|

آرش راهبر : بازی افتتاحيه جام جهانی 2002 به همان اندازه كه برای فرانسوی های مغرور بدبختی و ناراحتی ايجاد كرد، باعث سرفرازی و مورد توجه قرار گرفتن سنگال و بازيكنانش شد. در آن بازی بازيكنان سنگال و خصوصا الحاجی ديوف ستاره تازه به ليورپول پيوسته هر بلايی كه می خواستند بر سر مدافعان نگون بخت فرانسه آوردند و گام های بلندی را در راه ترقی و افتخار برداشتند. پس از آن بازی بود كه الحاجی ديوف برترين بازيكن سال 2001 قاره سياه آوازه ای جهانی پيدا كرد و مديران ليورپول را از اين شكار چاق و چله در شادی زايدالوصفی فرو برد. چندی پيش انتخابات برترين های سال 2002 قاره سياه از سوی كنفدراسيون فوتبال آفريقا (CAF) انجام شد و همان طور كه پيش بينی می شد ديوف برای دومين مرتبه متوالی عنوان باارزش بازيكن سال آفريقا را تصاحب كرد. ديوف با اين عنوان در كنار بازيكنان بزرگ آفريقا در سال های گذشته قرار گرفت كه بيش از يك بار به اين مهم نائل شده بودند، بازيكنانی مثل روژه ميلا، آبدی پله، ژرژ وه آ و. . . اما تنها بازی سنگال در برابر فرانسه نبود كه عرصه درخشش و تاخت و تاز ديوف به شمار می رفت. در بازی های ديگر مرحله نهايی جام جهانی نيز ديوف و يارانش نمايش خيره كننده ای داشتند كه با رهبری برونو متسو ترتيب يافته بود.
ديوف همان بازيكنی است كه سه سال قبل به عنوان استعداد جديد قاره آفريقا مطرح شد. او مثل ماهی بزرگ و خوش خط و خالی بود كه در يك آبگير كوچك و آرام روزگار می گذراند و طولی نكشيد كه به امواج خروشان دريای فوتبال اروپا راه پيدا كرد. ديوف به فرانسه و به تيم لانس دعوت شد و مجال بازی در دسته اول فوتبال فرانسه يا لوشامپيونا را پيدا كرد. بازی های خوب ديوف در لانس كافی بود تا مديران ليورپول با مشاورت ژرار هوليه فرانسوی برای استخدام او اقدام كنند. در پايان فصل 2 - 2001 شاه ماهی سنگال بالاخره در تور ليورپول افتاد. پس از اتمام جام جهانی ژاپن و كره مديران ليورپول از شدت شور و شعف در پوست خود نمی گنجيدند، چرا كه قيمت اين ستاره نوظهور قطعا با روزهای قبل از جام جهانی خيلی فرق كرده بود.
بازی های خوب ديوف در ليورپول نيز استمرار يافت و اين سياه تنومند و موسفيد با وجود به دست نياوردن هماهنگی كامل با تيم جديد، تلاش و كوشش بسياری را در هر بازی از خود بروز می داد. ديوف در تيم ملی سنگال نيز بسيار فداكارانه و پرتلاش بازی می كرد به طوری كه فرصت های زيادی را برای هم تيمی هايش خلق كرد. فضاسازی ها و فرارهای سريع ديوف در جام جهانی تاثير زيادی بر روند تيمی سنگال گذاشت و سهم زيادی از صعود اين تيم دوست داشتنی به مرحله يك چهارم نهايی مرهون همين رفتارهای ديوف بود. به طوری كه فرانك لبوف و مارسل دزايی مدافعان مستحكم فرانسه به اين زودی ها بلايی كه ديوف بر سر آنها آورد را فراموش نخواهند كرد. مهاجم سيه چرده و سپيدموی سنگال به اين ترتيب توانست به عنوان سومين فردی كه برای دومين سال پياپی عنوان بهترين بازيكن سال را كسب می كند شناخته شود. قبل از او فقط ژرژ وه آ و آبدی پله به اين اعتبار دست يافته بودند. با اين حال او برای سال آينده نيز برنامه هايی خواهد داشت چرا كه در صورت موفقيت در به دست آوردن مجدد عنوان بازيكن سال می تواند با ركورد جالب توجه وه آ برابری كند. اين عنوان نيز با توجه به خصوصيات تكنيكی و فردی و همچنين جايگاه فعلی او دور از دسترس نخواهد بود. مهارت های او در دريبل و انرژی پايان ناپذير او در ميدان می تواند متضمن به دست آوردن عنوان شامخ برترين بازيكن در سال آينده باشد.
