• سربازان فرن بيست و يكم
• موج شرقی وحشت
• حل معمای سيفليس با كليد ژن ها
• زمينه بروز زلزله
• اجاق هوشمند
• تناسب اندام و تيزهوشی
• رايانه هوشمند

ترجمه سليمان فرهاديان: خوانندگان محترم قسمت اول اين مطلب كه مربوط است به تلاش های آمريكا برای دستيابی به سلاح های موثرتر و قوی تر را دوشنبه گذشته از نظر گذرانده اند. هم اينك بخش دوم و پايانی اين مطلب پيش روی شماست.

• • •

فناوری های نوين می تواند قدرت آتشباری توپ های FCS را نيز افزايش دهد. از زمان ناپلئون تاكنون برای توليد نيروی پيشرانه توپ ها از پودرهای سياهی استفاده می شود كه توسط چاشنی يك فشنگ منفجر می شود. اما مشكل اين چاشنی ها اين است كه پس از هر بار شليك بايد آنها را تعويض كرد. در عين حال بايد تعداد قابل توجهی از چاشنی ها را به خطوط مقدم جبهه انتقال داد تا توپ ها را تغذيه كنند. اما هم اكنون يك روش جايگزين كه از اشعه ليزر برای انفجار ماده پيشرانه استفاده می كند توسط مركز مهندسی و توسعه تحقيقات جنگ افزارهای ارتش آمريكا مراحل آزمايش خود را پشت سر می گذارد. در اين روش اشعه ليزر توسط تجهيزات نوری روی خزانه فشنگ توپ متمركز شده و موجب انفجار می شود. اين روش تاكنون روی توپ های 155 ميلی متری مورد آزمايش قرار گرفته و مشخص شده است كه در اين روش سرعت شليك در دقيقه نسبت به روش های قبلی بيشتر می شود، چرا كه لازم نيست پس از هر شليك چاشنی را تعويض كرد. در عين حال اين مطلب به اين معنی است كه از اين پس تجهيزات FCS سبك تر می شوند. چرا كه ديگر به چاشنی نيازی نيست. آزمايشات ديگری در حال انجام است تا بتوان با استفاده از ليزر ميزان عقب نشينی لوله توپ را كه از شليك ناشی می شود كاهش داد.

با استفاده از نسل جديدی از موشك های هوشمند كه می توان آنها را توسط كاميون ها منتقل و شليك كرد می توان انفجارهای شديدی ايجاد كرد. به عنوان مثال می توان به يك نوع خمپاره انداز جديد كه همانند يك موشك كروز كوچك عمل می كند، اشاره كرد. برای آنكه اين خمپاره انداز 120 ميلی متری دارای برد بيشتری شود به بال هايی مجهز شده اند و سيستم های ميكرومكانيكی و ليزرها نيز برای يافتن و نابودی اهداف به كار می رود. به همين دليل اين تجهيزات، سيستم های دقيقا هدايت شونده ناميده می شوند. بعد از اينكه اين موشك ها تكميل شدند، جايگزين توپ های قديمی می شوند كه از سرعت و دقت كمتری برخوردارند. در طرح سيستم های جنگ افزار آينده قرار است، هنگامی كه طراحی و ساخت تجهيزات ليزری به اتمام رسيد تمام خودروها به سلاح های ليزری مجهز شوند تا قدرت مقابله آنان در برابر تجهيزات نظامی افزايش يابد. بررسی جديد انجام گرفته در مراكز تحقيقاتی نظامی نشان داده است كه استفاده از سلاح های ليزری برای مقابله با آتشباری توپ های جديد می تواند بسيار كارساز باشد.

