در ميان گروه های معارض عراقی «مجلس اعلای انقلاب اسلامی» بيشترين مراوده و قرابت را با جمهوری اسلامی ايران داراست. اين تشكل كه می كوشد جايگاه مهم ترين نماينده شيعيان در عراق آينده را به دست آورد، به دليل گرايش به جمهوری اسلامی از سوی نيروهای ائتلافی و سران ايالات متحده آرام آرام به حاشيه تحولات عراق فرستاده می شود. اين همه در حالی است كه ايران در شرايط كنونی منطقه و با تحولات شكل گرفته در مرزهای شرقی و غربی خود بيش از هميشه نياز به حفظ نفوذ در عراق و به ويژه در ميان شيعيان اين كشور را احساس می كند...

مثلا وقتی در زمان شاه «خانلری» وزير شد، يكسری به او پريدند و يك عده ای گفتند عقاب پرواز كرده و در جای بدی نشسته است و او هم جواب شان را داد. ولی من نمی دانم وقتی «خانلری» را می خوانم، چه بايد فكر كنم. آن وقت او می خواست تاثير بگذارد اين مقام را پذيرفت. اگر تحقيق كرديم و ديديم كه توانست به اين هدف برسد، می گوييم روشنفكر خوبی بود وطن سياستمدار خوبی. اگرنه، می گوييم روشنفكر خوبی بود، سياستمدار بدی. چه مشكلی در اين مسئله می بينيد؟ يا خاطرات هويدا را بخوانيد. او دوستانش خيلی هم ادعای روشنفكری داشته ولی در آخر در بازی قدرت آن چنان غوطه ور شدند كه از هر سياستمدار ديگر دوران خود بدتر شدند. مصلحت سنجی های خيلی بدتری انجام دادند و داوری تاريخ هم خيلی در قبالشان شديد بود...

و بالاخره بارشان را خالی كردند؛ بارشان فلز بود اما طلا نبود؛ اين بار سرگردان در هوا چرخيد و چرخيد پاهای مريم اما خسته بود، سعی می كرد اما تند نمی دويد، كوشش می كرد اما مادرش را پيدا نمی كرد. خانه شان گم شده بود انگار؛ می دويد، می دويد و حتما فكر می كرد نكند يكی از اين بارها نزديك مادرش و يا برادر كوچكش به زمين برسد. غرش هواپيماها كه سينه صاف آسمان را شكافت و تاخت همه می دانستند كه بايد پناه بگيرند هرجا باشد، هرجا بشود پناه گرفت؛ در چارچوب درها، در زيرزمين، و يا حتی زيرميز غذاخوری. مريم اما مادرش را پيدا نمی كرد. می دويد، فرياد می كشيد اما مادرش پيدا نبود. بازی اش را در كوچه با صدای غرش هواپيما رها كرده بود و می دويد؛ ترسيده بود، بيشتر از هر وقت ديگر از تنهايی می ترسيد. دويد به سوی خانه. هواپيماها پايين می آمدند، بالا می رفتند، اوج می گرفتند و بالاخره بارشان را خالی كردند. بارشان فلز بود اما. . .

به رغم اتمام حمله آمريكا به عراق، مخالفت های بين المللی با اين حمله به ويژه از طرف محور فرانسه، آلمان و روسيه همچنان ادامه دارد. ديدگاه ها و پرسش های گوناگونی درباره انگيزه های اصلی مخالفت شديد اين محور با اقدام نظامی آمريكا قبل از جنگ و بعد از وقوع آن مطرح است. هر چند نبايد از اهميت انگيزه های سياسی نهفته در پس اين موضع غافل بمانيم ولی بدون ترديد عوامل اقتصادی نقش بسيار مهمی در اتخاذ چنين موضعی دارند و بخش قابل توجهی از دلمشغولی های مسئولان اين سه كشور را همين عوامل تشكيل می دهند. می توان گفت ارزيابی سود و زيان ناشی از جنگ در ذهن دولتمردان مخالف جنگ به ويژه فرانسوی ها و روس ها، علت اصلی تاخير در آغاز جنگ بود و بحث و جدل ها و اختلاف نظرها در شورای امنيت در واقع بازتابی از همين ارزيابی های اقتصادی است...

او يك دروازه بان عادی نيست. به صورت غيرحضوری در دانشگاه اقتصاد خوانده و خودخواهی و غرور از او جدانشدنی هستند. گونتر نتزر در موردش می گويد بداقبالی اوست كه در يك سال و در يك كشور مشترك با بهترين دروازه بان جهان متولد شده است والا آرزوی هر ملت ديگری است كه به عنوان دروازه بان اول از او بهره گيرند. ينس لمان اين روزها با دورتموند حال و روز خوشی ندارد. دورتموندی ها پس از حذف از ليگ قهرمانان، با يك شكست در مقابل وردربرمن و تساوی اين هفته در هامبورگ جايگاه دوم جدول را به فليكس ماگات و جوانانش در اشتوتگارت سپردند و به اين ترتيب در راه صعود مستقيم به مرحله گروهی ليگ قهرمانان كه بی اهميت نيست عقب مانده اند. اما لمان با اعتماد به نفس افراطی خود در گفت وگو با روزنامه زوددويچه سايتونگ اعتقاد دارد كه بهترين دروازه بان جهان است...