رقبای همطراز
اما در انتخابات اخير برای عنوان بهترين بازيكن سال آفريقا، ديوف دو رقيب سرسخت داشت، يكی پاپه بوبا ديوپ هموطن او و ديگری ستاره جوان مصری يعنی ميدو. بوبا ديوپ ديگر مهاجم سنگال در نقش يك تكل زن قهار و توپ دزد بسيار ماهر، مكمل بسيار خوبی برای ديوف در جام جهانی بود و حقيقتا انتخاب يكی از اين دو به عنوان برترين بازيكن سال بسيار سخت و مشكل بود. احمد حسام مصری ملقب به «ميدو» نيز در سال 2002 بازی های بسيار خوبی در تيم جوان آژاكس به نمايش گذاشت و به عنوان يك گلزن با آينده ای درخشان در ميان شاگردان رونالد كومان معرفی شد. ميدو در پايان فصل آژاكس را ترك كرد و به سلتاويگو پيوست تا از دست تماشاگران نژادپرست هلندی نفس راحتی بكشد. بدون ترديد ميدو در سال آينده نيز رقيب سرسخت ديوف خواهد بود و چه بسا كه بهترين بازيكن سال آينده او باشد. ميدو در اسپانيا و سلتاويگو مجال بسيار مناسب تری برای شكوفايی استعدادش پيدا خواهد كرد و قطعا مسئولان اين باشگاه از استخدام او خرسند خواهند بود. اين دو اگر چه ديوف را بالای سر خود احساس كردند اما كيسه های آنها نيز بی نصيب از عنوان و افتخار نماند. ميدو بهترين بازيكن جوان سال آفريقا شد و ديوپ هم زننده بهترين گل سال لقب گرفت تا ناراحتی كمتری احساس كند. در ضمن جوايز سنگال به همين دو مورد ختم نشد و می توان گفت كه موفق ترين كشور در كسب جوايز يازده گانه (CAF) كشور سنگال بود. بد نيست مروری به كل جوايز داشته باشيم:
برندگان سال 2002
• بازيكن سال آفريقا: الحاجی ديوف (ليورپول، سنگال)
• بهترين بازيكن جوان آفريقا: احمد حسام «ميدو» (آژاكس، مصر)
• بهترين دروازه بان: تونی سيلوا (سنگال)
• بهترين مربی سال: برونو متسو (سنگال)
• برترين باشگاه: الزمالك (مصر)
• بهترين گل پخش شده در تلويزيون: بوبا ديوپ در بازی سنگال در برابر اروگوئه در جام جهانی 2002
• بهترين بازيكن زن: آلبرتا سكی (غنا)
• بهترين تيم زنان: سنگال
• بهترين تيم مردان: سنگال
• بهترين بازيكن ليگ قهرمانان آفريقا: هشام ابوشران (رجا كازابلانكا، مراكش)
• بهترين تيم ملی جوان: غنا
از بين اين جمع يك نفر در آفريقا نيست و حالا در خليج فارس در كنار يك تيم عربی است. برونو متسو مربی شگفت انگيز سنگال تيم العين را به مرحله نهايی ليگ قهرمانان آسيا رهنمون ساخته و ممكن است سال آينده جايزه ای از فدراسيون آسيا بگيرد. |