در عين حال قرار است انستيتو تكنولوژی ماساچوست يك مركز تحقيقات نانوتكنولوژی و كاربردهای آن در ارتش افتتاح كند. انتظار می رود گشايش اين مركز دستاوردهای جديدی برای ابداع سلاح های پيشرفته به همراه داشته باشد. علاوه بر اين قرارداد ساخت يك مركز مشابه برای تحقيقات بيوتكنولوژی و كاربردهای آن در ارتش منعقد شده است. كارشناسان نظامی تصميم دارند با استفاده از نتايج حاصل از اين مركز تحقيقاتی بازدهی و عملكرد تك تك سربازان را افزايش دهند. از جمله تجهيزاتی كه تلاش های زيادی برای دستيابی به آن صورت می گيرد، می توان به هواپيماهای كوچك بدون سرنشين اشاره كرد كه در گشت های شناسايی و تخريب مورد استفاده قرار خواهد گرفت و می تواند توان دفاعی نيروهای نظامی را به شدت افزايش دهد. فرانك وسلينگ از دپارتمان تحقيق و توسعه فناوری های پيشرفته شركت شيفر (Schafer) می گويد: «هر چند كه ممكن است در نگاه اول همانند داستان های علمی تخيلی به نظر برسد، اما واقعيت اين است كه تا دستيابی به گلوله های هوشمند راه چندانی باقی نمانده است. » طی برنامه ملی دفاع موشكی با استفاده از دستاوردهای فناوری های جديد، از حسگرها و سيستم های رهگيری برای شناسايی خودكار اهداف و نابودی آنان استفاده خواهد شد. وسلينگ می گويد هر كدام از اين گلوله ها بعد از آنكه به توليد انبوه رسيده است حدود 500 دلار هزينه در بردارد. به نظر می رسد با دستيابی كامل به اهداف سيستم های جنگ افزاری آينده و فناوری های نظامی مرتبط با آن كه احتمالا تا سال 2004 به طول خواهد انجاميد، بدون شك وظايف و كاركردهای سربازان قرن بيست و يكم دچار تحول اساسی شود.

به موازات طراحی خودروهای جديد برای سيستم جنگ افزاری آينده، به گونه ای كه ناوگان ارتش قادر باشد به آسانی و در اسرع وقت خود را به نقاط ناآرام جهان برساند، شك و ترديدهايی در مورد ناوگان هواپيمايی حمل و نقل نظامی موجود، از جمله هواپيماهای قديمی C-130 به وجود آمده و بعضی از كارشناسان در مورد اينكه آيا اين هواپيماها قادرند وظايف محوله را به نحو احسن انجام دهند يا خير ابراز شك و ترديد كرده اند. علی رغم آنكه هنوز هم بودجه ای خاص برای طراحی و ساخت يك هواپيمای حمل و نقل نظامی جديد در نظر گرفته نشده است. شركت بوئينگ سه نوع هواپيمای جديد طراحی كرده است كه می تواند به عنوان جايگزين هواپيماهای حمل و نقل موجود مورد استفاده قرار گرفته و اهداف برنامه سيستم جنگ افزاری آينده را برآورده سازد. دستاوردهای شركت بوئينگ در طراحی هواپيماهای جديد طی كنفرانس دوسالانه علمی ارتش كه اخيرا در اورلاندو برگزار شد، تشريح شده است.

پليكان عظيم الجثه

هنگامی كه ساخت هواپيمای پليكان اولترا به پايان برسد، به عنوان بزرگ ترين هواپيمای حمل و نقل شناخته خواهد شد. قسمت اصلی بار هواپيمای پليكان اولترا با ابعاد تقريبی 15 متر در 60 متر طراحی شده است. ارتفاع آن نيز به قدر كافی زياد است (حدود 6 متر) كه بتوان انبار آن را در دو طبقه طراحی كرد. به جز اين دو قسمت دو انبار فرعی ديگر نيز در بال های هواپيما تعبيه خواهد شد. با در نظر گرفتن اين چهار انبار مختلف، مساحت كل انبارها حدود 30 هزار متر مربع خواهد بود.

