداف تاسيس كرد. برای مثال هم اكنون تكنيك های جديد نقشه برداری همانند تصويربرداری از راه دور و GLS به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گيرد و تصاوير براساس مختصات مكان مورد نظر تهيه می شود. اين تجهيزات افراد نظامی را قادر می سازد تا از نقشه های جديد استفاده كرده و موقعيت دقيق اهداف را برای استفاده در نسل جديد تسليحات به كارگيرند.
مديريت منابع: در بسياری از كشورهای جهان ارتش مديريت پايگاه های بزرگی را برعهده دارد كه بسياری از اين پايگاه ها سطح بسيار وسيعی را می پوشاند. برای آنكه مديريت اين تجهيزات به طور موثری به انجام برسد، لازم است كه نقشه دقيق از پايگاه تهيه شود. در اين موارد هم كه نقشه های موجود به طور مرتب روزآمد نشده اند، GPS می تواند بسيار موثر واقع شود. هنگامی كه GPS با سيستم اطلاعات جغرافيايی (GIS) به طور همزمان مورد استفاده قرار گيرد، می توان اين وظيفه را به نحو احسن انجام داد.
نتيجه: هنگامی كه آتش جنگ در منطقه خاورميانه شعله ور شد، جهانيان كارآمدی تسليحات به كار رفته توسط نيروهای مهاجم را تصديق كردند. اكثرا اين تجهيزات خواه به طور مستقيم و خواه غيرمستقيم از GPS برای هدف گيری دقيق و دسترسی به نتايج مطلوب استفاده می كنند. در اين مقاله شمه ای از قابليت های گيرنده های GPS برای تحقق اهداف مختلف نظامی در زمان جنگ و صلح تشريح شده است. بسته به ماهيت عملياتی كه قرار است انجام شود (جهت يابی يا مكان يابی دقيق اهداف) ممكن است نوع خاصی از GPS مورد استفاده قرار گيرد. به طور خلاصه می توان گفت استفاده از سيستم های جنگ افزاری كه از GPS استفاده می كنند به تدريج افزايش يافته و اصلی ترين بخش را در توسعه تسليحات برای ساخت سلاح های بهتر، دقيق تر و مرگبارتر تشكيل خواهد داد. |