اين هواپيما كه درازای بال آن به حدود 150 متر می رسد از اين توانايی برخوردار است كه حدود 1500 تن محموله ـ تقريبا برابر وزن 17 تانك M-1 را تا حدود 5500 كيلومتر منتقل كند. در عين حال اين هواپيما می تواند 3 هزار كيلوگرم محموله را در مأموريت های طولانی تر و تا حدود 18 هزار كيلومتر جابه جا كند. با توجه به اين موارد پليكان اولترا می تواند تسليحات و جنگ افزارهای مورد نياز ارتش را بدون توقف به مقاصد دوردست منتقل كند و بدين لحاظ نياز ارتش به پايگاه های هوايی ساير كشورها كاهش می يابد و در صورت بروز اختلاف و كشمكش های سياسی و اجتناب از در اختيار گذاردن اين پايگاه ها به ارتش آمريكا، قابليت حمل و نقل آنان چندان كاهش نمی يابد. اين هواپيما برای آنكه قادر باشد مسيرهای طولانی (تا حدود 18 هزار كيلومتر) را طی كند، می تواند در ارتفاعات كم بر فراز اقيانوس ها به پرواز درآمده و با سرعت 240 گره به حركت درآيد و بدين ترتيب برد پرواز آن تا حد قابل ملاحظه ای افزايش می يابد. برای پرواز در خشكی، پليكان اولترا می تواند در ارتفاع هفت كيلومتری سطح زمين و با سرعت 390 گره به پرواز درآيد اما برد آن به ميزان زيادی كاهش يافته و به حدود 10 هزار كيلومتر می رسد. اما پرسش ديگری كه اكنون مطرح می شود اين است كه آيا هواپيمايی كه بوئينگ 747 در كنار آن به بازيچه ای می ماند می تواند در فرودگاه های معمولی به زمين بنشيند؟ لورين ای. بليس مدير تحقيقات راهبردی حمل و نقل پيشرفته می گويد خوشبختانه پليكان اولترا می تواند بال های خود را در هنگام فرود و برخاستن تا حدی جمع كرده و بدين ترتيب از فاصله دو سر بال خود تا حد زيادی بكاهد و بدين ترتيب تا هنگامی كه روی زمين است فاصله بال های آن كمتر از وقتی است كه پرواز می كند.

هواپيمای بدون خلبان

ايده ديگری كه با عنوان هواپيمای سبك بدون سرنشين (LAMV) معروف شده است، نيز از بعضی جهات توجه كارشناسان نظامی را به خود جلب كرده است. اين هواپيما می تواند با استفاده از تجهيزات سيستم موقعيت ياب جهانی، GPS، ماهواره های مدارگرد به عنوان ابزار ناوبری استفاده كند و بدين ترتيب پروازهای آنان بدون خلبان صورت گرفته و در نتيجه وابستگی ارتش به نيروی هوايی برای حمل و نقل تجهيزات كاهش می يابد. برای رهايی از مشكلات ناشی از محدوديت های استفاده از باند فرود، اين هواپيماها به موتورهايی مجهز خواهند شد كه آنها را قادر می سازد به طور عمودی به پرواز درآمده يا فرود آيند. موتورهای توربوفن كوچكی كه در اين هواپيما نصب شده است اين هواپيما را قادر می سازد تا با سرعت 550 كيلومتر بر ساعت به پرواز درآيد. برد اين هواپيما حدود دو هزار كيلومتر بوده و می تواند محموله ای به وزن دو هزار كيلوگرم را جابه جا كند. نكته ديگر آنكه بال های اين هواپيما قابل جداسازی هستند و به اين ترتيب می توان اين هواپيما را توسط كانتينرهای معمولی سوار بر كشتی به مناطق جنگی اعزام كرد. هنگامی كه اين هواپيما ساخته شد می توان از آن برای جابه جايی گروه های كوچك نفرات، تخليه مجروحان و انتقال مايحتاج روزمره سربازان استفاده كرد.

باند كوتاه پرواز

شركت بوئينگ تحقيقات پردامنه و وسيعی را در مورد ساخت هواپيمايی كه قابليت برخاستن و نشستن در باندهای پرواز كوچك را داشته باشد در دست انجام دارد. اين گونه هواپيماها كه قابليت جابه جايی محموله 40 تنی را دارد بايد بتواند در باند كوتاهی (حدود 250 متر) به پرواز درآيد. اين هواپيما كه دارای چهار موتور توربوفن است بايد بتواند دو خودروی با وزن كمتر از 20 تن را جابه جا كند، كه اين نيز يكی از اهداف برنامه سيستم های جنگ افزاری آينده است. اين هواپيما كه به سيستم های بارگيری خودكار مجهز است نياز به تجهيزات تخليه را در پايگاه های مقصد كاهش می دهد و بنابراين گزينه بسيار مناسبی برای استفاده در پايگاه های نظامی دوردست است، چرا كه نياز به سربازان برای انجام وظيفه در مناطق ناشناخته كمتر می شود.

Scientific American,Jan.2003

ترجمه زينب همتی: قريب به 2 ماه است كه از شيوع بيماری عفونت شديد دستگاه تنفسی موسوم به سارس می گذرد. طی اين مدت بيش از 2300 نفر در 23 كشور مختلف به اين بيماری مبتلا شده اند كه تعداد تلفات حاصل از اين بيماری بيش از 100 نفر در سراسر جهان گزارش شده است. اقدامات بسياری در جهت كنترل و پيشگيری از اين بيماری در كشورهای مختلف صورت گرفته است با اين وجود روزانه به تعداد مبتلايان و قربانيان اين بيماری افزوده می شود. يك تيم بين المللی متشكل از 11 بيمارستان مجهز در 10 كشور مختلف، فعاليت های خود را برای تشخيص عامل اين بيماری و چگونگی مهار آن آغاز كرده اند. مطلبی كه پيش روی شماست به بررسی تاريخچه، علت علائم بيماری و همچنين شيوه های مبارزه با آن می پردازد.

اولين مورد از ابتلا به بيماری عفونت حاد دستگاه تنفسی موسوم به «سارس» كه مخفف Severe Acute Respiratory Syndrome-SARS است در تاريخ 26 فوريه گزارش شد. يك تاجر آمريكايی 48 ساله كه به شانگهای و هنگ كنگ مسافرت كرده بود به اين بيماری مبتلا شد. پس از بازگشت اين تاجر به كشورش، پزشكان متوجه بيماری او شده و برای معالجه او را به هنگ كنگ بازگرداندند وليكن به علت شدت بيماری در آنجا درگذشت. شواهد به دست آمده حاكی از اين مسئله است كه تشخيص اولين مورد ابتلا به بيماری سارس به ماه نوامبر و در شهرستان فوشان استان گوآنگ دانگ واقع در جنوب چين بازمی گردد. از آن زمان تاكنون اين بيماری باعث مرگ بيش از 40 نفر و آلودگی بيش از 1190 نفر در سرزمين چين شده است. هنگ كنگ با بيش از 17 مورد مرگ و آلودگی بيش از 708 نفر، پس از چين بيشترين شمار مبتلايان به اين بيماری را به خود اختصاص داده است. طبق اطلاعيه منتشر شده از سوی سازمان بهداشت جهانی، بيماری سارس بدترين بيماری مسری منتقل شونده از راه هوا در طول تاريخ است. از اوايل ماه آوريل تاكنون اين بيماری باعث مرگ بيش از 100 نفر در سراسر جهان و آلودگی حداقل 2300 نفر در 23 كشور مختلف شده است.

عامل بيماری

در حال حاضر تشخيص قطعی عامل بيماری مشخص نيست. وليكن اولين عاملی كه پژوهشگران به آن مشكوك شده اند يك عضو ناشناخته از خانواده كوروناويروس هاست. اين خانواده شامل ويروس هايی است كه موجب يك سوم از سرماخوردگی های معمولی می شوند. كلاوس استار ( K.Stohr) كه هماهنگ كننده يك شبكه آزمايشگاهی برای انجام تحقيقات بر روی بيماری سارس است می گويد: «اطلاعات به دست آمده از تعداد زيادی از شبكه های آزمايشگاهی حاكی از اين مسئله است كه كوروناويروس عامل اصلی بيماری سارس است. » در تحقيقات قبلی عده ای از پژوهشگران موفق شده بودند در نمونه های گرفته شده از افراد بيمار، ويروس ديگری را كشف كنند. اين ويروس كه متاپونومونوويروس نام دارد متعلق به خانواده پاراميكسوويروس ها است. اين خانواده شامل ويروس هايی است كه بيماری هايی مانند سرخك و اوريون را سبب می شوند. يان كوسارت ( Y.Cossart) متخصص ويروس شناسی از دانشگاه سيدنی می گويد: «علائم بيماری نشان دهنده اين مسئله هستند كه احتمال اينكه پاراميكسوويروس ها، ويروس ناقل بيماری سارس باشند بسيار بيشتر است. » از طرفی عده ای از كارشناسان اهل فن گمان می كنند كه ممكن است همكاری ميان پاراميكسوويروس ها و كوروناويروس ها موجب آسيب پذيرتر شدن سيستم ايمنی بيماران به عفونت بوده باشد. جنوب چين، جايی كه اولين مورد از ابتلای به بيماری سارس در آنجا كشف شد، يك نقطه داغ برای بيماری های عفونی نظير آنفولانزا است. ويروس ناقل بيماری آنفولانزا ابتدا در حيوانات دچار تغيير و دگرگونی شده و سپس به انسان منتقل می شود.

علائم بيماری

علائم اصلی بيماری تقريبا مشابه علائم سرماخوردگی است: تب بالا (بيش از 38 درجه سانتی گراد يا 100/4 درجه فارنهايت)، درد مداوم عضلانی، احساس سرما، سردرد و گلودرد. از علائم ديگر می توان به داشتن سرفه های خشك و مشكلات تنفسی اشاره كرد. اين علائم به تدريج باعث به وجود آمدن ذات الريه شده و در 10 تا 20 درصد موارد منتهی به مشكلات حاد تنفسی می شود به گونه ای كه افراد بيمار نيازمند تنفس مصنوعی بوده و می بايست حتما از ماسك اكسيژن استفاده كنند. نرخ مرگ ومير در حدود 3 تا 4 درصد است. دوره كمون بيماری از 2 تا 7 روز متغير است.

در ابتدا به نظر می رسيد كه داشتن تماس نزديك با افراد بيمار، به ويژه تماس با ترشحات بدنی و ترشحات خارج شده از دهان و بينی بيمار، باعث انتقال بيماری از فردی به فرد ديگر می شود وليكن ميزان بالای شيوع بيماری در يك محله مسكونی در هنگ كنگ، اين احتمال كه بيماری ممكن است بسيار ساده تر از آنچه كه تصور می شود انتشار يابد را قوت بخشيده است. سازمان بهداشت جهانی اخيرا برای فرودگاه ها و مسافران خطوط هوايی دستورالعمل شرايط فوق العاده صادر كرده است. طبق اين دستورالعمل افراد دارای تب بالا و علائم حاد تنفسی همانند سرفه يا مشكلات تنفسی، افرادی كه دارای تماس نزديك با افراد بيمار بوده اند يا افرادی كه اخيرا از يك منطقه با شيوع بالای بيماری سارس بازگشته اند می بايست از ساير مسافران جدا و شرايط قرنطينه برای آنها اعمال شود. در حال حاضر تعطيلی اضطراری مدارس و همچنين ايجاد شرايط قرنطينه در سه كشور سنگاپور، هنگ كنگ و كانادا به اجرا در آمده است. علاوه بر مسائل فوق، پژوهشگران توصيه كرده اند كه رعايت بهداشت فردی همانند شست وشوی مرتب دست ها می تواند در جلوگيری از ابتلا به بيماری سارس موثر واقع شود. پژوهشگران در توضيح اين مسئله، اين گونه استدلال كرده اند كه در صورت تماس دست فرد بيمار با چيزی يا محلی كوروناويروس ها به راحتی از دست او به آن محل منتقل شده و قادرند برای 2 تا 3 ساعت در آن محل زنده باقی بمانند، هنگامی كه فرد ديگری با اين محل تماس برقرار می كند كوروناويروس ها به دست او انتقال يافته و او از طريق ماليدن دست خود به دهان يا بينی اش سبب آلودگی خود می شود. پژوهشگران توصيه كرده اند حتی المقدور سعی كنيد پنجره های خانه خود را باز بگذاريد و برای جلوگيری از انتقال بيماری به خود حتما از ماسك استفاده كنيد.

در حال حاضر هيچ معالجه و درمان قطعی برای بيماری سارس وجود ندارد. وليكن تعدادی از بيماران به تركيبی از داروهای ضدويروسی و استروئيدها پاسخ مثبت داده اند. يك گروه بين المللی متشكل از 11 آزمايشگاه مجهز در 10 كشور مختلف در تاريخ 17 مارس كار خود بر روی شناسايی عامل بيماری سارس را آغاز و توانسته اند يك كوروناويروس جديد را به عنوان عامل احتمالی بيماری سارس تشخيص دهند. علاوه بر اين در حال حاضر پژوهشگران مستقر در 4 آزمايشگاه مشغول بررسی توالی ژنتيكی ويروس بوده و در تلاشند كه از اين طريق به منشا بيماری پی ببرند.

New Scientist,10 March.2003

ترجمه كاوه فيض اللهی: اينكه آيا كلمب سيفليس* را به دنيای جديد - يا به دنيای قديم - آورده بود. دست كم 500 سال موضوع حدس وگمان های گوناگون بوده است. ديرين آسيب شناسان در طول پنج دهه گذشته برای پيدا كردن سرنخ به دنبال اسكلت همه جا را زير پا گذاشتند. اما استخوان ها داستان دو پهلويی را روايت می كنند. بعضی از آنها ظاهرا به وضوح پای كلمب يا دست كم خدمه كشتی اش را به ميان می كشند. استخوان های بوميان آمريكا پيش از ورود اروپاييان، آثاری بر خود دارند كه متعلق به سيفليس است و نخستين موارد ابتلا به اين بيماری در اروپا به اندكی پس از بازگشت كلمب از دنيای جديد مربوط می شود. اما در ژوئن ،2000 گزارش جديدی اين ايده را به چالش طلبيد. پژوهشگران دانشگاه برادفورد در انگلستان كه اسكلت هايی را در يك صومعه در شهر هال از زير خاك بيرون آورده اند، ادعا كردند كه اين اسكلت ها علائم سيفليس را نشان می دهند. تهيه كنندگان برنامه های تلويزيون انگلستان در مورد يكی از اسكلت های مورد نظر ترتيب انجام يك آزمايش تعيين قدمت را داده و عنوان كردند كه به زمانی بين 1300 و 1450 باز می گردد. اگر آن راهبان به واقع سيفليس داشتند، نمی توانستند آن را از نهر دريايی كلمب گرفته باشند چرا كه كلمب سال ها پس از مرگ آنها به اين سفر رفته بود. اين الزاما به آن معنا نيست كه امكان ندارد بيماری آنها از دنيای جديد منشأ گرفته باشد - شايد وايكينگ ها سيفليس را به خانه آورده باشند.

اما پس از انتشار اين گزارش ماجرا گل آلوده تر شده است. به اعتقاد آنتی بويلستون (A.Boylston) كه اين حفاری را رهبری كرده، ممكن است تاريخ گذاری مقدماتی نياز به تنظيم دوباره داشته باشد زيرا ساكنان شهر هال عمدتا از ماهی تغذيه می كردند كه می تواند نتايج راديو كربن را خدشه دار كند و بعضی از منتقدان می گويند شايد ساكنان شهر هال اصلا هرگز سيفليس نداشته اند.

بروس راث شايلد ( B.Rothschild) يكی از طرفداران نظريه منشأ گرفتن سيفليس از دنيای جديد كه در كالج پزشكی دانشگاه های شمال شرق اوهايو در روتستاون مشغول است، تشخيص سيفليس در اسكلت های صومعه مذكور را زير سؤال می برد. معمولا تنها در كسر كوچكی از قربانيان اين بيماری، ضايعات و از شكل افتادگی های استخوانی مختص به سيفليس پديد می آيد. در اين صورت چنانچه 30 درصد استخوان های موجود در صومعه طبق گزارش علائم سيفليس را نشان دهند، اين بدان معناست كه كل جمعيت راهبان و روستاييان به اين بيماری مبتلا بوده اند. راث شايلد گمان می كند افرادی كه در گورستان هال مدفون هستند به ياز يا پيان مبتلا بوده اند كه يك بيماری پوستی بسيار شبيه به سيفليس است و معمولا آثار خود را روی كسر بزرگتری از ميزبانانش برجای می گذارد. علاوه بر اين او شواهدی را مطرح ساخته كه نشان می دهند سيفليس نه تنها پيش از رسيدن كلمب در دنيای جديد وجود داشته، بلكه منطقه شيوع آن درست همان جايی بوده كه او لنگر انداخته بود. راث شايلد در شماره اكتبر 2000 مجله «بيماری های واگيردار بالينی» علائم سيفليس روی استخوان های مربوط به 1200 تا 500 سال پيش را كه در جمهوری دومينيكن يافته شده تشريح می كند. او می گويد «اين هم تير خلاص». پژوهش های جورج وينستاك (G.Weinstock) از كالج پزشكی بيلور در هوستون و همكارانش ممكن است پايانی بر اين مشاجره ها باشد. در سال 1998 آنها ژنوم باكتری مولد سيفليس يعنی Treponemo Pallidum Pallidum را تعيين توالی كردند. از آن زمان تاكنون آنها بخش هايی از ژنوم اين باكتری را با ژنوم T.P.Pertenue، باكتری مولد ياز، مقايسه كرده اند. وينستاك می گويد «اين دو باكتری به طرز چشمگيری شبيه يكديگرند و ما تنها چهار ناحيه از ژنوم را يافته ايم كه تفاوت قابل توجهی را نشان می دهند. » وينستاك اميدوار است كه اين چهار ناحيه را در سويه های مختلف سيفليس و ياز بررسی كرده و سير تحول اجدادی آنها را بازسازی كند. راه ديگر آن است كه DNA باكتريايی را از استخوان هايی كه راث شايلد و ديگران بررسی كرده اند جدا كرده و تعيين كنند كه به چه نوعی تعلق دارند. وينستاك می گويد «برای حل اين مسئله بايد بتوانيم تعداد زيادی از نمونه های سيفليس را از مناطق مختلف جهان به دست آوريم. اين يكی از مواردی است كه مطمئنا در برنامه كاری آينده ما قرار خواهد گرفت».

Science, 11 May.2001

پی نوشت:

* Syphillis مقاربتی نوعی بيماری است كه توسط يك باكتری اسپيروكت شبيه در بطری بازكن با دنباله مارپيچی فشرده و منظم است كه به طور متوسط بين 8 تا 10 ميكرون طول دارد. اين باكتری برای زنده ماندن نياز به رطوبت دارد، بنابراين پيوستگی رطوبت برای انتقال اين ميكرو ارگانيسم از شخصی به شخص ديگر ضروری است. رايج ترين شكل چنين انتقالی آميزش جنسی است. وابستگی اين باكتری به رطوبت تنها دليل آن است كه سيفليس جزو بيماری های جنسی طبقه بندی می شود. باكتری اسپيروكت تا پايان عمر بيمار در بدن وی باقی مانده و توليدمثل می كند. درمان موثر سيفليس پنی سيلين است كه اسپيروكت را می كشد (در موارد غيرپيشرفته). پس از ورود كلمب به اروپا اطلاعات بيشتری درباره سيفليس به دست آمد. درمان با جيوه رواج يافته بود و در سال 1836 يديد پتاسيم معرفی شد. اما نخستين داروی موثر به نام سالوارسان در سال 1909 توسط باكتری شناس آلمانی پل ارليش ساخته شد.

• زمينه بروز زلزله

يك متخصص زمين شناسی ژاپنی با بررسی اطلاعات مربوط به زلزله هايی كه در چند صد سال گذشته در اين كشور رخ داده به اين نتيجه رسيده است كه بارش برف سنگين می تواند زمينه ساز بروز زلزله باشد. كازوكی هكی از رصدخانه ملی ژاپن پس از بررسی اطلاعات و داده های مربوط به زلزله هايی كه از سال 1500 ميلادی به بعد در آن كشور رخ داده دريافته است در مناطقی كه به طور منظم شاهد زمستان های پربرفی هستند احتمال وقوع زلزله های سنگين (بالاتر از 7 درجه ريشتر) تا 3 مرتبه بيشتر از ديگر مناطق است. به اعتقاد اين زمين شناس، وزن برف باريده شده بر روی زمين موجب تغيير شكل پوسته بيرونی زمين و تغيير در نحوه آرايش نيروهای انقباضی در اطراف خط گسل زلزله می شود.زمانی كه برف ها آب می شود اين حالت انقباضی بر طرف شده و درست نظير فنری كه از حالت فشردگی رها می شود امكان تغيير ناگهانی برای خط گسل پيدا می شود. به اعتقاد محقق ژاپنی به نظر می رسد كه ذوب شدن برف ها عمدتا بر زمان ظهور زلزله های بزرگ تاثير می گذارد و علت اين اين امر آن است كه آهنگ تغييرات آن قدر سريع نيست كه تاثيری بر زلزله های كوچك تر داشته باشد. در عين حال تاثير بارش برف تنها بر گسل های سطحی محسوس است زيرا در مورد گسل های عمقی وزن برف باريده شده در قياس با سنگينی پوسته بيرونی زمين بسيار ناچيز است.

• اجاق هوشمند

يك شركت آمريكايی از ساخت اجاق های هوشمند مجهز به امواج سردكننده با طول موج بالا كه از طريق اينترنت يا تلفن همراه قابل كنترل است خبر داد. استفاده از اين وسيله جديد به كاربر امكان می دهد كه يك وعده غذايی را برای مدت دلخواه سرد نگه دارد و در زمان مورد لزوم از طريق اينترنت يا تلفن همراه پيش از رسيدن به منزل خود فرمان گرم شدن يا پختن آن را ارسال كند. سازندگان اين مايكروويو جديد، آن را گامی به سوی ايجاد آشپزخانه های هوشمند اينترنتی معرفی می كنند. كار بر روی ساخت اين اجاق 6 سال طول كشيده است و توليد آن تا اواخر سال جاری با بهای 2 هزار دلار برای هر اجاق مايكروويو انجام خواهد گرفت.

• تناسب اندام و تيزهوشی

تحقيقات جديد نشان می دهد كه تناسب اندام در انسان نه تنها از لحاظ جسمانی آثار مطلوبی دارد بلكه مغز و ذهن را نيز در شرايط مناسبی نگاه می داد. محققان علوم پزشكی با مطالعه 6 ساله به اين نكته رسيدند افرادی كه اندام بسيار متناسبی داشتند در طول زمان نه تنها توانايی مغزی خود را حفظ كرده اند بلكه آزمايش های هوش نشان داد كه وضع فكری آنها نيز بهتر شده است. براساس اين گزارش دكتر بارنز از مركز درمانی سانفرانسيسكو گفت فعاليت جسمانی همان طور كه برای بدن انسان مفيد است روی مغز نيز تاثير مثبت دارد. اين بررسی بر روی 349 فرد با سن 55 سال و بالاتر انجام شد. اين گروه در مطالعه 6 ساله نشان دادند در صورتی كه با ورزش مناسب اندام خود را در شرايط بهينه نگاه دارند دچار مشكلاتی نظير آلزايمر نيز نمی شوند.

• رايانه هوشمند

پژوهشگران كانادايی رايانه ای اختراع كردند كه به درخواست كاربر توجه می كند. پژوهشگران دانشگاه كوئينز كانادا رايانه ای ساختند كه می تواند از آزاد بودن وقت كاربر مطلع شود و زمانی كه كاربر به رايانه توجه می كند پيغام های خود را ارائه دهد. اساس كار رايانه جديد واكنش چشم های كاربر است كه گيرنده های حركت چشم با توجه به نگاه كاربر به هر يك از برنامه های مورد نياز، فعاليت آن برنامه را در اولويت قرار می دهد. تعدادی از ابزارهايی كه با اين هدف ساخته شده اند عبارتند از حسگر حركات چشم برای تشخيص نگاه، يك جفت چشم رباتيك برای دنبال كردن حركات كاربر، تلفن همراهی كه با گيرنده های خود در صورتی كه كاربر در حال صحبت با ديگری است به طور خودكار تلفن را به لرزش درآورده و تلويزيون هايی كه وقتی كسی به آنها نگاه نمی كند به طور موقت خاموش می شوند.